Kayzer Soeze

Hoşgeldin Comandante!

2010-10-22T01:12:00.000+03:00

Hıncal Uluç'a cevabımdır

2010-08-20T16:17:00.005+03:00

Nazi Almanyası'nın Propaganda Bakanı Doktor Paul Joseph Göebbels'in ünlü sözüdür : "Söylediğiniz yalan ne kadar büyük olursa o kadar etkili olur ve insanların o yalana inanması o kadar kolaylaşır”

Hıncal Uluç gibiler için, bu söze ekleme yapmak gerekir : "Yalan ne kadar büyük bir özgüven ve cahil cesaretiyle söylenirse, ve yalancı kendi yalanına inanacak ruh haline geldiyse, tufaya düsenlerın sayısı o kadar artar"

Hıncal Uluç'un kaleminin ustalığına her zaman hayranlık duymuşumdur, bunu asla inkar edemem. Öte yandan, bu usta kalemini kendi egosunun emrine vermiş olmasına da bir o kadar kızmışımdır.

Hıncal Uluç, aklınızın alabileceği her konuda kendine bir saf seçer ve o safı savunmak için her türlü dezenformasyon, manipülasyon ve ajitasyon yöntemini kullanmaktan imtina etmez.

Eğer bir Anglo-Sakson ülkesinde olsaydık, en büyük yeteneği bir konu hakkında kısıtlı bilgisi olanları etkilemek olan Hıncal Uluç mükemmel bir duruşma avukatı olurdu. Avucuna alamayacağı jüri heyeti olmazdı.

Kanıt mı istiyorsunuz?
Futboldan anlamayanların futbol, tiyatrodan anlamayanların tiyatro, siyasetten anlamayanların siyaset konusunda Hıncal Uluç'un söylemlerine dört elle sarılmalarına bakabilirsiniz.

Avukatlığın bir diğer gereği de bir münazaradaki her iki karşıt görüşü de aynı hararetle savunabilmektedir. Bu da Hıncal Uluç'un bir diğer önemli hasletidir.
Kendisi sütununda savunduğu fikirleri, inandığı için yazmaz. Kendi egosuna hizmet eden pozisyonu alır. Örneğin, kendisiyle yemek yiyen yönetici ve teknik direktörlere toz kondurmazken, yüz bulamadıklarına her türlü saldırıda bulunmaktan çekinmez. Bu iki keskin uç arasında hızlıca yatay geçiş yapmaktan da utandığı görülmemiştir.
Rahmetli Özhan Canaydın, en güzel icraatini yapacak ve Hıncal Uluç'un bu çelişkilerini, spor adamlarına aynı kalıp cümlelerle 20 yıldır nasıl saldırdığını bir derleme kitapla ortaya koyacaktı. Ömrü vefa etmedi.

Bayram değil seyran değil, bu kadar zaman sonra bu Hıncal Uluç analizi nerden çıktı diyeceksiniz. Ben de bir Hıncal Uluç mağduru oldum dostlar, ordan çıktı..

Bugün Vatanda çıkan Hıncal Uluç söyleşisi şu cümleyle bitiyordu :

“Maçtan önce tribünlerde “Sonuna kadar Rijkaard” diye bir pankart asıldı.. Ben pankartı kimin ve neden açtırdıklarını biliyorum.. Eğer sevgili dostum Adnan Polat ararsa ona söylerim.”

Söz konusu pankartı bizim arkadaş grubu açtı. Pazartesi karar verdik, Salı günü para topladık, Perşembe de pankartı açtık, twitterda kanıtları bile var sürecin nasıl işlediğinin. Tek amacımız da başta kendisinin çapsız yorumları olmak üzere, Galatasaray Teknik Direktörü'ne yapılan haksız saldırılara karşı tepkimizi göstermek, hocamıza destek olarak Galatasaray'ın büyük bir fırsatı daha tepmesine karşı oldugumuzu ortaya koymaktı.

Keşke Adnan Başkan Hıncal Uluç'a arayıp sorsa da ben de bu pankartı neden açtığımızı öğrensem..

Galatasaray'da irtica

2010-05-29T17:44:00.002+03:00

Galatasaray'da bugün yaşanan tüzük kongresi çok çarpıcı olaylara sahne oldu.

Hepinizin malumu, dün belli bir grubun kongreyi boykot etme tehditi ile tüzük taslağının üyelikle ilgili maddelerinde son dakika değişikliklerine gidilmişti.

Bu grubun itiraz ettiği bir değişiklik neydi?
Galatasaray Kulübüne sorunsuz girme hakkını kullanmaya 5 sene boyunca tenezzül etmeyen (23 yaş sınırlaması meselesi) ve Fenerbahçeli olan (seçiciler kurulu meselesi) olan lise mezunu arkadaşların kulübe üye olmalarının engellenmesine karşı çıkıyorlardı.

Bu yukarıdaki iki sınırlamanın ortakk özelliği nedir? Galatasaray'ı umursamayanların Galatasaray Spor Kulübü'ne üye olmalarının engellenmesi.

Peki bu engellemeden rahatsız olunmasının sebebi nedir?

Basit. Galatasaray'ı umursamayalar, çok kolay bir şekilde "bindirilmiş kıta" haline getirilebilirler.

Şöyle örnekleyeyim, ben de kolay şartlarda, laf olsun diye "Pelikanseverler Derneği'ne" üye olsam, o derneğin menfaatleri hiç umrumda olmaz. Bir abim, kardeşim veya arkadaşım "Ahmet'e karşı Mehmet'e oy ver" diye rica etse, onu kırmam, bir Pazar kahvaltı sonra gider oyumu atarım.
"Pelikanseverler Derneği için hangi başkan adayı daha faydalı?" diye düşünmem.

Bu grup, Galatasaray üniversitesi mezunlarının üye giriş kontenjanı olmasına da karşı çıkıyordu. Galatasaray'da tek hizip, onların hizbi olmalıydı. Bu arkadaşlara şunu hatırlatmak isterim : Böylesi kaliteli bir üniversiteden mezun olan, kimi hukuk kimi mühendislik kimi siyasal bilgiler fakültelerinden mezun olmuş kişilerden hizip olmaz. Hür iradeleri ile karar verirler. Aynı şekilde Galatasaray lisesinde okuyanlar, Tevfik Fikret'in kardeşleri de hizip oluşturmaktan hoşlanmadığı için, siz marjinal kaldınız.

Neyse lafı uzatmadan gelelim bugün yaşananlara.

Bu söz konusu grup, dün aldıkları tavizler karşısısında Galatasaray Spor Kulübü üyelerinin alternatif önergeler verdiklerini görünce kandırıldıklrını, Galatasaray Başkanı'nın kendilerine pusu kurduğunu iddia etmeye başladılar.

Üyelerin verdiği önergelerin demokratik olarak oylanıp geçeceğinden, kendi çağdışı önerilerini muhafaza etmek için çoğunluğu sağlayamayacaklarından endişe ettikleri için de kongreyi sabote etme yoluna gittiler.
Medeni Kanun maddesine göre "tüzük değişikliği için 2/3 çoğunluk aranır" maddesine atıf yaptılar. Önergelerin oylanması halinde kulübü mahkemeye vereceklerini söylediler.

İşlerine geldiği zaman Medeni Kanun'a sarılanların, aynı kanunda geçen "kulüp üyeleri arasında ayrımcılık yapılamaz" maddesine gelince takınacakları tutumu çok merak ediyorum.

Buna ek olarak, "Galatasaray geleneklerini" muhafaza ettiklerini iddia edenlerin, bugün kongrede Galatasaray geleneklerinde yeri olmayan "nümayis, kavga gürültü, küfür, kongreyi sabote etmek, kulübü mahkemeye vermekle tehdit etmek" gibi olaylara imza atmaları kayda değer bir ironidir.

Sevindirici olan ise, söz konusu bu grubun camia içerisinde marjinal kalması ve irticacı olduklarının iyiden iyiye ortaya çıkmasıdır. Camianin önde gelen duayenleri Kongre Divan Başkanı duygun Yarsuvat, Tüzük Komisyonu üyesi Mükerrem Taşçıoğlu, Hayri Kozak gibi isimler bugün bu grubun eylemlerini kınamışlardır.

Umuyorum ki 26 Haziran'da Galatasaray sırtındaki bu tüzük kamburundan kurtulacaktır.

Galatasaray'da seçim sath-ı maili

2010-03-07T16:11:00.005+02:00

27 Mart'ta Galatasray kongresi var. Üç hafta kala genel bir değerlendirme yapalım :

1- Kabul etmeseler de Galatasaray'ın "liseci" kanadı Adnan Öztürk etrafında kenetlenmiş durumda. Bu seçimi kaybedip, Mayıs'ta yapılacak tüzük kongresinde de istemedikleri bir sonuçla karşılaşırlarsa klüpteki imtiyazlarının elden gideceğinin farkındalar.

2- Liseciler hariç seçmen yapısına bakacak olursak, absürd bir kutuplaşma var.
2006 seçimlerinde Adnan Polat, Canaydın'ın listesine girmiş, Yiğit Şardan'ın seçimi kaybetmesine sebep olmuştu. Adnan Öztürk ise seçimlerden önce Canaydın yönetiminden istifa ederek kendisine cephe almıştı.
Bugün ise Canaydın destekçileri Öztürk'ün yanında, Şardan destekçileri ise Polat yönetimiyle beraber.

3- Matematiksel olarak formüle edecek olursak :
2006 seçimleri Canaydın: 1615- Şardan: 1300 küsür şeklinde sonuçlanmıştı.
1300 küsür oyun tamamına yakını bu seçimde Polat'ı destekler. 1615 kişi içerisinde ise Canaydın'ın kemiklemiş oyları hariç, Polat'a ait oylar (ait derken onun listede olmasından etkilenmiş) da vardı.
Şardan'ın tavizsiz tutumuna karşı liseci olmasa da Canaydın'ı destekleyen liselileri de unutmamak lazım .
Polat, Şardan'ın hatasına düşmediği, liseye karşı ihtimamlı davrandığı için o oyları kaptırmaz diye tahmin ediyorum.

4- Tahmin : Toplu halde üye yapılmış yeni mezun liseliler blok şekilde Öztürk'ü desteklemezse, seçimden sürpriz çıkmaz.

5- Bir de Faruk Süren'in etrafındaki ekip var. Her seçim öncesi adı başkanlık için geçip cesaret edemeyen Ali Dürüst başta olmak üzere o ekipte bir telaş hakim. Adnan Öztürk beklenilenden fazla ses getirdiği için, "madem bir muhalefet potansiyeli var, biz de durumdan vazife çıkaralım, muhafelet yapar gibi görünüp kendimize yakın isimleri seçim listelerine sokalım" kaygısı ile anlamsız açıklamalarda bulunuyorlar.

Sonuç olarak, Galatasaray gelenekleri, başkanlara bir dönemden fazla şans vermek üzerine kuruludur. Yönetim geçen dönemde çok önemli işlere imza atmışken, karşısında böylesi bir muhalefet bulunmasının sebebi, kulübe hakimiyet çatışmasından başka türlü açıklanamaz.

Yine de Adnan Öztürk'ü taşın altına elini koymasından dolayı tebrik etmek gerekir, en azından yalancı pehlivanlık yapmıyor. Bu seçimi kaybetse de iyi bir oy aldığı takdirde kazanacaktır. Pek tanınmadığı Galatasaray camiasına siyasi bir figür haline gelecektir. İlerki dönemlerde daha samimi isimlerle yola çıktığı takdirde seçilme şansı da olacaktır.

Hazırlık maçı

2010-01-31T22:20:00.005+02:00

Galatasaray, eksikler yüzünden büyük bir değişim geçirmek durumda kaldı.

İlk yarıda takımın skor yükünü çeken dörtlünün üçü yok.
Kewell ve Baros sakat, Keita Afrika'dan yarın geliyor.

Elzem olan stoper transferinin yanı sıra, hücuma yapılan Jo ve Giovanni transferleri de bu eksiklerin yerine yapıldılar,şov amaçlı değildi sanılanın aksine.

Sağ ve sol bekler de sakat olunca Galatasaray Denizli maçına bir hazırlık maçına çıkarmış gibi çıktı. Uğur, Caner, Elano, Barış, Giovanni Dos Santos mevkilerini yadırgayan oyuncular olarak göze çarptılar. Maçın son yarım saatinde ise, bir çok mevki değişimine tanıklık ettik.
Uğur sağ bekten sol beke, Caner sol bekten sol açığa, Arda sol açıktan forvet arkasına, Gio Dos Santos ise forvet arkasından santrafor mevkiine transfer oldular.

Tüm bunlardan çıkan sonuç şu :

Frank Rijkaard, rakibin 18 maçta galibiyet alamamasından dolayı Denizlispor'u küçümsemiş..
Maçı bir hazırlık maçı niteliğinde görmüş olabilir, Emre Çolak tercihi de bu yaklaşımın bir kanıtı.

Gelin görün ki futbol, bu tür yaklaşımların genelde cezalandırıldığı bir oyun.
Yeni sistemin getirdiği doğum sancılarıyla Denizlispor'un dirençli oyunu birleşince, telafisi olmayan bir üç puan kaybedebilirdi Galatasaray.

Futbolun bir gerçeği daha var. Şampiyonluk bu tip bıçak sırtı, kötü oynanan maçların kazanılmasıyla gelir.

Yeni Galatasaray'ın gerçek provası Kayseri maçında olacak.

Kısa bir ara

2010-01-29T16:50:00.003+02:00

Bu ara blogu çok ihmal ettiğimin farkındayım, anlayışınıza sığınıyorum.

Hayatımda bir takım değişiklikler oldu, tıpkı Galatasaray gibi..

Şu resmin güzelliğine bakar mısınız?

Büyük beklentiler

2009-12-30T14:05:00.002+02:00

"Futbol 90 dakika oynanan ve sonunda Almanların kazandığı bir oyundur..."

İngiltere’nin efsane golcüsü Garry Lineker’in bu sözünü futbolla yakınan ilgilenenler mutlaka duymuşlardır.
Devreyi Fenerbahçe’nin önde bitirmesinden ilham aldım, Turkcell Süper Lig’e ve üç büyüklerin genel görünümüne baktığım zaman, bu söz aklıma geldi.

Biraz açalım..

Avrupa futbolunun fenomenlerinden biri, 70’li yıllarda zirve yapmış olan, hala da etkisini hissettiren Almanya - Hollanda rekabetidir.

Almanların fizik mücadeleyi, kondüsyon üstünlüğünü ön planda tutan, pres sonucu rakipten kapılan toplarla kolayca gol bulan, duran topların önem kazandığı futbol anlayışının karşısında, sahanın her yerinde topa sahip olmayı şiar edinen, ezberlenmiş hücüm organizasyonlarıyla ( Johan Cruyff’un ünlü sözünü hatırlıyalım: “En iyi gol, boş kaleye atılan goldür) gol arayan anlayış, yani Hollanda’nın “Total futbolu”

Ersun Yanal’ın sahneden çekilmesi ile bu sezon “total futbol” oynamaya çalışan tek iddialı ekip Frank Rijkaard’ın Galatasaray’ı olarak gözüküyor.

“Alman futbolu” olarak tasvir ettiğim oyun anlayışının etkisinde kalan takımlar ise Fenerbahçe, Beşiktaş, Bursaspor ve Kayserispor olarak göze çarpıyor.

Bu noktada şampiyonluk yolunda favori gördüğüm Galatasaray ve Fenerbahçe’yi karşılaştırmak isterim. Bu takımları favori görmemin iki sebebi var:

1- Kadro üstünlükleri

Özellikle fiziğe dayalı futbol oynayan takımlarda yoktan pozisyon var edecek, skora katkısı yüksek yaratıcı oyuncuların önemi çok artıyor, bu noktada da Alex rakipsiz. Mustafa Denizli boşuna 10,5 numara diye sayıklamadı sezon öncesi, Yusuf çözümünün geçen seneye özel geçici bir durum olduğunu biliyordu. Fenerbahçe işte bu sebeble diğer üç rakibine göre önde, Galatasaray kadrosunda da marka isimler var..

2- İki takımın sezon başında yaptıkları muhteşem seriden sonra yaşadıkları puan kayıplarının, sezonu erken açmaya dayalı fiziksel çöküşten kaynaklanması.

Galatasaray ve Fenerbahçe devrenin sonuna doğru bir toparlanma yaşadılar ve ilk iki sırada bitirmeyi başardılar ligi.

Avrupa Ligi’nde zirveye oynamadıkları, maç yoğunlukları çok artmadığı sürece bir daha böylesi bir çöküş yaşayıp, şampiyonluk mücadelesinde aralarına Beşiktaş, Bursaspor ve Kayserispor’u alacaklarını sanmıyorum.

İlk iki sırayı kimin alacağını tahmin ettim ancak bu sıralamanın nasıl olacağı yönünde bir tahminde bulunmayacağım..

Gördüğüm artı ve eksileri yazayım, sonucun nasıl olacağına siz karar verin:

1) Defans ve defansif orta saha mevkilerinde Fenerbahçe, hücum gücü olarak da Galatasaray çok üstün. Galatasaray akıl almaz defans hatalarıyla gol yiyor, Fenerbahçe de Alex’in kötü oynadığı maçlarda gol bulmakta çok zorlanıyor.

2) Fikstür avantajı Fenerbahçe’de. Galatasaray’a göre daha zorlu deplasmanları atlatmasına karşın, bir puan da öndeler. Galatasaray evinde aldığı üç beraberliği arayabilir. Derbinin Ali Sami Yen’de olduğunu da not düşelim.

Öte yandan iki senedir fikstür avantajı da önemini kaybetti, takımlar kolay farz edilen maçlarda puan kayıpları yaşıyorlar.

3) Bu sezon içerisinde meyvelerini alabilir mi bilemiyorum.. Sabır gösterildiği takdirde Frank Rijkaard’ın Galatasarayı, Daum’un Fenerbahçesi’ne göre gelişime daha açık.

Christoph Daum gerçekçi, Türkiye Ligi’nde yönettiği takımı her zaman kafaya oynatacak bir hocadır. Öte yandan, kariyerini analiz edince unutmamamız gereken birşey daha var :

Üç sezon boyunca inşa ettiği, Rıdvan Dilmen’in her zaman iç geçirerek andığı Aureliolu, Anelkalı, Tuncaylı kadroya oynattığı futbol da çok matah değildi, kayda değer bir Avrupa başarısı da olmadı.

Frank Rijkaard’ın üç sezon sonra oynatacağı futbolu öngörebilir miyiz peki?

Galatasaraylıları heveslendirmemek için bu konuda birşey yazmıyorum, Nietzsche’nin dediği gibi “umut kötülüklerin en kötüsüdür”.

Herkese sağlıklı, mutlu, güzel futbol seyredebileceği seneler dilerim...

Haftanın sözü

2009-12-29T17:04:00.001+02:00

"Yazı mı tura mı?"

Hangisinin gelmesini istediğini gerçekten bilmek istiyorsan, para havadayken karar ver..

Dikkat! Oynamaya başladılar..

2009-12-24T17:54:00.005+02:00

Son bir haftada ülkede yaşananlar çok ilginç.

Kebap siparişi getiren motorsikletçi gibi elinde adres pusulasıyla gezen suikastçı(!) Albaylar.

Kendisine suikast hazırlığı ile suçlanan yarbayın cenazesine katılan Oramiral..

Ard arda intihar eden askerler, iki ateş arasında kalan Emniyet Müdürleri..

Hasiktir çeken Belediye Başkanları..

Meşhur fıkrada dendiği gibi (bilmeyenler için fıkra aşağıda)halk oynamaya başladı Sayın Başbakan, aman dikkat!

Padişahlardan biri, yeni vergiler koyduğunda ya da mevcut vergileri artırdığında, sadrazama;

- Git bakalım, halkın arasında bir dolaş. Vergilere alışmışlar mı?

dermiş. Sadrazam da, halkın arasında dolaştıktan sona padişaha;

- Padişahım, halkın suratı biraz asık, canı da sıkılmış durumda ama işlerine devam ediyorlar...

Dediğinde padişah da şu şekilde yorum yaparmış.

- Tamam, demek ki sorun yok. Alışırlar alışırlar...

Bir süre sonra yine vergiler artırıldığında, padişahın talimatı üzerine sadrazam halkın arasında dolaşır ve izlenimlerini aktarırmış;

- Padişahım, bu kez suratları çok asık. Merhaba desen, yüzüne dik dik bakıyorlar. Sonraki her an kavga edecek gibiler. Suratlarından düşen bin parça. Galiba bu kez vergileri çok artırdık.

- Yok yok. Merak etme sen. Önemli bir şey gözükmüyor. Alışırlar, alışırlar...

Bu böyle devam etmiş gitmiş.

Günlerden bir gün, yine yeni vergiler getirildiğinde, sadrazam halkın arasına karışmış, dolaşıp geldiğinde şaşkın bir vaziyetteymiş.

- Padişahım hiç sormayın. Bu kez kafam karmakarışık. Çünkü hiçbir şey anlamadım. Herkes çok neşeli, gülüyor hatta sokaklarda dans ediyorlar, oynuyorlar...

‘‘Aman'' demiş padişah.

- Eğer halk dansetmeye ve oynamaya başladıysa, demek ki durum çok kötü . Hiçbir şeyi umursamıyorlar demektir. Galiba vergileri çok artırdık. Hemen vergileri indirelim. Yoksa perişan oluruz...

Haftanın sözü

2009-12-18T00:03:00.002+02:00

Eğer hep doğruyu konuşursanız, hiçbir şeyi hatırlamak zorunda kalmazsınız.

Mark Twain

Tak etti canıma bu maskeli balo

2009-12-14T18:24:00.007+02:00

DTP'nin kapatılmasının, barış süreci önünde büyük bir engel olacağı konuşuluyor.

Hiç aynı fikirde değilim, aksine "kartların açık oynanması" adına büyük bir fırsat
olduğunu düşünüyorum DTP'nin kapatılmasının..

Resme şöyle bir bakalım..

Aktörler :

1) 25 yıldır faal, onbinlerce ölme sebebiyet vermiş bir terör örgütü ve onun tutuklu lideri.

2) Bölge halkının sesi konumunda, Meclis'te temsil edilen bir parti.
Siyasetin doğası gereği seçmenlerinin hassasiyetlerini gözetmek durumdalar.
Seçmen kitlesinin önemli bir bölümünü de terör örgütü liderini "önder" olarak bellemiş.
"Kürt" olduğunu ona terör örgütünün hatırlattığına inandırılmış.

O yüzden de parti, terör örgütünden kendini soyutlayamıyor, liderin sözünden de çıkılamıyor. En basit örnek olarak, terör örgütünün kayıplarının cenaze işlerine bu partinin belediyeleri bakıyor.

3) Terör örgütüyle savaşan ordu. Haklı veya haksız buna girmeyeceğim; ordunun bir takım üst düzey mensupları, "darbe teşebbüsünü planlamak" iddiası ile tutuklu durumdalar.

4) Kamuoyu. Ülkenin başına gelen kötülüklerin en büyük müsebbibinin terör örgütü olduğuna inanıyor.
Vergilerinin bölgeye yatırım olarak kullanılmasına, Batı'dan toplanan paranın Doğu'ya aktarılmasına ses çıkarmıyor ancak terör örgütünü açıkça destekleyenlerin devlet kaynaklarını kullanması ağırına gidiyor. ( bkz yukarıda bahsedilen belediyeler veya Emina Ayna'nın kırmızı plakalı Meclis arabası ile dolaşması)

Aktörler ve maskeli balo :

Hükümet:

Kamuoyunu kızdırmadan örgütü aradan çıkartmak için "açılım" yapıyor gibi gözüküyor. Terör örgütü lideri "yol haritası" açıklayacak diye ondan önce davranmak için panikle hareket edecek kadar hazırlıksız yakalanmış bu soruna.

Demokratik Toplum Partisi:

Tokmak örgüt liderinin elinde, davul ise partinin sırtında. Hem Türkiye Cumhuriyeti milletvekili olup, hem de Türkiye Cumhuriyeti'nin açıkça savaş halinde olduğu bir oluşumun sözcülüğünü yapmak durumunda kalıyor DTP. Siyaset yapar gibi görünüyor.

Ordu :

Herşey kontrol altındaymış, "azim ve kararlılık" konusunda eksiklik yokmuş gibi gözüküyor. Oysa kurum içerisinde sıkıntı büyük, hem içten-dıştan gelen baskılar, hem de 25 yıldır savaşmasına karşın nihai sonuç alamanının yorgunluğu yaşanıyor.. Muvazzaf subaylar, dağdan inen terör örgütü mensubu kadar saygı görmüyor "liberal çevreler" de.

Örgüt Lideri :

Asıl kaygısı kendi yaşam koşulları ve elbet birgün özgür kalma umudu değilmiş, halk önderiymiş gibi gözüküyor.

Peki bu maskeli balonun ev sahibi kim ? Kuzey Irak'ın güvenliğini Türkiye'ye bırakıp kaçmak isteyenler..

Bu noktada,toplumsal tabanı olduğu için silah zoruyla tamamen yok edilemeyen terör örgütü ile pazarlık etmenin, liderine taviz vermenin isminin "demokratikleşme" olduğunun iddia edilmesi tüm bu maskeli baloyu iyice şenlikli hale getiriyordu.

En zor durumda kalan da "siyaset" yapıyormuş gibi görünüp, öte yandan alttan gelen baskının nabzına göre şerbet vermek zorunda olan Demokratik Toplum Partisi oluyordu.

Şimdi söz konusu parti de "demokratikleşme" iddiası da kapatma kararı ile aradan çıktı.

Kartları açık oynamanın her zaman çözüme daha çok faydası olduğuna inanmışımdır.

Hayırlısı olmuştur..

Türkiye vasatlar ülkesidir yeğen

2009-12-08T18:10:00.003+02:00

Ligde alınan kötü sonuçlar sonrası Frank Rijkaard futbol kamuoyumuzun kurban etmeye çalıştığı en önemli değer haline geldi.

Hemen her teknik direktörün maruz kaldığı gibi, “sağda bu oynar mı, oyundan şu çıkar mı, çift önlibero, tek forvet” klişeleri ile eleştiriliyor.

Bayanlar, Baylar!
Sayı ile kendinize gelin..

Blog okuyanların çok iyi tanıyacağı borges ile pişti olmamak adına kendisinin bugünkü yazısından alıntılıyorum Frank Rijkaard’ın kariyerini:

“Rijkaard'in ilk sezonunda Galatasaray takimi ile yaptigi 15 mac sonucundaki puan tablosu şu şekildedir:

4. Galatasaray 15 - 9 - 3 - 3 - 30

Barcelona ile ilk sezonunda on üçüncü durumda iken on beş maç sonucunda oluşan puan durumu da bu şekildedir:

13. FC Barcelona 15 - 5 - 5 - 5 - 19 - 20 - (-1) - 20

Rijkaard, Barcelona'ya geldiğinde kulüp bazında çalıştırdığı tek kulüp olan Sparta'yı kulüp tarihinde ilk olmak üzere küme düşürmesi etiketini taşıyordu, o muhteşem Hollanda milli takımıyla yaşadığı 2000 performansı dışında..

Ne ilginçtir ki ikinci kulup takımı kariyerine de yukarıdaki istatistikler ısığında devam etmiş ve kulüp tarihinde ilk defa küme düşürme potasına sokmuştur. Ve fakat bir devre sonucunda o potadan inanılmaz bir seri yakalayarak Valencia'nın ardından ligi ikinci bitirme başarısını gösterebilmiştir. Barcelona Rijkaard öncesi son şampiyonluğunu 1998/99 yılında Van Gaal yönetiminde kazanmıştı. Rijkaard ile 5 yıl aradan sonra La Liga şampiyonluğunu tekrardan kucaklıyordu ikinci yılında.. Kendisinden önce mükemmel bir kadronun devamı niteliğinde bir başarısı olmadan üzerine bir yıl sonra ikinci kez Barcelona'yı şampiyon yapar iken aynı yıl Şampiyonlar Ligi Kupasını 14 yıl aradan sonra Barcelona'ya kazandırıyordu. Çok değil 3-4 yıl önce Mourinho'yu eleyen, onunla kıyaslanan bu adam bugün futbolu bilip bilmediği konu edilebiliyor. İlginç bir milletiz.

Şimdi futbolu bilmeyen bir adam hem teknik direktör ve aynı zamanda futbolcu olarak futbolun en üst noktası olarak kabul edilen Şampiyonlar Ligi'ni kazanan dünyadaki beş insandan birisidir. Barcelona kulübü yıllar sonra şampiyonluğu ve Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu görüyor bu teknik adam yönetimi altında.. Futbolculuğuna girseniz kupa galiplerinden UEFA Kupası'na, İtalya şampiyonluğundan Avrupa Şampiyonluğuna ve hatta Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu üç kez almasına kadar gider ki bitmez bu kupalar lakin sizler de utanmazsınız o çok başka.

Futbolu bilmeyen Rijkaard, Barcelona gibi bir kulübu kendi sistemine göre inşa eder iken kulübün tarihinde bir ilki gerçekleştirip devre sonunda küme düşme potasına sokmasına rağmen bugün uzay futbolunu oynayan takım olarak adlandırılan yapının temellerini atabilmiştir..”

Buna ek olarak ben de birkaç olay hatırlatayım..

2002 yılında Rüştü’yü flaş transfer diye lanse eden, Messi, Iniesta gibi çocuk yaştaki yetenekleri yeşertmeye çalışan Rijkaard’ın Barcelonası’nın karşısında, Real Madrid’in 1. Galacticos dönemi vardı. Zidane, Raul, Figo ve Beckhamlı kadronun bileğini kimseler bükemiyordu..

Barcelona tarihinde Santiago Barnebau stadında Real Madrid’i iki kere üst üste yenen tek hocadır Frank Rijkaard. Hem de o Real Madrid’i..

İkinci galibiyetinden sonra (3-0), Real Madrid tribünleri tarafından alkışlanmıştır
Barcelona. İki takımın aralarındaki rekabeti bilenler, (evet futbol kamuoyumuzun çoğunluğunun bu rekabetin detaylarından da pek haberi yoktur) bu olayın futbol tarihinin mihenk taşlarından biri olduğunu akıllarından çıkarmazlar.

Rijkaard’ın futbolu bilmediğini iddia eden ulemalara sormak isterim.

Gelirken bilmiyor muydunuz, Frank Rijkaard-Johan Neeskens projesinin, en az 2 yıllık bir çalışma sonucu ürün vereceğini?

Zahmet edip Barcelona’nın çıkışını araştırmadınız mı?

İlk geldiğinde neden eleştirmediniz, neden “B Planı yok, bir sistem ezberler sürekli onu uygular” demediniz?

Henüz beş ay geçti, çok iyi hatırlıyorum: Ağzı açık ayran budalası gibi alkışlıyordunuz, Rijkaard’ı getiren Galatasaray yönetimini.

Şimdi ise, iki üç puan kaybı sonrası, hocayı fizik olarak sahada biten oyuncuları çıkardı diye eleştiriyorsunuz...

Bu tip içi boş, desteksiz eleştiriler kıraathanelerde de yapılıyor, kanaat önderlerinin çapı bu kadar olan toplumdan başka ne beklenir ki?

Türk televizyon tarihinde kalite açısından devrim yaratan bir dizi var, ismi Ezel.

Ezel’in Ramiz Dayısı’na sorsaydık Rijkaard’a yapılan eleştirileri şöyle yanıtlardı:

”Türkiye vasatlar ülkesidir yeğen, yılanlar ayağının altını sokmak ister üstte olanın, sırf kendileri gibi sürünsün diye herkes.”

Bizim neyimize Frank Rijkaard?

Sil baştan

2009-11-25T14:40:00.002+02:00

13. hafta oynanan Süper Lig maçları sonrası, Roma’nın ünlü senatörü Marcus Tullius Cicero’nun şu sözü aklıma takıldı.

”Hayat yokuşunu tırmanırken rastladığınız insanlara iyi davranın; inişte yine onlara rastlayacaksınız..”

Galatasaray ve Fenerbahçe’nin sezon başlangıcında lige koydukları ambargo sona erdi. Beşiktaş başta olmak üzere, Bursaspor ve Kayseri gibi zirve yarışına yepyeni ortaklar var artık..

Galatasaray ve Fenerbahçe’nin sezonu erken açarak elde ettikleri üstün form durumunun, Beşiktaş’ın da kötü başlangıcının abartılı bir ilüzyon olduğunu tahmin edenler için, hiç sürpriz bir durum değil bu yeni puan tablosu.

13. Hafta’da öne çıkanlar ise şunlardı:

1) Galatasaray’ın “savaşan orta saha açılımı” hükümetin açılımından bile çabuk iflas etti.

Son yazımızda endişe ettiğimiz gibi, Galatasaray orta sahasına pres yapıp direnç gösteren bir takımı bu yapısı ile geçemedi. (“30 yıl önceki yazılarına referans veren Çetin Altan havalarında eski yazılarından bahsedip duruyorsun, cin olmadan adam çarpma” dediğinizi duyar gibi oluyorum, kırmayın hevesimi)

Elano beğenilmese de Galatasaray orta sahası geriden top çıkartmak için ona veya Arda’ya mecbur.

“Savaşan orta saha oyuncuları” sorumluluktan kaçıyor, defans oyuncularının ise yetenekleri kısıtlı. Sonuç olarak Galatasaray bu şablonuyla topu kendi sahasında geveleyip duruyor, prese karşı da oyun kurmakta zorlanıyor.

Topu ileriye çabuk aktarabildiği durumlarda ise kötü oynasa da kolayca pozisyon bulma kapasitesine sahip. Bu nedenledir ki Manisa maçının özetlerini seyreden biri Galatasaray bu maçta çok etkili oynadı zannedebilir.

2) Galatasaray, topu rakip alanda tutmak için mücadeleci bir santrafora da ihtiyaç duyuyor bu sistemde. Baros’un yokluğunda Nonda’nın fizik gücü bu misyon için yetersiz kalıyor.

Bu noktada mevcut kadro içerisinde bir çözüm aramak gerekir:

Abdulkadir Keita santrafor olarak denenebilir.
Çok kuvvetli, yüzünü kaleye kolayca dönebilen, seri bir oyuncu Keita. Son vuruşları yetersiz kalacaktır ancak onun yıpratacağı defansı Kewell, Arda, Elano gibi isimlerin çökertmesi zor olmayacaktır.

3) Beşiktaş, Fenerbahçe’yi rahat yendi. Galibiyetin sebeblerinden bahsederken siyah beyazlıların orta sahadaki dirençli ve basan futbolundan, İbrahim Üzülmez’in formundan dem vuruldu.

Bunlara itirazım yok, ancak yine de bana göre maçın kilidi Alex’e uygulanan adam markajı idi.

Modern futbolda adam markajının yeri yok. Markaj uygulayan takımlar, rakibin farklı varyasyonları sonucunda muhakkak pozisyon verirler.
Öte yandan Fenerbahçe’nin hücum gücü Alex’e öylesine bağlı ki, Mustafa Denizli’yi markaj kararından dolayı eleştiremiyorum.

Şimdi de genel bir tespit..

Umarım Beşiktaş camiası ve taraftarı bu maçın skorundan ve şu anki puan tablosundan gerekli dersi çıkarırlar.

Beşiktaş ve Trabzon taraftarları bu ligin genelde Galatasaray ve Fenerbahçe dominasyonunda geçeceğini kabullenmeliler ve ona göre davranmalılar.

Sürekli bir başarı beklentisi ile kendi takımlarına zarar veriyorlar. Yarattıkları stres ortamı yüzünden, Beşiktaş ve Trabzon evlerinde olmadık sonuçlar alıyor.

Ersun Yanal kalsaydı Trabzon şimdi daha kötü durumda mı olurdu?
Sezon başında daha tam hazır olmayan, geçen sezonun iki kupalı takımını protesto eden Beşiktaş seyircisi şimdi şampiyonluk şarkılarına başlarken, birazcık olsun mahçubiyet duymayacak mı?

Haftanın sözü

2009-11-16T18:34:00.002+02:00

Küçük üzüntüler konuşur, büyük acılar ise dilsizdir.

Lucius Annaeus Seneca

Toprağın bol olsun Antonio De Nigris

Savaşan orta saha açılımı

2009-11-11T11:02:00.005+02:00

Ekolayda yazılarım devam ediyor

Galatasaray, Fenerbahçe yenilgisi sonrası dört maç üst üste kazandı. Peki bu hızlı toparlanmayı sağlayan formül neydi?

Rijkaard, her kötü sonuçtan sonra olduğu gibi Fenerbahçe maçından sonra da “B Planı olmadığı” “takımın yeteri kadar mücadele etmediği” doğrultusunda eleştirilere maruz kalmasına rağmen, 4-3-3 sisteminden taviz vermedi.

Sistemden taviz verilmemiş olsa da önemli bir değişiklik yaşandı, orta sahadaki üçlünün kurgusunda ve oyuncu yapısında revizyona gidildi.
Fenerbahçe maçına kadar orta saha üçlüsü, iki defansif merkez eleman onların önlerinde ise oyun kurucu pozisyonunda oynayan ofansif bir orta saha oyuncusu şeklinde diziliyordu.

Bu ofansif özellikli oyuncu da Arda veya Elano’dan biri olarak tercih ediliyordu hoca tarafından.

O maçta alınan yenilgiden sonra, bir defansif orta sahanın önünde yine defansif özellikleri ağır basan iki merkez orta saha oyuncusu şeklinde bir dağılımı sahaya sürdü Frank Rijkaard.
Örneğin Mehmet Topal’ın önünde Mustafa Sarp- Barış ikilisi oynadı Dinamo Bükreş karşılaşmasında.

Bu bilginin ışığında Galatasaray’ı krizden çıkaran formülün, savaşan ve defansif bir orta saha üçlüsüne dönüş yapmak olduğu savunuluyor.
Ben ise formülün bu kadar basit olmadığını düşünüyorum.

Madde madde sıralayalım gerekçeleri:

1) Galatasaray’ın kazandığı son dört maç da zayıf rakiplerle idi. Rakiplerin zayıflığının çarpıcı göstergesi ise şu: Galatasaray Buca ve Diyarbakır maçlarında uzun süre 10 kişi oynamasına rağmen, sıkıntı yaşamadı.

Bu dört ekip gibi kendi sahasına gömülmektense orta saha ve defansa yönelik pres uygulayacak olan dirençli takımların baskısından kurtulmak, ancak pas yüzdesi yüksek teknik oyuncular ile mümkün olabilecektir.

2) Galatasaray’ın Fenerbahçe mağlubiyetini orta sahadaki dirençsiz oyunculara bağlamak yanlıştır. O maçı Fenerbahçe takım halinde Galatasaray’dan fazla istedi. Gamsız Colin Kazım Richards, 36 yaşındaki Roberto Carlos çok büyük mücadele örneği gösterirken, Galatasaraylı futbolcular sorumluluktan kaçıyordu. Bu durum teknik-taktik analizlerle açıklanamaz, mental bir problemdir.

3) Galatasaray’ın altın çağları yani 1996-2000 dönemindeki Okan-Suat-Emre üçlüsü gibi bir orta sahaya özlem duymak, Rijkaard'ın oynatmak istediği futbolun gerekleriyle uyum göstermiyor.
O dönemin Galatasaray'ına benzer futbolu Fenerbahçe oynamaya çalışıyor şu an.

Nedir söz konusu futbol anlayışının amentüleri?
Top rakipteyken önde bas ve top kap. Rakip defansı hazırlıksız yakala ve karambolden veya usta ayakların mahareti sayesinde şok gol at. Top kendi takımındayken ise orta sahayı mümkün olduğunca çabuk geç, kısacası santrafora top şişir.

Rijkaard’ın futbol anlayışı işe bambaşka.
Top rakipteyken topun arkasına geçip, defansta pozisyon hatası vermemek.

Top kendi takımındayken kaleciden itibaren ısrarla pas yaparak tüm sahayı katetmek ve nihayetinde ezberlenmiş hücum organizasyonları sonucu goller bulmak.

Bunlar Hollandalı’nın takımlarına aşıladığı temel prensipler...

4) Bu tür bir oyun anlayışında, hem defansta hem de orta sahada, teknik ve pas uzmanı bir oyuncu bulundurmak şarttır. Galatasaray’ın defans bölgesinde bu tip ayağına hakim bir oyuncu sıkıntısı çekiliyor, orta sahaya ise Elano bu amaçla transfer edildi.

Brezilyalı yıldız, eninde sonunda ilk onbirin değişmez adamı haline gelecektir.

Sonuç olarak, Galatasaray’ın problemleri orta sahadan az koşan teknik bir elemanı çıkarıp, yerine mücadeleci bir oyuncu koyarak, sihirli değnek varmışçasına çözülmez.

Neden-sonuç ilişkisini skorlardan bağımsız farklı kriterleri değerlendirerek analiz etmek gerekir.
Neyse ki Galatasaray skor yorumcularına emanet değil, bu analizleri mükemmel bir şekilde yapan bir teknik ekibi var...

Kahraman

2009-11-10T19:43:00.006+02:00

Tarihe geçecek kadar "büyük" olan her lider gibi, Mustafa Kemal Atatürk'ün trajedisi de anlaşılamamak olmuştur.
Onu takip ettiklerini iddia edenler, Atatürk'ü sıradan bir totaliter rejim diktatörü gibi naklettiler sonraki kuşaklara.
Çatık kaşlı, sıkıcı, "Türk şöförü en asil ruhun insanıdır" "Ben sporcunun zeki, çevik ve ahlaklı olanını severim" gibi sıradan sözler söyleyen, halktan kopuk bir yarı-Tanrı haline getirdiler Mustafa Kemal'i.

Oysa ki, böylesi bir olağanüstü bir zeka ve mizacın, doğru anlatıldığında kamuoyunu kendine hayran bırakmaması imkansızdır.
Adam, ömrü boyunca iki yüzlülükten, yapmacıklıktan ve halktan kopuk asık yüzlü devlet anlayışından tiksinmiş, bu anlayışa mücadele etmiş ve yaptığı her eylem açık olmuş.
Gel gör ki bir takım kifayetsiz muhterisler, faşist ve antidemokratik yönetim anlayışlarını korumak adına, onun hatırasını suistimal edip durmuşlar.

Bu bir trajedi değilse nedir?

Bir de düşmanları var tabii. Bu kadar yürekli bir adamın, mert düşmanları olması gerekir.
Yaptıklarına karşı çıkanlar, o kadar ikiyüzlü, kaypak ve korkaklar ki ölümünün üzerinden 71 yıl geçmesine karşın ona açıkça meydan okuyamıyorlar.
Saman altından su yürüterek, anısına ve miras bıraktığı akılcı anlayışa zarar vermeye çalışıyorlar.

Mustafa Kemal'in, nasıl bir ADAM olduğunu anlatan yüzlerce hikayeden biri var aşağıda..
Umarım herkes gerçek Atatürk'ü anlamak için en az hamasete, nutuk atmaya ayırdığı kadar zaman ve enerji harcar.

Ruhu şad olsun

"Habeşistan savaşının başlamasından önce, İtalya’nın Rodos’a askeri yığınakta bulundugu günlerdeydi. Bir aksam yine Atatürk 'ün sofrasına çağrılanlar onu ayakta ve balkonda gezinmekte buldular.

-Tevfik Rüştü nerede?
-Ankara Palas'ta, bazı sefirlere bir ziyafet veriyor.
-Biz de oraya gitsek olmaz mi?

Etrafındakiler beyhude Atatürk 'ü buna protokolün müsait olmadığına inandırmaya gayret ediyorlar. Fakat, o'nun kesin karar verdiği bir konudan geriye çevirmek kimsenin haddi değildir.
Otomobiller, Ankara palas'a vardığı zaman Atatürk 'ün otelin merdivenlerini sallana ve yanındakilerin yardımı ile çıktığını görenler hayret ettiler. Çünkü Çankaya’da Atatürk 'ün bir yudum bile içmediğini herkes biliyordu.

Sefire ziyafet verilen salona giren Atatürk, Arnavutluk sefiri, Asaf Bey'in yakınında ve giriş çıkış kapısını iyi görebilecek bir yere oturuyor. O dakikadan itibaren salondan içeri ve dışarı kimsenin geçmesi mümkün değildir.
Şimdi konuşulanları takip edelim:

Atatürk:

- Asaf bey, gazetelerde bir takım resimler görüyorum, Arnavutlukla operet mi oynanıyor? diyor.

Bu sözleriyle o zamanlar yeni Kral olan Zogo'nun sorguçlu resimlerini kastettiğini anlamakta gecikme yen sefir ne söyleyeceğini şaşırıyor. Atatürk devam ediyor:

-Cumhuriyetten ne zarar görüldü ki, Arnavutluk’ta krallık ilan edildi? Hem, takip edilen politika da tehlikelidir. İtalya’nın Arnavutluğu Balkanlar'da bir basamak yapması ihtimalden uzak değildir.

Bunu duyan İtalyan sefiri, mücadeleye kalkınca Mustafa Kemal:

- Haber aldığıma göre, Roma’da bazı öğrenciler sefaretimizin önünde mümayis yapmışlar. Antalya’yı istemişler. Antalya sigara paketimidir ki, sefir cebinden çıkarıp atsın. Antalya buradadır. Buyurun alın!...
Hem benim bir teklifim var. Eğer hakikaten böyle bir şey düşünülüyorsa Mussolini cenaplarına müsaade edelim. Antalya'ya asker çıkarsınlar. Bütün çıkarma tamam olunca savaşırız. Mağlup olan hakkına razı olur.

Sefir atılıyor:

- Ekselans bu bir savaş ilanımıdır?

Atatürk:

- Hayır, diyor. Ben burada bir fert olarak konuşuyorum. Türkiye savaş ilanı ancak Büyük Millet Meclisi dahilindedir. Fakat unutmayınız ki, gerektiği zaman Büyük Meclis Türk milletinin hissiyatına tercüman olmakta gecikmez.

Konuşmasının bu hali olması üzerine, İsmet Paşa’ya telefon edilir ve Ankara Palas'a çağrılır.

Atatürk de bunu haber alınca etrafındakilere:

- Hükümet geliyor, biz gidelim!diyerek Ankara Palas’ı terk eder.

- Çankaya’ya dönüldüğü zaman herkes Atatürk 'ün gayet normal oldugunu hayretler içinde seyrederken Atatürk:

- Artık İtalya ile savaş tehlikesi yok. Rodos'a yapılan yığınak Habeşistan’a dönecektir!
Hakikaten kısa bir süre sonra Habeşistan savaşı başladı.
"

Haftanın sözü

2009-11-07T22:36:00.001+02:00

Sessiz kalarak aptal sanılmak, konuşup tüm şüpheyi ortadan kaldırmaktan iyidir..

Abraham Lincoln

Yaralı Aslan

2009-11-03T13:56:00.002+02:00

Spor kamuoyu Ercan Saatçi ve Metin Özülkü’nün Fenerbahçe TV’de yayınlanan bir programın çekimleri esnasında ettiği küfürlerin ayukka çıkması ile çalkalanıyor.

Malum konuşmanın, küfür konusundan müşteki olduğunu iddia eden Aziz Yıldırım yönetimindeki Fenerbahçe TV’de cereyan etmesi, hoş bir “tesadüf” olmuştur.

Ercan Saatçi’nin “özür yazısı” ile Fenerbahçe Spor Kulubü’nün konu ile ilgili basın açıklaması, konunun vahametini geçiştirmeye yönelik eylemler olarak göze çarpıyor.

Günümüz Türkiyesinde başı her sıkışanın, her gündem değiştirmek isteyenin sığındığı tek bir kale var : “Mağduriyet”

Fenerbahçe tarafından resmi sitede dillendirilen iddiaya göre, daha önce Fenerbahçe taraftarının arasına karışarak küfür eden, sahaya yabancı madde atan, Fenerbahçe yönetimini istifaya davet eden (Fenerbahçe yöneticilerinin beyanıdır), Diyarbakırspor taraftarının arasına karışıp Fenerbahçe futbol takımını taşlayan Galatasaray taraftarı (bu da Diyarbakırspor Başkanı’nın beyanıdır), şimdi de espiyonaj yeteneklerini had safhaya ulaştırarak FB TV’ye de sızmıştır ve bu kaydı yayınlatmışlardır.

Eskiler ne güzel söylemiş : ”Zarfa değil mazrufa bak”.

Bu kayıdın nasıl yayıldığının ne önemi var?

Kameralar, kameramanlar, mikrofonlar ve yönetmenin olduğu bir ortamda yapılan bir konuşmanın, “mahremiyet” sınırları dahilinde olduğu iddiası ile tuvalete saklanmış gizli bir kamera varmışçasına mağduriyet çığlıkları atmak da neyin nesi?

Korkarım ki yakın bir gelecekte; Rüştü Rençber’in tesislerde dövülmesi, Feridun Niğdelioğlu, Engin Verel vs. gibi gazetecilerin darp edilme olaylarının Galatasaraylılar tarafından gerçekleştirilmiş olduğu söylenecektir.

Fenerbahçe Spor Kulübü, soğuk savaş döneminin diktatöryalarında görülen böylesi kara propaganda, dezenformasyon, yaşanan her olumsuzluğu “düşman” a bağlamak gibi ilkel davranış biçimlerini uygulamaktan vazgeçmelidir.

Fenerbahçe Kulübü, böylesi ağır bir küfür olayını, kayıtsız ve şartsız lanetlemelidir.

Bu olaya tepki göstermesi gereken bir diğer grup da yazı ahlakına, meslek etiğine sahip yazılı ve görsel medya mensuplarıdır. Türk basının amiral gemisi olan Hürriyet Gazetesi bünyesinde de bu meselesinin büyük rahatsızlık yarattığından şüphem yok.

Bu yaşananların lige de etkisi olacaktır :

Fenerbahçe maçındaki mücadeleden uzak futboluyla Kadıköy deplasman galibiyetine hasret taraftarını küstüren, Baros ve Keita gibi yeri doldurulmaz isimlerini önemli bir süre için kaybeden Galatasaray Futbol Takımı, bu hafta alınan sonuçlardan sonra puan farkının üçe düşmesiyle yaralarını sarmaya başladı.

Bu küfür meselesi de camiada bir birlik duygusu uyandırarak, reaksiyondan kaynaklanan bir sinerji yarattı.
Çok sevdiği “Yaralı Aslan” motivasyonunu yakalamak, Galatasaray için şampiyonluk mücadelesinde önemli bir psikolojik avantaj sağlayacaktır.

Maça gideceğinize dağdan inin

2009-10-21T13:03:00.005+03:00

Herhangi bir tribün olayına karıştığınız zaman, hatta karışmanıza gerek yok, haksız yere polis tarafından alınsanız bile işlemleriniz sabaha kadar sürer.

Hatta siz suçlu olmayın, herhangi bir konuda şikayetçi olduğunuz zaman ifade vermek için karakolda en az 2-3 saatinizi geçirmek durumundasınız.

Öte yandan, "demokratik açılım" çerçevesinde dağdan inerek Milletvekilleri tarafından coşkuyla karşılanan PKKlıların ifade verme sürecleri ortalama 7 dakika sürmüş.

Velhasılkelam, Pazar günü derbi maça gideceklere tavsiyem şudur :

Herhangi bir şekilde başınız belaya girer de gözaltına alınırsanız, hemen demokratik açılım sürecine dahil olun.

"Uzun zamandır Uludağ'da saklanıyordum, tribün terörünü bitirmek amacıyla yeni indim" diye ifade verin, yarım saatte çıkarsınız..

Dalgalandım da duruldum

2009-10-20T16:44:00.002+03:00

Öncelikle bir duyuru, futbol yazılarımı bundan sonra ekolay portalında da paylaşacağım. Birinci yazının linki burda

Takımlarımızın form durumları sezon içerisinde değişkenlik gösterse de basınımızın hakkını teslim etmemiz gerekir: Her zaman formdalar...
Çarpıcı manşetler atılıyor, köşe yazarlarının kalemlerinden kan damlıyor, yorumcular ekranlarda esip gürlüyorlar.

Bu sürekli formda kalma durumunun bir de yan etkisi var..

Türk spor basınının arşivlerine şöyle bir göz atacak olursanız, özellikle de büyük takımlarımız hakkında sezon içerisinde yapılan çelişkili yorumlara rastlamanız kaçınılmaz.

Evet, Türk halkı unutkandır..

Tamam, herşeyi abartmayı seven, duygusal, ifratla tefrit arasında ışık hızında seyahat edebilme kapasitesine sahip olan bir toplumuz, ona da kabul..

Yine de birazcık insaf edin sevgili basın mensupları.

Çok değil, 1 ay önce "Dahi" "Türk futbolunun üstüne doğan bir güneş" "Futbol devrimcisi" gibi sıfatlarla selamladığınız teknik adamları, bir iki kötü sonuç sonrası "kompleksli" "inatçı ve futbolu bilmeyen" "korkak" "bilmemne köylüsü, kılığı kıyafeti dökülen şaklaban" ilan etmeden önce, "Yıldızlar Topluluğu" olarak lanse ettiğiniz takımları "Ruhsuzlar Ordusu" olarak yerin dibine batırmadan önce bir soluklanın..

Size kötü bir haberim var:

O dilinizden düşürmediğiniz ve sayfalarca tartıştığınız çift önliberolar, tek forvetler, tabelaya sandığınız kadar etki etmiyor.

Futbolun taktik yanı ve sistemler muhakkak ki önemli, ancak futbolda hatta tüm takım sporlarında, bir gerçeğin önüne geçmek imkansız:

Takımların form durumu, sezon içerisinde birbirini takip eden çan eğrilerini andırır bir şekilde değişkenlik gösterir.

Bu gerçeği kabullenirsek şayet, sezonu 15 Temmuzda açan Galatasaray'ın, Ekim başında Ankara deplasmanında 70. dakikada yürüyecek halinin kalmadığını farkedebiliriz.

Bunu farkedersek ne mi olur?

Kısa süre önce "uzay sistemi" olarak nitelendirdiğimiz Frank Rijkaard'ın 4-3-3'ü için
"B planı yok, haliyle Hikmet Karaman da çözdü sistemi" demeyiz mesela.
Böylece kendimizi rezil etmemiş, okuyucularımıza da saygısızlık yapmamış oluruz.

Aynı şekilde, sezonu Galatasaray'dan iki hafta sonra açmış Fenerbahçe'nin fizik kondüsyon seviyesinin, ne tesadüftür ki Galatasaray'ın tökezlemesinden tam iki hafta sonra düşüşe geçtiğini farkederiz.

Bu durumun, oyunu 70. dakikaya kadar gümbürtüye getirdikten sonra, takımının üstün fizik gücüyle oyundan düşürdüğü rakibini sürklase etmesine yönelik bir oyun planı olan Christoph Daum için ne kadar büyük bir sıkıntı olduğunu kabul ederek, oyuncu değişikliklerini eleştirmekten daha derin yorumlar yapabiliriz.

Takımların sezon boyunca fizik gücü seviyelerindeki değişiklikler ve bu değişikliklerin basındaki sansasyonel yansımalarını araştıracak bir bilimsel çalışmanın çok ses getireceğine inanıyorum..

One minute

2009-10-16T18:01:00.005+03:00

Türk Dış Politikası'nda İsrail karşıtı hamlelerin artmasının, "Son Osmanlı Tayyip Erdoğan'ın ayranı kabardı" sığlığında değerlendirilmemesi gerektiğini, Obama yönetiminin taşeronluğunu yaptığımızı düşündüğümü, beş ay önce yazmıştım.

Beş aydan beri söz konusu politika radikalleşerek devam ediyor.
Suriye ile ilişkiler tatbikattan sonra neredeyse entegrasyon anlaşması imzalayacak duruma gelmişken, İsrail Konya'daki uluslararasi tatbikattan çıkarıldı.

Doğrudur, yanlıştır bunu tartışmayacağım, tutarlı olmak kaydıyla hükümetlerin istedikleri dış politikayı gütme hakları vardır, sonuçları da zaman gösterir.

Ancak öyle bir iş yapıldı ki, "one minute" demek durumundayım.

Devlet televizyonunda İsrail karşıtı propaganda dizisi yayınlamak ne demektir Allah aşkına?

İsrail, Yahudi lobisinin himayesi altında bir devlet iken, beyazperde, beyazcam gibi tüm görsel medya da bu lobi tarafından domine edilirken; televizyon dizisi yoluyla İsrail karşıtı propaganda yapmak, Mike Tyson'a yumruk atıp kavga başlatmak kadar haddini bilmez, şuursuz bir eylemdir.

Kıytırık TRT dizisi ile İsrail'e çatmaya kalkarsan, daha ne olduğunu anlamadan Holywood'dan Avrupa sinemasına, uluslararası ağırlığı olan Amerikan dizilerinden yazılı medyaya öyle bir hücüm başlar ki üzerine, "Midnight Express" filmine rahmet okuyup, Oliver Stone'a Antalya Film festivalinde mansiyon ödülü verecek noktaya gelirsin.

Sonra ne mi olur?

Ne olacak, kendi düşen ağlamaz..

Dertlerin kalkınca şaha

2009-10-08T14:23:00.007+03:00

28 Nisan 1960'da Beyazıt'taki İstanbul Üniversitesi kampüsünde öğrencilerin DP iktidarı aleyhine düzenlediği gösteri sonrası çıkan olaylarda can kayıpları yaşanmış, Çetin Altan da ertesi günkü köşesini koca puntolarla "Bugün içimden yazı yazmak gelmiyor" yazarak boş bırakmıştı.

Benim de bir süredir

- Yazılarımızı yazdığımız blogspot sayfasında yaşanan teknik problemin 1 haftada çözülemediği (bilgi çağında skandal bir süredir) ;

- Normalde yasak olan web sitelerine, IMF toplantısında kullanılan bilgisayarlarda ulaşımın serbest olduğu ( köhnemiş dünyaya karşı rezil olmayalım da içeride ne olursa olsun zihniyeti ) ;

- Ankaragücü- Galatasaray maçında belediye başkan destekli tribünlerin, misafir seyircilerin üstüne koca koca taşlar fırlattığı ;

- Bu taşların atılmasından sonra çıkan olaylarda polisle taraftarın çatıştığı, polisle çatışanların daha fazla başa bela olmaması amacıyla kapıların açılmasıyla otobüse binip İstanbul'a gitmesinden sonra; kalan 100-150 civarı kişi hakkında amirlerin "herkes tek tek çıkacak siz de size saldıranları ayıklayacaksınız" dediği ;

- Toplama kampına adam seçen SS subayı tavırlarındaki polisin insanlara "Nasılsın?", "Neden titriyorsun?" gibi sorular sorduğu ve keyfe keder 15-20 kişiyi göz altına aldığı ;

- Evrensel düzeyde saygı duyulan bir futbol adamına, bir hafta dediği öbür hafta dediğini tutmayan ulemaların saçma sapan eleştiriler yönelttiği, daha da acısı kitlelerin bu zırvalardan etkilendiği ;

bir ülkede içimden yazı yazmak gelmiyor.

Verdiğim geçici rahatsızlıktan dolayı özür dilerim.

Ne bu şiddet bu celal?

2009-09-28T03:24:00.001+03:00

Bu akşam puan kaybından çok, Galatasaray taraftarının maçın son 20 dakikasındaki ruh haline içerledim.

Tribün oyundan koptu, kapalının büyük bir çoğunlugu stres içerisinde başta Sabri ve Mehmet Topal olmak üzere, önüne gelene sövüp saymaya başladı.

Maçtan sonra ise eski açıktakiler, Eskişehir taraftarının uzerine doğru hücum etti.

Ne oluyoruz arkadaşlar?

7 haftada 19 puan inanılmaz derecede iyi bir sonuçtur.

Anormal olan Eskişehirspor karşısında puan kaybı yaşamak değildir.

Asıl anormal olan; Fenerbahçe'nin oynadığı durgun futbola karşın 7'de 7 yapmış olmasıdır.

Yine de, bu durumun Galatasaray taraftarı üzerinde bu kadar stres yaratmış olacağını tahmin etmezdim.

Oynanan futbola veteknik heyete daha büyük bir güven duyulacağını düşünmüştüm.

Benzeri bir stres durumu Fenerbahçe taraftarında da var.

Kazım'a gösterilen, Güiza'ya da ilk fırsatta gösterilecek olan tepki söz konusu stresin işareti.
Fenerbahçe taraftarının en azından kötü gözüken bir futbol oynanması, Avrupa'da kendi sahalarında yenilgi alınması gibi elle tutulur gerekçeleri var sinirlenmek için.

Bu sezon, iki ezeli rakibin şampiyonluk mücadelesi vereceği ortada, bol bol psikolojik savaş metodları da kullanilacak.

Sinirleri sağlam olan taraf da bu mücadeleden galip çıkacak.

Galatasaray taraftarı bu noktada hiç de iyi bir sınav vermedi.

Sinir ve stres duygularıyla gidilen Kadıköy deplasmanlarının nasıl sonuç verdiğini de hepimiz biliyoruz.

Tek tesellim bahsettiğim ruh halinin, şimdilik takıma yansımamış olması..

Galatasaray taraftarı silkenelip kendine gelmeyecekse, tüm stresini Sturm Graz maçında kussun, ceza alalım ve Kadıköy öncesi Dinamo Bükreş maçını seyircisiz oynayalım.

İnanın daha sağlıklı olur..

Halil İbrahim sofrası

2009-09-22T22:55:00.004+03:00

Arda Turan, İstinye Park'ta Aziz Yıldırım'ın masasında Fenerbahçeli oyuncularla beraber otururken görülmüş.

Eminim ki tesadüfen karşılaşılmıştır orada ve nezaket kuralları gereği Arda kısa bir süre o masaya oturmak durumunda kalmıştır.

Biz yine de bir Türk bir de Alman atasözünü hatırlayalım, her ihtimale karşı:

"Aslan yattığı yerden belli olur"

"Şeytanla sofraya oturanın kaşığı uzun olmalıdır "

Haftanın sözü

2009-09-19T20:40:00.002+03:00

"Ona çok şey borçluyum. Bunu şöyle ifade edeyim; onun için bir yerimi yaralasam, acıyı hissetmem"

Lionel Messi, Frank Rijkaard için...

Makus talih

2009-09-14T17:21:00.004+03:00

5. haftadan kısa notlar :

1- Galatasaray Beşiktaş maçını izleyen Galatasaraylılar her ne kadar skordan memnun olsalar da maçın gidişatının bilinçaltlarına yaptığı çağrışımdan pek hoşlanmadılar.
Tüm yaşananlar, Galatasaray'ın 10 senedir kaybettiği Kadıköy deplasmanlarını fena halde çağrıştırıyordu.

2- Maçtaki ilk Galatasaray pozisyonunun gol olması, maçın kopma noktası olan 2. golün abuk-sabuk tabir edeceğimiz bir şekilde atılması gibi olaylar Galatasaray'ın 10 senelik Kadıköy sendromunun özeti gibiydi.

3- Beşiktaş'ın da Galatasaray'a karşı benzer bir makus talih sendromu yaşadığı açık. Galatasaray'ın iç sahada 12 senede 11 galibiyet aldığı başka bir Süper Lig temsilcisi olduğunu zannetmiyorum.

4- Şansı, kısmeti bir kenara koyup bir de futbol gerçeğinden bahsedelim:

Galatasaray gol bulma konusunda çok korkutucu bir takım haline geldi. Galatasaray yorgun, yıpranmış çıktığı ve etkili oynamadığı bir maçta kolayca üç gol buldu, Kewell'in ilk yarıda girdiği iki pozisyon da cabası.

5- Bir hitabet sanatı olan "öfke", ünvanlarına bir yenisini ekleyerek, bir futbol stratejisi halini aldı.
Fatih Terim'in bilindik taktiğini Christoph Daum daha da sistematik bir şekilde kullanacakmış gibi gözüküyor.
Fenerbahçe özellikle deplasmanda oynadığı maçların ilk yarılarında yarattığı sinir harbi ile oyunu futbol olmaktan çıkarıp, ikinci yarılarda da üstün fizik gücü ile maçı kopartmayı bir taktik olarak bellemiş durumda..

6- Ligin gidişatından en çok memnun olan kurum Türkiye Futbol Federasyonu olsa gerek. Tam yayın ihalesi öncesi Galatasaray ve Fenerbahçe'nin kıyasıya çekiştiği, bol gerilimli, yıldızların oyuna ağırlığını koyduğu bir lig, yeme de yanında yat.

7- Bülent Uygun'un düşüşü çok hazin olacak herhalde. Kötü gidişata gerekçe olarak, hazırlık kampında güçlü takımlarla yapılan maçların oyunculara özgüven bunalımı yaşattığını söylemiş. O öyle değildir Bülent Hoca, oyuncularının tüm özgüvenini sen çekmişsindir, mıknatıs gibi..

Bildiriye yanıt : Gerçekleri tarih yazar

2009-09-09T03:08:00.006+03:00

Türkiye'de sosyalist ideoloji gerçekten büyük acılar çekmiş, bu ideolojinin mensupları hem fiziksel hem de düşünsel olarak kıyıma uğramışlardır.
Sayı olarak da azınlık olmanın da etkisiyle, Türkiye'de sol görüşü benimseyenlerin hakim düşünce sistemi, sürekli bir mağdur ruh halinde davranmak ve şikayet etmek üzerine programlıdır.

Etkinin tepkisi de büyük olur tabii. Kendilerini çoğunlukta hisettikleri yerlerde de
(entellektüel dünyanın, sanat ve yazın dünyasının hakimiyetini ellerinde tutarlar) karşıt görüşlere karşı pek acımasız olur kökten sosyalist arkadaşlar.

Orhan Veli'nin çok sevdiğim şiirinde " Neler yapmadık şu vatan için!Kimimiz öldük;
Kimimiz nutuk söyledik " dizelerini hatırlarım bu noktada. Tek bir cana kıymadan katledilenlerin, işkence görenlerin mağduriyet mirasını bugünün salon ve Internet solcuları yiyorlar, bol bol da nutuk atıyorlar fırsattan istifade.

Nereye bağlayacağız konuyu, Adanademirspor- Livorno maçına ilgi göstermeyen medyaya versayın edip birçok blogda eşzamanlı yayınlanan bildiriye bağlayacağız.

Bildiriden pasajlara yanıtlarım şöyle :

(...) Konuşacak bir şeye, yapılacak farklı yorumlara sahip değiliz. Dünya çapında ses getirmesi gereken, Türk futbol tarihinde bir ilk olan, modern futbolu rafa kaldırıp 1950'lerin, 1960'ların ruhunu yaşatan bu tarihi maçı kamuoyumuzun, Türk basınının ve medya kuruluşlarının işgüzarlığı ve ilgisizliği sayesinde izleyemedik

Neden dünya çapında ses getirecek bir olay bu? Futbolda 1950 ruhu nedir, herkes kendi ideolojisine uygun takımlarla gazozuna maç mı yapıyordu. Ne dediğinizi siz de biliyor musunuz, laf olsun diye mi yazdınız?

(...)ülke genelinde de hayati önemi olan bir olaydı bu sonuçta. Türkiye'nin 3. kademe ligi olan TFF 2. Lig takımı Adana Demirspor, Avrupa'nın 3 dev liginden biri olan İtalya Serie A'dan bir takımı Türkiye'ye getiriyor

Ne olmuş 3. kademe lig takımı Serie A'dan bir takım getirdiyse?
Türkiye aşmadı mı bunları artık, "görmemişin Kevin Costner'i olmuş tutmuş kafasına şapka takmış" zihniyetinden ne farkı var bu söylediğinizin?
Alt kademe Türk takımlarının, kaliteli Avrupa liglerinden takımlarla oynaması sizin için büyük bir olaysa şayet müjdemi isterim..
Her kamp dönemi Antalya'ya gidin, mest olursunuz.

(..) Futbolu kıyısından köşesinden tutan herkes kendini bir de siyasete adayanlar için zaten bulunmaz bir nimetti bu maç.

Bu cümlede ; bu kadar saçmalığa karşı Türkçe'nin de isyan edip intihar ettiğini görmekteyiz.

TRT cephesinde ise olaylar başka bir boyut alıyor. NTV cephesindeki gibi basit bir ilgisizlik hikayesi değil olay. İlk başta ücretsiz yayınlayalım diyor TRT. Bu işin en tepesindeki kurum olduklarını söyleyip kulüple ücretsiz yayınlanması için anlaşmak istiyorlar, bir nevi ültimatom yolluyorlar kulübe. Ya parasız yayınlarız ya da yayın yapmayız diye. En azından sembolik bir ücret ödenmesi ve az da olsa bu güzel girişim için destek olunması isteniyor kulüp tarafından, TRT para vermemekte direniyor. Kulüp devreye AKP Adana Milletvekillerinden birini sokmak istiyor. Telefon görüşmesi yapılıyor ve TRT'den yayının yapılıp kulübe makul bir ücret ödenmesi yolundaki istekler iletiliyor. Bilin bakalım bir vekil bu tarihi maç için seçildiği ilin takımına nasıl destek oluyor ?.. Herhangi bir girişimde bulunmayıp kendisini vekil seçen ili böyle mükafatlandırıyor.

En sevdiğim kısım bu. Ne oldu bu maçın buram buram romantizm kokan sosyalist havasına? NTV ve TRT'den para istemek mi ararsın, AKP milletvekilini araya sokmak mı ararsın. Kendisini seçenlere ihanet etmiş vekil Bey. Eminim Adana'daki AKP seçmeni de söz konusu vekile şehirlerinde oynanacak sosyalizm şölenine sponsor olsun diye oy yağdırmıştır.

Gönül isterdi ki stadın kapasitesi doğrultusunda 15 binle sınırlı kalan bu tarihe tanıklık eden birey sayısı çok daha fazla olsun ama olamadı maalesef. Muhtemelen önümüzdeki sezon bir fırsatımız daha olacak bu şölen için. Bu sefer yer İtalya olacak. Bizim medya kuruluşlarımız akıllanır mı bilmiyoruz ama İtalyan TV kuruluşlarının tutumunu da merakla bekliyoruz. Bu tip olaylara son derece alışık olan ve bir çok takıntıyı aşıp demokratikleşmeyi başarmış olan İtalya'da yayın sıkıntısı olmayacağını düşünüyoruz aslında. Olmadı İtalya yollarına düşebiliriz şu heyecan ve merakla...

TV yayını konusunda canlı yayın olmasa bile izleyiciye maç sunulamaz mıydı diye düşünüyoruz. 90 dakika kaydedilir ve maç sırasındaki tatsız durumlar ve siyasi olaylar kırpılıp 60-70 dakikalık çok geniş bir özet şeklinde yayınlanabilirdi.

İtalya Federasyonu şimdiden ihale açmış maçın yayın haklarını satmak için.
İşin futbol yönünden bahsedilmiş, siyasi olaylar kırpılıp geniş özet sunulması istenmiş. Ne yapsın yahu İtalya ve Türkiye seyircisi Seria A'nın dandik bir takımı ile amatör seviyenin bir gömlek üstü Adanademirspor'un golsüz maçını?

İşin enteresan tek yanı var o da siyasi yönü. Şu sıkıcı maç kadar da mı rating yapmaz yani siyasi kısımlar? Neden kırpılsın?

Ne diyorsunuz kuzum siz, bu ne biçim bildiri?
Kalemine çok güvendiğim arkadaşlar herhalde okumadan koydular bu anlamsız yazıyı.

Mağduriyet sloganları atanlara sesleniyorum :

İlgi mi çekmek istiyorsunuz?

Ayarlayın bir Lazio- Livorno maçı Olimpiyat Stadı'nda, tribünler yarı yarıya olsun, hepimiz zevkle ve ilgiyle takip edelim.

Ukrayna'dan yalanlanmak

2009-09-04T17:36:00.004+03:00

İlhan Söyler'in Elano hakkındaki yalan haberi Shaktar Donesk'in resmi sitesi tarafından ifşa edildi

Bilgi çağındayız.

Mark Twain'in "Gerçek ayakkabılarını giymeden, yalan dünyayı üç kere dolaşır" sözü artık geçerli değil. Yalan dolaşmaya başlayınca gerçek ayakkabısını hemen giyiyor günümüzde.

Hatta ayakkabıyı giymeden yalancının kafasına fırlatıyor, mesafe tanımaksızın.

İlhan Söyler'e önerim şu : Madem ar damarı çatladı, Passat'ının da modeli eskimiş, sallama haber yapmak konusunda da sınır tanımıyor, kendisini yalanlayamayacak hayali bir karakter yaratsın.

Örneğin :

"Elano'nun çocukluk arkadaşı Alexandro Marcio Dos Santos de Souza, Elano'nun küçüklüğünde psikopat karakterli bir insan olduğunu, sokak hayvanlarına eziyet edip kızlara orasını burasını gösterdiğini söyledi.

Huylu huyundan vazgeçmez diyen De Souza, Elano'nun Galatasaray'da takım içerisinde problem çıkarmasının kesin olduğunu belirtti"

Bu kıyağımı unutmasın.

Benim anlamadığım bir şey daha var :
Hurriyet gibi bir gazetenin yönetimi uluslarası olarak yalanlanmaya nasıl bir tepki verecek?

Yoksa onlar da umre yazı dizisi sonrası Suudi Arabistan devleti tarafından mı yalanlanacaklar?

Söz konusu kişilerin şeytan taşlamadığı, ülkemizde huzursuzluk çıkarıp "burası nasıl memleket şarap yok mu, Ayşe Arman Kral Fahd ile seks hayatı üzerine konuşmak istiyor " gibi saçma sapan isteklerde bulunarak sınır dışı edildikleri..

Derbi öncesi sayılar

2009-09-01T02:16:00.003+03:00

Galatasaray'ın maç başına attığı gol ortalaması : 3,25
Galatasaray'ın maç başına yediği gol ortalaması : 1

Beşiktaş'ın toplam gol sayısı : 3
Beşiktaş'ın yediği toplam gol : 1

Ligin ilk 4 haftasında Galatasaray maçlarında skorun berabere olarak geçildiği toplam dakika : 151/360

Ligin ilk 4 haftasında Beşiktaş maçlarında skorun berabere olarak geçildiği toplam dakika : 338/360

Houston, there is no problem

2009-08-25T18:45:00.006+03:00

Uzay mekiklerini bilirsiniz.

Bir mekiğin uzaya gönderilmesi sürecinde en kritik bölüm, fırlatılıştır.

Uzay mekiğinin iki yanında roketler bulunur. Bunlar kalkışta kullanılırlar; çünkü kalkış sırasında ilk hareketin verilmesi için büyük bir itme gücü gerekir ve bu da ancak katı yakıtlı roketlerle yapılabilir.

Fırlatma anı başarıyla tamamlanıp da roketlerin misyonlarını tamamlayarak okyanusa düşmesinden kısa bir süre sonra mekik yörüngeye oturur.

Yolculuğun en zor bölümü aşılmıştır artık. Houston'dakiler rahatlar, pizza söylerler ofise..
Bu süreçte bir problem çıkması halinde ise en iyi ihtimalle fırlatılış ertelenir.

Frank Rijkaard gibi Sir Alex Ferguson gibi Luis Van Gaal gibi Arsene Wenger gibi sistemi ön plana çıkaran hocaların takımlarının ilk sezon başlangıçları da tıpkı uzay mekikleri gibi meşakkatlidir.

Rijkaard'ın Barcelona'daki ilk senesinde yaşadığı sıkıntılar defalarca yazıldı çizildi. Van Gaal da bu sezon Bayern München ile Bundesliga tarihindeki en kötü başlangıcı yaptı.

Frank Rijkaard ise Galatasaray ile bu tür sıkıntılı bir dönem yaşamadan, hızlı bir başlangıç yaptı.
Bu başarılı başlangıçta kuşkusuz ki takımın ön eleme maçları yüzünden sezona erken başlayıp, erken form tutması da etkendir.

Biz haticeye değil neticeye bakalım :

Geçen sezonunun sonlarındaki maçlar sırasında uyumamak için kahve üzerine kahve içen Galatasaray taraftarları, şimdi ise UEFA'yı kazanan efsane kadrodan beri en coşkulu, en yetenekli, hücum pres ve takım oyunu konusunda en gayretli takımı izliyor.

Bundan dolayıdır ki iç sahadaki en önemsiz görünen maç bile hıncahınç doluyor ve Galatasaray taraftarı son yılların en çarpıcı trübün performansını ortaya koyuyor.

Yıldız oyuncuları ile gol bulma konusunda sorun yaşamayan Galatasaray, defansif anlamda da sadece yan toplarda sorunlu görünüyor.

Ligin kalburüstü hücumcuları olan Tabata, Cangele, Troisi, Beto, Dos Santos gibi isimler Galataasaray'ın ağır ve yapılı stoperlerden oluşan defansını göbekten delemediler.

Sonuç olarak, Galatasaray'ın uzay mekiği yörüngeye oturmak üzere.
Sezon ortasında yaşanması muhtemel form düşüklüğüne karşı, Frank Rijkaard'ın kariyeri sayesinde baştan kazanmış olduğu kredi limiti de ikiye katlanmış durumda.

Rijkaard, üç dört ay önce 19 Mayıs şenliklerinden daha sıkıcı bir futbol oynayan Galatasaray'ı bu kadar kısa sürede, elinde sihirli değnek varmışçasına, nefis futbol oynatan hoca ünvanına da sahip artık.

Haftanın Sözü

2009-08-23T17:46:00.000+03:00

Hayat yokuşunu tırmanırken rastladığınız insanlara iyi davranın; inişte yine onlara rastlayacaksınız..

Marcus Tullius Cicero

Seviye atlamak

2009-08-21T16:59:00.006+03:00

Hepimizin yolu bilgisayarda veya Playstation'da futbol oyunlarından geçmiştir.

Bu tip oyunlara "beginner" veya "amateur" seviyesinde başlanır, parmaklar alışıp ustalaştıkça da seviye atlanır, "professional" ve "world class" a doğru yelken açılır.

Galatasaray, UEFA'da üç öneleme oynamak durumunda kaldığı için "amateur" seviyede altı tane maç yaptı, hatta Denizlispor maçını da yedinci maç sayabiliriz.

Bu arada önemli işler başarıldı:

Yeni transferlerin uyumu, (Elano hariç) tamam.

Takımın coşkusu, birliği ve kaynaşması, tamam

Hocanın ve kaptanın takıma hakimiyeti, tamam

Seyirci ile bütünleşme, tamam

Pres, takım savunması, çalışılmış hucüm organizasyonları, (duran top dahil) tamam

Pas futbolu daha tamam değil ancak on kişi kendi sahasına kapanan zayıf takımlara karşı bundan fazla geliştirilemez.

Demek ki artık Galatasaray için seviye atlamanın, orta sahada basan ve top yapan takımlara karşı gücünü test etmenin vakti geldi.

Zayıf takımlar çekilin Galatasaray'ın karşısından!

Abileriniz gelsin..

Kendi düşen ağlamaz

2009-08-20T01:30:00.006+03:00

Sevilay Yükselir'in bugün Sabah'da çıkan köşe yazısından bir kesit

...
Polat'ın başı sürekli aleyhine çalışan bir lobiyle büyük belada...
Galatasaray Lisesi mezunları lobisiyle... Bunu duyunca hiç şaşırmadım. Çünkü çok ama çok yakından tanıdığım birkaç mezundan biliyorum, bunlar gerçekten ilginç adamlardır. Mesela dünyanın kendi etraflarında filan döndüğünü sanırlar. Onlar ve onların lisesi olmadan Türkiye aslında bir hiçtir. Onlara göre siyaseti, medyayı ve yargıyı sadece ve sadece bu liseden mezun olmuş kişilerin yönetmesi gerekir. Ve hatta onlara göre lisenin yeni öğrencileri kesinlikle eski mezunların çocuklarından oluşmalıdır (Sınavsız, başvurusuz... Hani özel üretimler ya!)
Her neyse yani bu adamlar nedense kendilerini çok özel kabul ederler...
İşte Adnan Polat'ın başı bu adamlarla belada... Daha önce çok başarısız olmasına karşın salt lise mezunu diye Özhan Canaydın'ın kulübün başında kalmasına göz yuman liseliler şimdi de Adnan Polat'ı kendilerinden olmadığı için yemeye çalışıyorlar. Sürekli Polat'ın aleyhine kulis çevirmeler, yerine kendilerinden biri olsun diye olur olmaz adamlara başkanlık teklif etmeler filan...
Hadi diyelim ki bu onların birer üye olarak en doğal hakları.
Ama bu tayfa, oyunlarını sadece kendi içlerinde oynamıyor, "Kulübün geleceği de sağlam olsun" diye, bu akıl almaz şovenizmi henüz öğrenci olan genç beyinler arasında da yayıyor...
Nasıl mı?
"Gelsinler görsünler, Galatasaray ruhuna yakından tanık olsunlar" düşüncesiyle kulübün üst düzey 400 üyesini Tevfik Fikret Salonu'na davet eden Adnan Polat'ı 100 kadar liseli öğrenciye protesto ettirerek...
Koskoca Galatasaray Kulübü Başkanı'na, adeta, "Sen kimsin ya? Biz seni tanımıyoruz!" imasında bulunmaya çalışan bu genç çocuklar, Polat konuşmasını yapmak üzere kürsüye çıktığında toplu halde dışarı çıkıp, konuşması bitince de salona geri dönüyorlar!
Çocukların bu terbiyesizce davranışı sergilemesine kim ya da kimler önayak oldu bilmiyorum ama şunu bir kez daha anladım ki, "Allah bizleri bu liselilerin şerrine tesadüf ettirmesin!"
(Lütfen, "Amin" deyin...)

Öncelikle Sevilay Yükselir yazısında önemli bir maddi hata yapmış.
Bahsettiği olay yeni değil, on ay önceki üyeliğe kabul töreninde yaşanmış.
Ayrıca yazısında Galatasaray Liselilere yönelik kullandığı ifadelerdeki asıl niyetin çok yakın çalışırken arasının bozulduğu Fatih Altaylı'ya gönderme yapmak olduğu hissediliyor, neyse konumuz bu değil.

Kulübün üst düzey 400 üyesi olarak bahsettiği grup, kulübe yeni üye olmuş ve törenle mazbata alıcak 526 kişiden ibaret.
Bu 526 Galatasaraylının yarısı liseden gelen üyeler, diğer yarısı ise B ve C kategorilerinden üye olan kişilerdi.

(Bilmeyenler için not:
Galatasaray'ın tüzüğüne göre yeni üyelik için A, B ve C tipi üye adayları vardır.
A tipi üyeler Galatasaray Lisesi mezunlarıdır, onlar için giriş ücreti 600 TL'dir.
B tipi üyeler, halihazırdaki üyelerin birinci dereceden akrabalarıdır ve giriş aidatı 2500 TL'dir.
C tipi üyelik ise bunun dışında kalan kişilerdir ve giriş parası 10000 TL'dir.
Her sene aktif üye sayısının %3'ü kadar yeni üye alınır, öncelik sıralaması da A,B ve C tipi üyelik olarak sıralanır)

Bu yazıdaki olayın yaşandığı gün ben de Tevfik Fikret salonundaydım, ancak Başkan'ın konuşmasından sonra geldiğim için yaşanan olayı görmedim.
Yeni üye olan lise mezunu gençler Adnan Polat'ı dinlemeyerek bir protesto gerçekleştirmişler, yazının bu kısmı doğru.

Bu noktada eleştirinin büyüğünü Adnan Polat haketmektedir.

Kendisinin konuşmasını dinlemeyecek kadar hasmane tutum içerisindeki yüz, belki de daha fazla kişinin hem de usülsüz* bir şekilde üye yapılmasının altına imza atarak Adnan Polat müthiş bir idari zaaf içerisine girmiştir.

Dünyanın hiçbir yerinde yönetici konumundaki bir kişi, kendisine karşı ideolojik sebeplerle önyargılı yaklaşan bir kitleyi, seçme yetkisi olan bir kurula kolayca üye yapmaz.

Adnan Polat insani ilişkilerde başarılı olduğuna inanan bir Başkan.

Galatasaray Lisesi'ni yücelttiğini, liseli üyelere özel önem verdiğini ve lise hassasiyetlerine saygı gösterdiğini savunuyor.
O yüzden de liseli olmadığı için onun altını oyacak, devirmek isteyecek bir muhalif grubun marjinal bir kitleden ibaret kalacağını düşünüyor, bu konuda herhangi bir tehdit algısı yok.

Cehenneme giden yol, iyi niyet taşlarıyla döşenmiştir.

Bu kadar tedbirsiz ve naif olarak, bırakın Galatasaray gibi grift bir camiayı, "Hipopotam Sevenler Derneği" ni bile yönetemezsiniz.

Mart ayındaki seçimi kaybetmesi halinde Adnan Polat herşeyden ve herkesten önce kendisini suçlamalıdır.

Kendi düşen ağlamaz

* Usülsüzlük meselesi şu :
Söz konusu 526 kişilik üye alım furyasında, lise kontenjanından üye olanların toplu başvuru yaptığı, adayların üyelik formlarını bizzat imzalamadığı ve 600 TL'lik giriş ücretinin 3-4 kişi tarafından toplu olarak ödendiği iddia edildi.

Üye olanlar içerisinde Fenerbahçe'yi tutanlar olduğunu bizzat biliyorum.

Dalya

2009-08-19T00:04:00.007+03:00

Şaka maka 100. posta gelmişiz, vakit ayırıp da takip eden herkese çok teşekkür ederim.

Yüzüncü yazı da Sergen Yalçın'a kısmet oldu, zira kendisi gece gece çok güldürdü beni.

Aynen aktarıyorum :

" Bu Avrupa'ya transfer işleri kolay değildir. Mesela benim Almanya milli maçından sonra Bayern Munchen'e transfer durumum olmuştu, adamlar bir araştırmışlar ( bu noktada pis pis sırıtır) almadılar. "

Severim Sergen'i delikanlı adamdır.

Çalışsaydı, sapıtmasaydı Real Madrid'de oynardı geyiklerine girmeyeceğim hiç.

Bence Sergen saçı başı ayrı oynamayan her adam gibi Türk toplumundan haketmediği eleştiriler almıştır.
Adam Real Madrid'de oynamadı ama mutlu oldu belki, size mi düştü kaygısı?

Çok takım dolaştı, hiçbirinde maymunluk yapmadan, Beşiktaşlılığını gizlemeden oynadı.

Lucescu yönetiminde Galatasaray ve Beşiktaş'ta gördüğümüz üzere kafası rahat olduğunda ve idare edildiğinde tek başına alamayacağı maç da yoktu, büyük yetenekti.

Yorumcu olarak da arada güldürüyor bizi, keşke futbol dünyasının her figürü Sergen Yalçın gibi olsaydı.

Follow me

2009-08-17T18:31:00.004+03:00

Soğuk baktığım bir site olmasına karşın yoğun ısrarlara dayanamayarak Twitter'a üye oldum.

İşin gerçeği meraklı sayılabilecek bir karakterim olduğundan, ilgimi çeken ünlülerin ve birkaç yakın dostumun üye olduğunu görünce, neler yazıyorlar merakı ağır bastı.

Adresim aynı

İletişim çağı kapitalizmin getirdiği bireycilik anlayışını bambaşka bir boyuta taşımış durumda.

Blog, twitter, facebook derken insanlar kendi yaşantılarının, yazdıklarının, maceralarının fena halde önemli olduğuna inanmış durumdalar.

Herkesin peşinden koştuğu 15 dakikalık şöhret meselesi de cabası.

Amma ve lakin, hayat zorlu.

Her birimiz, "@çeşme mojito içiyor, @bodrum köpük banyosu yapıyor" şeklindeki "dolce vita" ruh halinden aniden çıkabileceğimiz çeşitli imtihanlarla karşı karşıya kalabiliyoruz.

Kendisinin çok önemli ve özel olduğuna kuşku duymaksızın ikna olmuş insanoğlu, hayatların zorlukları karşısında tökezleyince şaşırıp kalıyor.

Kendisini Holywood yıldızı gibi hissettiğinden, Holywood filmlerinde olduğu gibi birkaç sahne sonra mutlu son gelir diye umut ediyor.

Mutlu sonu bulamayınca ne oluyor peki?
Gelsin bunalımlar, doktorlar, Prozac, Xanax..

1. ve 2. Dünya Savaşı'nın, Büyük Buhran'ın acılarını yaşamış genç nesil de bugünkü kadar çok psikolojik problem yaşıyor muydu acaba?

Yanlış anlaşılmasın, bu bir kapitalizm taşlaması veya bireycilik eleştirisi değil.

Tarihin akışının önüne geçebileceğini sanan romantik ve saftorik salon devrimcilerinden değilim neyse ki.

Yaşadığımız zamanları evrimin bir parçası olarak görüyorum.
İnsanoğlu artık daha dik yürüyemeyecegine göre, evrim geçirmesi gereken özelliği psikolojisi olacak.

Bireyselliğin ön plana çıktığı bu dünyada, suni olarak şişirilmiş olan kendine güveni ilk dalgada yıkılanlar elenecek, sağlam durmayı bilenler ise "survive" edicekler.

Ah be Ömer Abi

2009-08-14T02:45:00.007+03:00

Milli futbol takımımızın 3-0 yendiği Ukrayna maçını TRT ekranlarında yorumlayan Ömer Üründül, dün geçirdiği talihsiz bir iş kazasının ardından ameliyat edilmek üzere ambulans uçakla Türkiye'ye dönüyor.

Maçın bitiş düdüğünün ardından yayının son bulmasıyla, kendileri için hazırlanan derme çatma yayın kulübesinden aşağı inmeye çalışan Üründül, merdivenlerden ayağının kayması ile yaklaşık 8 metrelik yükseklikten yere düştü.

Üründül acilen hastaneye kaldırdı ve ilk müdahalesi burada yapıldı. Çekilen röntgen filmlerinin ardından Fibula kemiğinin kırıldığı anlaşılan Üründül, doktorların ameliyat olması için yaptıkları teklifi reddederek ameliyatı Türkiye'de olmak istediğini söyledi.

Şu anda ambulans uçakla Türkiye'ye dönen spor yorumcusu Ömer Üründül yaşanan talihsiz kaza ile ilgili şunları söyledi:
"Ukrayna'da ne yayın imkanları düzgündü ne de yayın kulübesi. Çok yüksek bir yerde bize derme çatma bir yer verdiler. Ne inmek ne de çıkmak mümkündü zaten. Maçtan sonra o kulübeden inerken merdivenlerinde ayağım kaydı ve çok kötü düştüm. Buna da şükür tabi. Düştüğüm sırada kafamı da çarpabilirdim. 7-8 metreden düşüp de kazayı bununla atlatmakta önemli bir şans..."

Olacağı buydu be Ömer Abi, geçmişler olsun..

Tamam anladık, futbol senin tutkun, hiçbir ücret talep etmeden nereye çağırıyorlarsa gidip yorumculuk yapıyorsun, seyahatleri de bedavaya getiriyorsun..

Biliyoruz çok da efendi adamsın.

Bunların hepsine eyvallah dedik ama bak başına neler geldi?

Eh be Abi; şu ahir ömründe düzene de bir kere karşı gelseydin..

O kadar servet sahibi adamsın, Galatasaray'ın UEFA Kupası'nı, Milli Takım'ın Dünya Üçüncülüğü'nü kazandığı tarihi maçlarda görev almış yorumcu olmak gibi de bir titrin de var.

Ne işin var senin derme çatma yayın kulübesinde? Ne olurdu "yorumlamıyorum kardeşim bu maçı" deyip normal trübüne geçsen?

Hatta kendini aşsan ne olurdu, şu kıytırık maçı terkedip otelde alem yapmaya gitsen?

Şu bloklar arası bağlantıyı kendi haline bırak, kır zincilerini artık sevgili Ömer Üründül..

Gala notları

2009-08-10T03:49:00.011+03:00

Turkcell Super Lig başladı.

Özlemişiz.

Transfer maceraları, Avrupa kupalarındaki ısınma turları seviyesinde maçlar derken, sezonu tam olarak bu haftasonu itibariyle açtık.

Sivas-Trabzonspor maçı hariç naklen yayınlanan üç maçı seyrettim.

Üç büyükler ve hocaları hakkında ufak notlarla, biz de sezona başlangıcımızı yapalım, Allah utandırmasın..

Galatasaray

İyi bir hoca tarafından çalıştırılan takım, bunun işaretlerini çok geçmeden vermeye başlar. Çok şaşıracaksınız bu sürpriz yoruma şimdi:
Galatasaray'ın iyi bir hocası var.

Frank Rijkaard, oyun anlayışını ve pas futboluna dayalı hücüm organizasyonlarını takıma benimsetmiş. Herkes coşkuyla yeni sisteme uyum sağlamaya çalışıyor ve hocaya saygı duyuyor.

Arda, Aydın gibi gelişime açık oyuncular ilerme sinyali veriyorlar.

Galatasaray'ın Hagi'den beri kanayan yarası duran toplardı, pek gol bulamıyordu Galatasaray ölü toplardan. Bu sezon daha Elano gelmeden duran toplarda gol bulma yüzdesi çarpıcı şekilde yükseldi. Galatasaray'ın bundan önceki hocalarına sitemim olsun, demek çalışarak kolayca çözülecek bir sorunmuş.

Takım savunması da iyi gözüküyor, Sabri ve Gökhan gibi bireysel hata yapmaya müsait oyuncuların varlığına ve Servet-Gökhan tandeminin birbirini tamamlayıcı özelliği olmamasına rağmen, Galatasasaray savunması fazla pozisyon vermiyor ve göbekten de delinmiyor.

Bu kadar pembe tablo çizdik, öte yandan ayakların da yere basması gerekir.
İki hücumcu kanat, bir santrafordan oluşan 4-3-3 sisteminde orta üçlüde oynayan Arda'nın da oyundan düşmesi ile Galatasaray topu rakipten alırken zorlanacak gibi duruyor. Özellikle deplasmanlarda sorun teşkil eder bu durum.

Defanstan topu oyuna sokma konusunda da çok zayıf durumda takım, eldeki oyuncu malzemesi ile bu durumun çalışarak çözülebileceğini sanmıyorum.
Rijkaard'ın oynatmak istediği oyun sisteminin işlemesi yolunda en büyük handikap geriden oyunu kuramamak olacak.
Bu konuda da Haldun Üstünel'in maharetine güveniyoruz diyelim şimdilik.

Fenerbahçe

Christoph Daum'un gelmesiyle geçen sene yaşanan iki büyük problem çözülecek Fenerbahçe'de :

Kondüsyon eksikliği ve hocayla takımın kopuk olmasından kaynaklanan isteksizlik.

Çözülmesı daha zor olan problemler de var tabii ki. Dos Santos ve Güiza ile deplasman performansı iyi olacaktır Fenerbahçe'nin, ancak içerideki ve kendisine karşı gol bulup kapanacak rakiplere karşı olan maçlarda, takım yine Alex'in ayağına bakıyor.

Defansın göbeği çok zayıf görünüyor, Galatasaray gibi hatta Galatasaray'dan daha çok transfere ihtiyacı var bu bölgede Fenerbahçe'nin.
Kapanan takımlara karşı duran toplarda gol arayan bir Lugano/ Luciano tarzı golcü aynı zamanda seri ve hamleli bir stopere ihtiyaç var.

Alamazlarsa, "Bilica transferi hem Fenerbahçe'yi hem Sivas'ı yaktı" gibi yorumları okumamız kuvvetle muhtemel sezon içerisinde.

Beşiktaş

Bence Mustafa Hoca geçen seneki çifte kupadan sonra bırakmak isterken samimi idi.. Daha sonra herhalde kazanacağı büyük parayı ve belki de son kez Şampiyonlar Ligi'nde takım çalıştırma fırsatı olduğunu düşünerek geri döndü.

Çok formsuz başladı sezona, Yusuf ve Bobo'dan kanat adamı yaratmak, Yusuf ve Nihat'ı birbirine alternatif görmek gibi garip kararlar alıyor Mustafa Hoca.

Mustafa Denizli takımları oldum olası gol pozisyona girmek konusunda karambollere, Nobre tipi pivot santraforlara ve yetenekli adamlara muhtaç olmuştur.
Oynatmaya çalıştığı 4-3-3 sisteminde Nobre'den ve takımdaki yetenekli adamlardan verim alabileceğine inanmıyorum.

Tello sol kanat, Holosko sağ kanat hücumcusu; Yusuf da Ernst ve Fink'in önündeki oyun kurucu gibi oynasa yine bir derece tutabilecek bir sistem olur.

Gelin görün ki Ernst ve Fink hariç Beşiktaş'ın orta saha oyuncularının ve Nihat'ın nerde ve hangi görevle oynadıklarını ben izlediğim iki maçta anlayamadım açıkcası..

Şampiyonlar Ligi başlayınca yaşanacak zorlu maç yoğunluğunu da düşünecek olursak sezona en karamsar girişi Beşiktaş yaptı diyebiliriz.

Büyüklük şartlara bağlı değildir

2009-08-05T23:28:00.004+03:00

Sinema tarihinin en güzel dans sahnesi.

Görüldüğü gibi, şayet mayanızda asalet varsa ; herşey kararmışken bile karizmatik olabilirsiniz.

Unutmadan, Al Pacino büyük adamsın..

Al Pacino - Perfume de Mulher (tango)
Yükleyen xvr2k3rds.

El elden üstündür

2009-07-30T14:03:00.007+03:00

Galatasaray Kulübü Mali Genel Kurul Toplantısı'nda, yönetim kurulu üyesi Haldun Üstünel'in 1999 yılında aldığı geçici ihraç cezasının onaylanmasını isteyen önerge reddedildi. Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı Anadolu Auditorium Salonu'nda yapılan toplantıda, 44 üyenin imzasıyla gündeme taşınan önergeyle, kulüp disiplin kurulunun 2 Haziran 1999 tarihinde Haldun Üstünel ve Kerim Üstünel için, o dönem kulüp başkanı olan Faruk Süren'e VIP tribününde küfür ettikleri gerekçesiyle verilen geçici ihraç cezalarının onaylanması istendi. Galatasaraylı taraftarların geçen haftalarda ''İçimizden biri'' diye Ali Sami Yen Stadı'nda pankart açtığı yönetici Haldun Üstünelin, geçmişte aldığı disiplin kurulu cezasının onanması isteği, 18'e karşı 78 oyla reddedildi.

Bir yanda Galatasaray'a Kewell, Baros, Meira, Rijkaard, Neeskens, Keita gibi değerleri hem de maddi olarak çok uygun fiyata kazandıran, (Keita ve Elano, Topuz- Özer ikilisinden daha ucuza maledildi, Elano ile İsmail Köybaşı'nın maliyetleri eşit) bu başarılarının da hiç reklamını yapmayan Haldun Üstünel.

Öbür yanda Galatasaraydaki yöneticilik kariyerlerinde Inamoto, Heinz transferleri; Ribery' nin 100 bin Euro için kaçırılması gibi fiyaskolara imza atanlar ve onların peşinden gidenler.

44 kişi imza toplayıp da iş akşamüstü oy vermeye gelince 18 kişi kalacak kadar basiretsiz yancılar topluluğu.

Haldun Üstünel'in yonetimden düşürülmesi için yapılan oylamada Genel Kuruldaydım. Aleyhine söylenenlerle ilgili cevaben çıkıp tek kelime etmedi. "Eylemler, sözlerden daha yüksek sesle konuşur" sözüne inananlardanmış o da..

Yanıtını icraatlarıyla verdi.

Hakkında o kadar çirkin bir karalama kampanyası yürütüldü ki, (saçıyla başıyla uğraşmak bile dahil bu çirkinliklere) camia kulislerinde (!), Başkan Adnan Polat'ı yıpratmamak için son seçimde yönetime girmek istemedi.

Demek ki örümcek kafalılar amaçlarına ulaşssalardı, yukarıda sayılan yıldız isimlerin hiçbiri şu an Galatasaray'ın bünyesinde değildi.

Çapsızlıklarını "gelenekçilik" kisvesi altında gizlemeye çalışan, düşünce sistemleri 17 yaşına takılı kalmış kifayetsiz muhterisler!

Artık kabul edin, Galatasaray Spor Klübü sizin boyunuzu, çapınızı aştı. İdrak edemiyorsunuz gelinen noktayı, hala şekilleri tartışmaya mahkumsunuz.

Evet kabul edin, el elden üstündür. Size düşen tek şey var artık:

Şakşakçılıktan başka hiçbir işe yaramayan ellerinizi Galatasaray'ın üstünden çekin..

Derhal!

Haftanın Sözü

2009-07-27T13:03:00.002+03:00

En çirkin yalan, çocuğa ve halka söylenen yalandır. Çünkü her ikisi de kolay kanar.

Lord Brougham

Vay ayı vay

2009-07-23T03:46:00.009+03:00

Zamanında "Asabi" diye bir gazete vardı.

Türkücü İbrahim Erkal, oynadığı dizide rol icabı Emine Ün'e havuz başında tokat atması gerektiğinde, kendini rolüne aşırı kaptırıp, kızcağızın havuza düşerek baygınlık geçirmesine sebep olmuştu. Asabi gazetesi de Erkal için yazının başlığını uygun görmüştü.

Emre Aköz'ün bugünkü yazısını okuyunca o başlık geldi aklıma nedense.

"Savcının dediği mezhep hangisi? " başlıklı, aynı zamanda bir Türkçe şaheseri olan yazının bir kısmı da aşağıda :

"Konuyu 'içeriden' bilen Gündel, yüksek yargının, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK) tarafından uzun yıllardır sistemli biçimde siyasallaştırıldığını söyledi.Gündel, Yavuz Baydar'a bazı kararların mezhepsel kaygılarla da alındığını belirtti.Gerçekten de yüksek yargı kadroları belli bir mezhepten hukukçuların hâkimiyetinde mi?Nüfusun yüzde 15'ini oluşturan bir mezhep üyelerinin, yüksek yargıdaki koltukların diyelim ki yüzde 50'sine oturmaları normal mi?Hele hele, bu mezhepten vatandaşlar, istisnalar haricinde, kitlesel olarak CHP'yi destekliyorsa... Darbe amaçlı cumhuriyet mitinglerinde aktif olarak yer aldılarsa... Ergenekon'un hükümetin uydurması olduğu propagandasını yapıyorlarsa... Zihinler karışmaz mı?

Not: "Sol kesim niye Ergenekon davasına uzak duruyor" diye soranlar, olayı bu açıdan da düşündü mü? "

Yazarımıza göre memlekette derhal bir din/mezhep sayımı yapılmalı ve yüksek yargıdaki koltuklar bu oranlar ölçüsünde dağıtılmalıdır.

Ayrıca "darbe amaçlı miting" diye bir kavram vardır. Bu mitinglerde tek cam kırılmamış, kimsenin burnu kanamamış olsa da söz konusu mitingler darbe amaçlıdır. Zaten demokrasilerde miting diye bir kavram yoktur.

Haklısınız, gazetelerde yazan her türlü saçmalığı buraya taşıyacak olsam bütün gün blog yazmam gerekir..

Öte yandan, bu yazıyı yazan şahıs ve benzerlerinin liberalizm gibi saygın bir düşünceyi savunduklarını iddia etmeleri kanıma dokunuyor.

Liberalizm, böylesi dangalaklara bırakılmayacak kadar önemli ve gereklidir bu ülke için.

Ak Parti, %47lik şeçim zaferi sonrası bu ülkede sağlam bir demokrasi yerleşmesi adına çaba göstermeye niyeti olmadığını açıkça ortaya koydu.

1982 Anayası'nın bürokrasiye tanıdğı imtiyazları kaldırmak yerine, o imtiyazların üzerine büyük bir keyifle oturmak istediklerini gizlemiyor Ak Parti yöneticileri ve Cumhurbaşkanı Abdullah Gül.

Bu durumun gerekçelerini kısaca özetleyelim:

Devletin tüm kademelerinde, kendi "camia" ları dışında bir tane atama yapmadılar..

Kendilerine sert (silahsız olanları kastediyorum) muhalefet eden unsurları hapise gönderip, daha üsturuplu gidenleri vergi yoluyla cezalandırdılar.

Gerçek bir liberal demokrat partinin yapması gerektiği gibi devleti ekonomiden süratle çekeceklerine, kendi zenginlerini ve medyalarını yarattılar.

Demokrasimizin en büyük eksiği olan "Siyasal Partiler Kanunu" değişikliği hakkında en ufak bir adım atmadılar. Ak Parti içerisinde demokratik bir ortamdan söz etmek de mümkün değil. Tayyip Erdoğan ne derse o oluyor.

Bu şartlar altında ülkedeki samimi liberaller, böylesi bir rövanşizmin suç ortağı olmamak için Ak Parti'den desteklerini çektiler.

Zaten liberalizmin ruhunda hükümet dahil herhangi bir kuvvet unsuruna angaje olmak yoktur. Bireylerin her zaman devlet tarafından kısıtlanmaya mahkum haklarını korumak esastır.

Maalesef söz konusu samimi liberallerin sayısı çok azmış ki ortalık yukarıda örneği görülen hokkabazlardan geçirmiyor.

Hele ki bu güne kadar bir tane kesinleşmiş karar çıkmamış olan Ergenekon davasında, masumiyet karinesini es geçerek sanıklar aleyhine yaptıkları kara propaganda inanilmaz boyutlarda.

Şu sıralar Türkiye'de sivil ve çağdaş bir demokrasi kurulmasının önündeki en büyük engel; liberal olduğunu iddia ederek, yaptıkları ajitasyonlarla milleti aptal yerine koymaya çalışan çapsızlardır.

Başlığa neden Emine Ün fotoğrafı mı koydum?

Ne yani, yazının ana fikrini oluşturan şahsiyetlerden birinin sıfatını mı tercih ederdiniz?

Makale

2009-07-21T02:39:00.005+03:00

Şimdi reklamlar..

Yazarınızın, Türk Dış politikası ile ilgili bir makalesi Almanya'nın önde gelen düşünce kuruluşlarından "Das Progressive Zentrum" 'un web sitesinde yayınlandı.

Bu yazıyı hazırlarken manevi destek veren tüm sevenlerime Pulitzer ödülünü aldığım zaman teşekkür edeceğim için, şimdilik es geçiyorum..

Almanca bilenler için link burada

Yazının genişletilmiş Türkçe meali ise şöyle :

Altı yüz yıllık ömrünün iki yüz yılını dünyada hegamon olarak geçiren Osmanlı İmparatorluğu'nun mirasçısı olan bir ülke olarak, seksen beş yaşındaki Türkiye Cumhuriyeti genç ve tecrübesiz olarak nitelendirilebilir.

Türkiye, ordunun başını çektiği bir bürokratik elit tarafından, 1. Dünya Savaşı’nın enkazı üzerine inşa edildi. Söz konusu bürokrasi, Osmanlı İmparatorluğu' nun Ortadoğu ile olan tüm bağına karşı reddi miras anlayışı içerisinde oldu. Bunda, Arapların 1. Dünya Savaşı'nda Türk ordusuna ihanet ettiği düşüncesi de etkendir.

Bugün ise Anadolu burjuvasının temsilcisi olan AKP, iktidardaki yedinci yılını sürdürmektedir. Cumhuriyetin kuruluş felsefesindeki Osmanlı mirasına karşı mesafeli duruş son yıllarda değişmiş, AKP hükümeti uluslararası ilişkilerde Osmanlı kökenini ön plana çıkartmaya başlamıştır.

Başbakan' ın dış politikada en güvendiği isim, Prof. Dr. Ahmet Davutoğlu.

Başbakan, 7 yıldır danışmanlığını sürdüren Davutoğlu’nu, Mayıs ayında Dış İşleri Bakanlığı’na getirdi.
Davutoğlu’nun akademik kariyeri kadar dikkat çeken bir diğer husus, AKP kabinelerinde ilk kez olarak parlamenter olmayan birinin bakanlığa getirilmesidir.
Bu durum özellikle de Başbakan Tayyip Erdoğan’ın Prof Dr. Davutoğlu’na duyduğu güvenin boyutunu ortaya koyuyor.

Davutoğlu, "Stratejik Derinlik" adlı kitabında, Türkiye Cumhuriyeti'in unuttuğu Osmanlı mirasına sahip çıkıp, merkez devlet olarak kültürel mirası paylaşan çevre ülkelere etki etmesi gerektiğini savunur. Akademisyen bakan, bu düşüncesini bakanlığının stratejisini “komşularla sıfır sorun” olarak belirleyerek pekiştirdi.

Bir başka deyimle, bu dış politika anlayışında Türkiye’nin içinde bulunduğumuz dönemde uluslararası ilişkiler sisteminde eski ağabey imajıyla yaratacağı bir “soft power” olarak sahneye çıkması hedeflenmektedir.

Peki nasıl gidiyor Davutuoğlu yönetiminde komşularla ilişkiler?

Ermenistan’la ilişkileri düzeltmek adına atılan adımlar, Azerbaycan’ın sert tepkisiyle karşılaştı. Böylece hem Ermenistan’la düzelme umudu azaldı hem de Azerbaycan’ın güveni bu süreçte zedelenmiş oldu. Bu durum da Dış İşleri Bakanı’na eleştirilerin gelmesine sebep oldu.

Bakana yönelik eleştirilerin tek kaynağı sadece Kafkasya politikası da değil üstelik.

Türk basınında ve yabancı basında Türk dış politkasının ne yöne gittiğiyle ilgili sorular sıklaşmaya başladı.

İran’da yaşanan krizde, bölgede ve dünyada eylemlerin sonucu ve seçimlerin yenilenip yenilenmeyeceği beklenirken, Türk hükümetinin Ahmedinejad lehine aldığı pozisyon aceleci olarak nitelendiriliyor.

Bunun yanı sıra Lübnan'da Hizbullah'a, Filistin'de Hamas'a verilen destek, Sudan’ın hakkında uluslararası tutuklama emri olan devlet başkanı El Beşir'in çeşitli kereler Türkiye’de ağırlanması, ve en önemlisi Erdoğan’ın Davos çıkışı ve bunun sonucu olarak İsrail’le sorunlar yaşanması gibi politikaların Ortadoğu’daki İslami hassasiyeti Türkiye lehine çevirecek bir “soft power” stratejisi mi olduğu ; yoksa Davutoğlu’nun İslami hassasiyeti yüksek geçmişine uygun bir şekilde ideolojik mi davrandığı tartışılıyor.

Eleştirilerin haklı olup olmadığını zaman, bir de Davutoğlu yönetimindeki Türk Dış İşleri yönetiminin Avrupa Birliği’ne üyelik sürecindeki samimiyeti ve çabası ortaya koyacak.

Eleştirilerin erken olduğunu savunanlar iki aylık bakana zaman verilmesi gerektiğini savunuyor ve Davutoğlu’nun “AB stratejik önceliğimiz” açıklamasının yabana atılmaması gerektiğine inanıyorlar.

Muhalifler ise hükümetin tavrının ideolojik olduğu görüşündeler.
Davutoğlu’nun hükümete olan etkisinin 2 aylık bakanlık göreviyle sınırlı olmayıp, kendisinin yedi yıldır Başbakan’ ın Dış Politika Başdanışmanı olduğunu hatırlatıyorlar..

Türk dış politikasında ideolojik bir değişim olduğunu düşünenler, Akp’nin söz konusu yedi yıllık Dış Politika uygulamalarını yeterli bir veri olarak değerlendiriyor.

Bakalım çiçeği burnunda Dış İşleri Bakanı, hükümetinin imajını komşuları ve dünya nezdinde güçlendirebilecek mi?

Bu sorunun yanıtını da AB politikalarıyla beraber, büyük ölçüde Obama hükümetinin tavrı belirleyecek.

Zira Davutoğlu, Ortadoğu ve Kafkaslardaki sorunlar hakkında Amerika ile “tam bir görüş birliği” içerisinde olduklarını açıkladı.

Şayet Obama hükümetinin temsilcileri, Türk Dış Politikası kapsamında Ahmedinejad’a, Hizbullah’a Hamas’a yakınlık gibi uygulamaları ideolojik bulup eleştirirlerse, zaten AB üyeliği konusunda da sıkıntılar yaşayan AKP hükümeti, meşruiyet sorunu ile karşı karşıya kalabilir.

İran ve Irak’ta yaşanacak hızlı değişimler ve Türk Dış politikalarının bu değişimlere vereceği tepkiler de söz konusu tartışmanın geleceğini belirleyecek.

İstikararlı olan tek şeyin değişim olduğu Ortadoğu gibi bir coğrafyada, dönüm noktalarını tespit etmeye çalışmak her zaman zorlu bir süreç olmuştur.

Türkiye'nin makus talihinin tek cümlelik özeti

2009-07-15T14:28:00.002+03:00

Bu ülkede namus, Baykal ve benzerlerinin sevimsiz kısırlığıyla özdeşleştiği içindir ki, namussuzluk, iş bilir ve karizmatik olmanın bir koşulu sayılmaktadır.

Mine Kırıkkanat

Haftanın Sözü

2009-07-14T15:37:00.002+03:00

Tanrı, iradesini hakim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır.

Yeryüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hakim kılmak için Tanrı'yı kullanırlar.

Giordano Bruno

Kaptanlığa giden yol

2009-07-10T15:32:00.008+03:00

Arda Turan'a Galatasaray'ın 10 numaralı forması verildi ve takım kaptanlığı emanet edildi.

Olayın Aralık 2008'den itibaren kronolojik gelişimini hatırlamak gerekiyor bu noktada :

1- Lincoln'e Hertha Berlin maçında kaptanlık verildi.

2- Arda Turan bu kararı protesto etmek amacıyla " artık ikinci kaptanlığı asla takmam dedi"

3- Adnan Polat, kaptanlık konusunda huzursuz olduğu belirtilen Arda, Sabri gibi oyuncuları kastederek : "Florya'nın beş kapısı var, yönetimin kararlarına itiraz eden gider" dedi.

4- Bülent Korkmaz'ın teknik direktörlüğe getirilmesiyle Galatasaray içerisindeki yerliler ve yabancılar arasındakı gerginlik, Lincoln meselesi başta olmak üzere iyice keskinleşti.

5- Sezon kötü bir sonuçla bitti, Lincoln dönmemek üzere Brezilya'ya gitti.

6- Aziz Yıldırım, Arda Turan'a transfer teklifi yaptı.

7- Galatasaray Arda Turan'ı kaptanlığa getirip, Lincoln'ün geçen sene giydiği 10 numaralı formayı teslim etti.

Bu noktada Galatasaray yönetimi, merkezi yönetime başkaldıran unsurlara beylik, ayanlık gibi ünvanlar vererek pazarlık etmeyi seçen Osmanlı İmparatorluğu yöntemini benimsemiş görünüyor.

Aziz Yıldırım, Arda'ya transfer teklif ederek, oyuncunun üzerindeki baskıyı arttırmayı amaçlamıştı. Yıldırım'ın Galatasaray yönetiminin bu karşı hamlesinden memnun olduğunu tahmin ediyorum, 22 yaşındaki oyuncunun üzerinde çok büyük bir sorumluluk var artık..

Gelinen bu noktada bu kararın olumlu mu olumsuz mu sonuçlanacağı sorusunun cevabı Arda'ya bağlı. Üzerindeki baskıyı kaldıracak olgunluğu göstericek potansiyel var kendisinde.

Bu kadar aranılan bir oyuncu iken, maaşına yüzde yüz zam yaptırtmak yerine "kaptanlık, efsane olmak, Metin Oktay'ın forması" gibi değerlerle motive olması taraftarı mest ediyor.

Galatasaray taraftarının kendisinden beklentileri şunlar :

Her ahval ve şeraitte, gerekirse saygı duyduğu futbol abilerini kırmak pahasına, Galatasaray'ın

çıkarlarını gözetmesi..

Sempatikliği ile yerli ve yabancı oyuncular arasında köprü olması..

Lincoln gibi antipatik bulabileceği bir oyuncuya karşı "Lincoln'ü yedim, bunu da yerim" mantığıyla değil, kaptanlığın gerektiği höşgörüyle yaklaşması, kazanmaya çalışması.

Son olarak, Emre Belözoğlu ile yakınlığı taraftarı çok rahatsız ediyor. Bu yakınlığı en azından kamuoyunun gözüne sokmaması gerekiyor artık Galatasaray kaptanının.

Haftanın Sözü

2009-07-10T03:28:00.002+03:00

Korkusuz umut, umutsuz korku olamaz..

Baruch Spinoza

Dejavu

2009-07-08T03:05:00.004+03:00

Bu sezon dışarıda Real Madrid'in, içeride Fenerbahçe'nin başını çektiği (Beşiktaş da dış kulvardan geliyor) transfer çılgınlığı size ne hatırlatıyor?

Cristiano Ronaldo'nun 94 Milyon Euro, Benzema'nın 35 Milyon Euro, Lisandro Lopez'in 24 Milyon Euro, Mehmet Topuz'un 10 Milyon Euro ettiği absürd ortamdan bahsediyorum.

Bana ne hatırlattığını söyleyeyim, isteyen itiraz etsin, isteyen kopya çeksin:

Transfer borsasının bu son hali, krizden hemen önce gut hastası gibi şişmiş finans şirketlerinin piyasaya yaydığı sanal parayla yaşanan emlak çılgınlığına benziyor.

"New York'ta 50 Milyon $'a daire, Londra'da emlağa yatırım yapanlar 4 kat kazandı, Halkalı'da konut fiyatları uçtu" şeklindeki manşetleri okumamızın üzerinden çok zaman geçmemişti ki olan oldu.

Malumunuz global ekonominin yaşadığı deprem sonrası, ayaklar yere bastı.

Başta finans sektörü, tüm piyasa süklüm püklüm. Serbest piyasa kuralları bile tartışılır hale geldi, devletler durumu kurtarmak için paket üzerine paket açıklamak, ekonomiye müdahele etmek durumunda kaldılar.

Ekonomik buhran şimdilik futbolu teğet geçmiş görünüyorsa da ben gidişatı hayırlı görmüyorum.

Gelecek sezon devletler bu sefer de futbol klüplerini kurtarması için göreve çağrılabilir.

Neyse biz Türkiye'de futbol sektöründe de alışığız zaten bu duruma, acı patlıcanı kırağı çalmaz..

Vizyon

2009-07-06T12:01:00.001+03:00

Nedir?

Budur..

Haftanın Sözü

2009-07-03T16:23:00.001+03:00

Eşekten şeker esirgenmez ama eşek yaratılışı gereği otu beğenir..

Mevlânâ Celaleddin-i Rumi

Oynar mısın benimle?

2009-07-01T18:53:00.012+03:00

Türkiye ekonomisi ilk çeyrekte %13 küçüldü. Cumhuriyet tarihinin rekoru, korkunç bir rakam.

Bu gelişme ışığında, yerel seçimlerde düşüş trendine giren Ak Parti'nin iktidarını kaybetmek üzere olduğu söylenebilir, siyaset biliminin gereği budur.

Şu anda 2011 genel seçimlerinde (kimine göre de 2012 seçimleri anayasal tartışma sürüyor) üç partinin barajı aşacağı kesin gibi, AKP, CHP ve MHP.

Dördüncü bir partinin de barajı aşması büyük ihtimal. Ama bu hangi parti olacak, o kısım belirsiz.

Adaylar Saadet Partisi, Demokrat Parti, Türkiye Partisi ( Abdüllatif Şener'in partisi).

Demokrat Parti ile Türkiye Partisi birleşebilir. Bir de Mustafa Sarıgül'ün parti kuracağından söz ediliyor.

Meclise girecek parti sayısı çok önemli, zira AK Parti'nin tek başına iktidarını kaybedip kaybetmeyeceğini belirleyecek.

Ak Parti'nin akıbetinin ne olacağının yanıtını, seçimlere nasıl bir konjonktür altında girileceğini analiz ederek verebiliriz. Şayet seçimler Temmuz 2011'de yani olağan zamanında ve de ılıman bir siyasi havada gerçekleştirilirse, ekonomi oy oranlarında mutlak belirleyici faktör olacaktır.

Bu noktada Mecliste dört veya beş parti görebiliriz, DP'nin başındaki liderin halkla bütünleşmesi ve Numan Kurtuluş ile Mustafa Sarıgül'ün performanslarına bağlı olarak.

Yukardaki senaryonun aksine, benim tahminim bugünkü siyasi kriz ortamının artarak devam edeceği yönünde, hatta seçimlerin zamanından önce yapılma ihtimalini bile kayda değer buluyorum.

Bu durumda TSK'yi derdest etme operasyonunun sonuna geldiği savıyla AK Parti, muhafazakar seçmenden birleşmesini isteyecek, böylece Saadet Partisi'ne veya Abdüllatif Şener'in partisine oy kaybetmeyecektir.

Yerel seçimlerde Saadet seçmeninin, İstanbul'u CHP'ye kaptırma ihtimalini ortadan kaldırmak için ilçesinde ve İl Genel Meclisi'nde Sp'yi, Büyükşehir Belediyesi için ise Kadir Topbaş'ı desteklediğini unutmayalım.

Uzun lafın kısası, ekonomi alaşağı gittiği sürece, hükümet ve yakın çevresinden TSK'ya yönelik tahrikler artacak, asker ve bürokrasi kışkırtılarak mücadele ortamına çekilmeye çalışılacaktır. Bu başarıldığı takdirde de AK Parti'nin en çok tercih ettiği, icraatlardan başka herşeyin tartışıldığı bir ortamda, kamplaşmış ve gergin bir toplumla girilecek seçimlerde AK Parti %35-40 bandından aşağı düşmeyecektir.

İlker Başbuğ'un geçen haftaki basın toplantısından sonra Albay Dursun Çiçek'in tutuklanması, TSK'ya açık bir meydan okumadır.

Şayet İlker Başbuğ, bu meydan okumaya yukarıdaki analizle aynı görüşü paylaşıyorsa, sağduyulu, ılıman bir yanıt verebilir.

Yine de unutmamak gerekir ki Türk Silahlı Kuvvetleri gibi bir yapının başında olduğunuz zaman, siyasi kaygıları çok fazla gözeterek davranmanın büyük bir riski vardır.

Nedir bu risk?

Başında olduğunuz kurum içerisinde meşruiyeti kaybetmek.

Son gelişmeler sonrası "aşağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık" konumuna düşmüş olan olan İlker Başbuğ'un yerinde olmak istemezdim.

not: Yazı yazıldıktan bir saat sonra yaşanan gelişme, Başbuğ'u rahatlattılar biraz..

"Tutuklamaya yapılan itirazı değerlendiren Nöbetçi 14. Ağır Ceza Mahkemesi,Deniz Kurma Albay Dursun Çiçek'in tahliye edilmesine karar verdi. Bu arada, İstanbul Adalet Komisyonu Başkanlığı, Beşiktaş'ta bulunan 14. Ağır Ceza Mahkemesinin bir üyesinin izinli olması nedeniyle hakim Faik Saban'ı, bu mahkemede hafta başından itibaren geçici üye olarak görevlendirdi "

Haftanın Sözü

2009-06-26T14:11:00.003+03:00

Bir mücadelede başarılı olmanın birçok unsuru vardır. Liderlik birinci derecede önemlidir. Kalan herşey ikinci derecedir.

Bertolt Brecht

Allah'ın sopası yok

2009-06-22T19:06:00.007+03:00

Galatasaraylı futbolcular, bu kadar kaliteli bir kadroya rağmen kendilerini işlerine vermeyip, birbirlerine düşmek suretiyle Turkcell Süper Lig beşincisi olmanın cezasını çekiyorlar.

Avrupa Ligi ön elemesinde rakip Tobol Kostonay; Kazakistan ekibi. Şehir ülkenin kuzey bölgesindeymiş, Sibirya sürgünü diyebiliriz.

Galatasaray yönetimi ise ne kadar vizyoner olduğunu bir kere daha gösterdi.

Bir Dostoyevski romanından uyarlanma herhangi filmde karakter oyuncusu olarak Sibirya'ya sürülmüş kürek mahkumunu canlandırmaya fiziği çok müsait olan Gökhan Zan'ı transfer ederek, kuraya ivedilikle tepki vermiş oldular..

Kazakistan'ı UEFA'ya alanlara da selamlarımı gönderiyorum..

Ormanların kralı aslan

2009-06-20T02:11:00.001+03:00

Avustralya'nın da kralı koaladır. Yaşasın tembellik!

Nasıl bir psikolojik savaş bu?

2009-06-19T00:36:00.006+03:00

Havaların ısınması, keyifsizlik, alkol tüketiminin artması derken yazıları aksattık, eksikliğini hisseden varsa affola.

Yazıları aksatmamızda gündem boşluğunun da etkisi var muhakkak.

Sonuna geldiğimiz hafta gündem biraz hareketlenir gibi oldu :

Haftanın en önemli hadisesi, hükümet ve Fethullah Gülen cemaatini bitirme planlarının yazılı olduğu iddia edilen "belge" olayı idi.

"Darbeye elbette karşıyız, böyle birşey varsa sorumlular cezalandırılmalı, belgenin doğruluğu araştırılmalı, ordu gözbebeğimizdir, Türkiye'ye demokasi ne zaman gelecek, cuntalara hayır"

Yukardaki beylik cümlelerle dolu onlarca klişe yazı çıktı gazetelerde..

Yazarları da hoşgörmek gerekir, konu sıkıntısı çekiyorlar..Kalemlerin hemen hepsinin de dokunamayacağı bam telleri var. Bu şartlar altında da hiçbirşey söylemeden konunun etrafında dolanıp duruyorlar şekil 5'te görüldüğü üzere.

Biz lafı geveleyip uzatmadan fikrimizi direkt olarak söyleyelim.

Söz konusu belge gerçek de olsa, sahte de olsa farketmez: Olay, Taraf gazetesi eliyle yürütülen psikolojik bir savaştır.

Bu belge karşısında veryansın edenlerde samimi bir demokrasi kaygısı olsa, yapılması gereken belgeyi basına sızdırmak değildir.

Olayı gizlice soruşturmak, sorumluları cezalandırmak, gerekirse de komuta kademesinin istifasını istemektir.

Tayyip Erdoğan ile İlker Başbuğ'un görüşmesinin olumlu sonuçlanması, sonra da AK Parti'nin savcılığa başvurması gibi manevralar ise yalancı pehlivanlıktan ibarettir.

Kamuoyu nezdinde Silahlı Kuvvetler'e karşı yürütülen psikolojik savaşın zamanlaması da dikkat çekici.

Zira sonbaharda AK Parti'ye açılması muhtemel kapatma davasının dedikodusu iyice ayukka çıktı.

O davadan önce bürokrasiye karşı bir baskın taaruz ile mevzi kazanma çabasına girmiş olabilirler.

Peki başarılı olacaklar mı?

Militer mantığa uzak biri olarak, askerin hakkını verdiğim bir yönü vardır :

Psikolojik savaşı iyi bilirler.

O yüzden, Silahlı Kuvvetler içerisinde hükümet ve cemaat karşıtlığını radikal düzeyde yaşayanların, şu anda kendilerine karşı yürütülen psikolojik savaş karşısında kahkahalarla güldüklerini düşünüyorum.

Neden mi?

İki sebepten..

1- İçlerinde darbe yapma veya muhtıra verme heveslisi olanlar varsa, en sevdikleri ortam oluşmuş durumdadır.

Darbeler tarihine bakarsanız, hemen hepsinde müdahele öncesi darbe söylentileri, türlü dezenformasyonlar eşliğinde uzun süre tartışılmıştır.

"Şuyuu vukuundan beterdir" sözü darbe ortamı yaratmak için fazlasıyla geçerlidir.

2- Silahlı Kuvvetler gibi kapalı devre yaşayan topluluklarda, kendilerine yönelik bir saldırı olduğu hissi uyanırsa, tüm görüş ayrılıkları unutulur ve sıkıca kenetlenilir.

Bir kediyi duvara sıkıştırır ama tamamen etkisiz hale getirmezseniz sizi tırmalar.

Elinde tüfek olan birini köşeye sıkıştırırsanız şayet, en iyi ihtimalle kafanıza dipçikle vurur.

İran'daki gelişmelerin de Türkiye'ye yansımaması imkansız.

Yaz boyunca konu sıkıntısını fazla çekmeyeceğiz gibi gözüküyor.

En iyi dostum

2009-06-12T18:15:00.003+03:00

Hava çok sıcak ve nemli.

Kriz var, tahsilat yok, tahsilat olmayınca huzur yok.

Özellikle Cuma günleri çok tatsız geçiyor, ticaret yapanlar bilir.

Geçen hafta Rijkaard transferi açıklanmıştı, Cuma'yı ve haftasonunu keyifli geçirdik.

Bu haftasonu transfer haberi yok, maç yok, neylesin bu deli gönül?

En iyi dostumuza başvuralım en iyisi, bu mevsimde Ege'de içmenin tadı ayrıdır ama nankörlük etmeyelim, Boğaz'a atalım kendimizi..

Başımızda kavak yelleri esiyormuş, essin!

Adam sen de; keyfimiz yerinde..

Rijkaard'ı beklerken

2009-06-10T20:03:00.009+03:00

Doğu toplumlarında, bir "kurtarıcı" nın gelip dertlere derman olacağı beklentisi her zaman canlı olagelmiştir. Siyasette, sporda, iş hayatında bu durum her zaman aynıdır. Ortadoğu'dan yayılan "mesih" inancının coğrafyanın bilinçaltına kuvvetli bir etkisi olduğu kesin.

Micheal Skibbe takımın kontrolünü kaybettiği andan beri, Galatasaray takımı dağılmış bir görüntü çiziyordu. Bu dağılmanın giderilmesi için bir kurtarıcıya ihtiyaç olduğuna dair ruh hali hakimdi camiada.

Frank Rijkaard böylesi bir kurtarıcı özelliğine sahip midir, onu çeşitli cephelerden bakarak tartışalım.

1) Adnan Polat ve camia cephesi

Adnan Polat ve Adnan Sezgin'in teknik direktör konusunda yanlış seçimler yaptıklarına yönelik eleştiriler artmıştı. Çok da haksız değillerdi eleştiri sahipleri; 92-93 sezonundan beri Kalli hariç Polat'ın getirdiği tüm hocalar yetersiz kaldılar ve bir sezondan fazla görev yapamadılar.

Frank Rijkaard ile beraber "sözlerini geçirecekleri hoca getiriyorlar" eleştirisi rafa kalkmış oldu.

Öte yandan, hoca seçiminden veya herhangi bir icraatinden bağımsız olarak, klüp içinde Adnan Polat yönetimini her şartta devirmek isteyen kanat, bunun hazırlığını toplu üye alımı ve imza toplama gibi kampanyalarla başlatmıştı. Takımın başarısızlığı sayesinde saflarını sıklaştırıyolardı ki, Adnan Polat'dan kuvvetli bir karşı hamle gelmiş oldu.

Aynı kesim, iki sezon önce Haldun Üstünel'i klüpten ihraç etmeye kalkmıştı.

Yanlış duymadınız, bu klübe en büyük yararları rakının yanına beyaz peyniri duble söylemek olanlarla kötü niyetliler birleşti, Galatasaray'a Kewell, Baros ve Rijkaard'ı getirecek olan adamı ihraç etmeye kalktı.

2) Taraftar cephesi

Bu kadar iyi bir kadronun ligi beşinci bitirmesi ve Kadıköy'de UEFA finali rüyasının Hamburg gibi travmatik bir maçla sona ermesi taraftarın moralini çok bozmuştu.

Şimdi ise herkesin yüzü gülüyor. Zira Chelsea veya Milan ile anlaşsa kimsenin yadırgamayacağı bir teknik direktör, Galatasaray'a geldi.

Hele Rijkaard Galatasaray'a imza atmışken rakiplerinin " bonservis hakkını alırız, oteli basmayı biliriz, küçük Çakarla çık" söylemleriyle süslü bir Mehmet Topuz kavgasıyla uğraşıyor olması, UEFA' nın alındığı sezon Fenerbahçe'nin Pendik'e elenmesini hatırlatır bir keyif veriyor Galatasaray taraftarına.

3) Futbol takımı cephesi

Takım, fiziksel ve mental olarak dağılmıştı. Kimsenin inkar edemeyeceği bir yerli- yabancı ayrımı yaşanıyordu takım içerisinde. O sebeble aylardır kariyerine kimsenin itiraz edemeyeceği, mümkünse takımda en çok parayı kazanan bir ismin gelmesi gerektiğini savunuyordum.

Bunu savunurken de sürekli örnek verdiğim isim "Rijkaard" idi, hatta haber açıklandıktan sonra şu an Çin'de bulunan bir arkadaşımdan "kalbin temizmiş" diye bir SMS aldım. Blogdaki anket sonuçları da kariyerli hocayı işaret ediyordu.

Herkesin istediği oldu : futbolcu ve teknik adam olarak efsane olmuş bir isim, hem de kendisi kadar değerli bir isim olan Neeskens gibi bir yardımcıyla geldi.

Takım şüphesiz silkenelip kendine gelecektir: Rijkaard Lincoln'u yollasa, Arda'yı PAF takıma gönderse, Sabri'yi tek santrafor oynatsa, herkes saygı duymak durumunda.

4) Medya cephesi

Çok zor duruma düştüler. Galatasaray'ın oyuncu ve hocalarını aşağılamayı adet haline getirenlerin karşısında artık Skibbe yok, Rijkaard var. Yaptıkları her absürd eleştiri ile komik duruma düşecekler.

5) Rijkaard cephesi

Yukarıdaki tüm maddelerin sonucu Rijkaard'ın muhtemelen Galatasaray'ın aradığı kurtarıcı olacağını gösteriyor.

Ne var ki Rijkaard, bir total futbol ekolü temsilcisi. Bir kurtarıcıdan beklendiği üzere herşey bir anda düzelmeyecek, istediği sistemin oturması zaman alacak. Basın toplantısında en çok "step by step" tabirini kullanması tesadüf değil.

Neyse ki durumun farkında olan sağduyulu kesim, ki en önemli temsilcileri Başkan Adnan Polat, sabır çağrısı yapıyor.

Yolu açık olsun

Haftanın Sözü

2009-06-08T04:06:00.003+03:00

Umut iyi bir kahvaltı, kötü bir akşam yemeğidir.

Sir Francis Bacon

Welcome

2009-06-04T01:38:00.001+03:00

Bile Bile

2009-06-03T17:28:00.002+03:00

Birarada olabilmek ne mümkün
Birarada kalabilmek imkansız
Seneler alıp gitmiş
Ne var ne yoksa herşeyi

İnanılmaz, değişen ben miyim
İnanılmaz, bu yabancı da kim
Sen misin böyle uzak
Veda sözleri söyleyen

Geri dönmek inan işten değil
Hani var ya tutamazsın kendini
Bir ümitle ya olursa dersin hep
Bile bile herşeyin bittiğini

Sonradan kor sonradan kor
Ayrılıklar an be an
Akıp gider akıp gider
Zaman sana aldırmadan

Yolun açık olsun Büyük Kaptan

Fiyasko bir sezondan sonra Galatasaraylılar için züğürt tesellileri

2009-06-01T18:26:00.005+03:00

1- Son yedi sezonun en başarılı Avrupa performansını yaşadı Galatasaray. Benfica, Hertha Berlin deplasman galibiyetleri, Olimpiakos'un devrilmesi, Fransa şampiyonunun mucizevi bir maçtan sonra elenmesi gibi nefis zaferler yaşandı. 15000'den fazla takım puanı toplandı.

Amacın "Türk olmayan takımları yenmek" olduğu hatırlandı.

2- Araya nifak sokulana kadar Kewell, Arda, Baros ve Lincoln dörtlüsü Cihanla Orhanla paslanmış gözleri yeniden açtı.

3- Yedi sezon sonra Galatasaray'dan gol kralı çıktı. Baros o kadar iyi bir futbolcu ki, diğer özelliklerinin yanında gol vuruşu sıradan kalıyor. Ona rağmen bir de gol kralı oldu.

4- Asist kralı da Galatasaray'dan. Lincoln'un oynamasına yarım devre müsaade edildi, yoksa lig tarihinin asist rekoru da kırılacaktı herhalde.

5- Fenerbahçe şampiyon olamadı.

6- Fenerbahce yine kupayı alamadı, eğlence devam ediyor.

7- Sivas şampiyon olamadı. Bülent Uygun son maç Ali Sami Yen'e "şampiyon hoca" sıfatıyla Caligula edalarıyla çıksaydı, cinnetlerden cinnet beğenmek durumda kalacaktı Galatasaray taraftarı.

8- Arda Turan'ın yükselişi sürüyor, bu konuda kanıt arayan varsa şayet :

Basın kendisine olan saldırılarını sıklaştırdı.

9- Hakan Balta istikrar idolu olma yolunda ilerliyor. Euro 2008'de Türkiye Milli Takımı'nda oynayıp da sakatlık, sinir krizi, form düşüklüğü gibi sorunlar yaşayamayan tek örnek. Linderoth'a söyleyin İsveç pasaportunu bu adama devretsin.

10- Hagi. Skibbe sonraası kısa vadeli görevi kabul etmedi, kendini meze yaptırmadı.

Bir gün elbet buluşacağız, bu böyle yarım kalmayacak.

19- Harry Kewell. Kelimeler kifayetsiz kalıyor. Sezonun en büyük güzelliği.

Kayzer Fatih Mehmet

2009-05-29T17:01:00.004+03:00

Bugün İstanbul'un fethinin 556. yıldönümü.

29 Mayıs İslami kesimde fetih şenlikleri adı altında coşkuyla kutlanacak, Fatih Sultan Mehmet anılacaktır.

Fatih Sultan Mehmet, Türk tarihinin en önemli dehalarından biridir.

23 yaşında İstanbul'u fethetmiştir. O yaşında da " Hector'un öcünü aldım" diyecek kadar tarih bilincine sahip bir aydındır.

Felsefe, sanat, edebiyat, tarih ve yabacı diller konusunda müthiş bir birikimi vardır, bunun yanı sıra çok büyük bir askerdir.

Osmanlı'yı büyükçe bir beylik devletinden, dünyanın en hassas noktalarına hükmeden İmparatorluk seviyesine yükseltmiştir.

Büyük bir siyaset dehası da olduğu için bu devletin başında kendi hanedanının kayıtsız şartsız kalmasını garanti altına almıştır.

Ta ki 360 yıl sonra başka bir deha çıkıp, bu hükümdarlığa son verene kadar..

Batı dünyasının doğu dünyasını püskürtme süreci, Fatih'in Roma şehrini fethedip kendisini " Doğu ve Batı Roma Kayzer'i" ilan etmesi engellendiği (zehirlenip öldürülmüştür) zaman başlamış ve hala sürmektedir.

En çarpıcı merak konularımdan biri ; Türkiye'de Fatih'e neden sadece dini hassasiyetleri yüksek kişilerin hakettiği değeri verdiğidir.

Amaçlarının Mustafa Kemal Atatürk'ün karşısına onun seviyesinde bir dehayı alternatif olarak koymak olduğunu düşünüyorum.

Fatih'in yaşadığı çağın şartlarına göre din konusunda çok açık görüşlü olduğu ortada.

Bellini'ye resmini yaptıracak kadar.

Annesinden dolayı Hristiyan olduğu veya İslam dini ile Hristiyanlığı Roma İmparatoru sıfatı ile birleştirme planları yaptığı dedikoduları da mevcut.

Bu şartlar altında ülkedeki İslami cemaatin bayrağı konumunda olması absürd kaçıyor.

Keşke gri tonları da görebilsek.

Mesela "laiklik" hassasiyeti olan kesim Fatih Sultan Mehmet'in aydın yönüne sahip çıksa,
"dini" hassasiyeti yüksek olan kesim de Mustafa Kemal'in Batı emperyalizminin "mabedine namahrem eli değmesini" engelleyen bir Gazi olduğunun farkına varsa güzel olmaz mıydı?

Tarihimizdeki önemli şahsiyetlerden, onların başarılarından herkesin feyz alacağı noktalar var. Kişileri, kurumları, olayları sadece işimize geldiği açıdan değerlendirip her konuda fanatik futbol taraftarları gibi davranmaktan vazgeçmeliyiz.

Fussballgeist

2009-05-28T20:36:00.005+03:00

Internet'de dolaşan popüler bir film var : Zeitgeist. Zamanın ruhu demek.

Filmin analizini başka bir yazıya bırakıp Şampiyonlar Ligi finaline dönelim.

Futbolun bu seneki ruhu Barcelona oldu.

Dile kolay, hoca olarak da futbolcu olarak da altyapısından yetişmiş 38 yaşındaki teknik direktörü ile, ilk onbirde sahaya çıkan yedi altyapı kökenli oyuncusuyla Şampiyonlar Ligi'ni aldı Barcelona.

Bu yedi oyuncudan biri de dünyanın en iyi oyuncusu olarak gösterilen, büyüme eksikliği olan bir çocuktan devşirilmiş 21 yaşındaki bir Arjantinli.

Bu ruha sahip takımın, "Bir klüpten fazlası" imajı, formada Unicef reklamı ile bu sezon katıldıkları her kupayı almaları çok şık durdu, film gibi oldu.

Tebrik ederiz.

Galatasaray'ın yeni hocası?

2009-05-26T19:00:00.001+03:00

Anketimiz yukarıdadır.

Haftanın Sözü

2009-05-26T02:57:00.000+03:00

Evlilik bir bardak süt için evde inek beslemektir..

Oscar Wilde

Abdurrahman Çelebi

2009-05-25T00:28:00.006+03:00

Mustafa Denizli, şanslı mıdır efsunlu mu bilemem. Bence Denizli için kullanılacak doğru tabir kumarbaz olmalıdır. Mustafa Hoca risk almayı çok seviyor, bu riskler tuttuğu zaman da şans faktörü öne çıkıyor.

Galatasaray ve Fenerbahçe bu sezon aynı dertten muzdarip, o yüzden de paralel bir sezon geçirdiler.

Bu durumun bugünkü Beşiktaş - Galatasaray maçına etkisi şu oldu :

Her iki takımın da 70. dakikada fizik gücü olarak bittiğini hesap eden Denizli, tıpkı İnönü'deki Fenerbahçe maçında düşündüğü gibi 70'e kadar rakibini yorup, maçı sonlarda kazanmak yoluna gitti.

Bu hesap Fenerbahçe maçında tutmamıştı çünkü Güiza Beşiktaş'ın kapanırken verdiği fırsatları değerlendirmişti, Baros ise bugünkü fırsatları değerlendiremedi. (Bütün sezon durum tam tersiydi: Güiza saç baş yoldururken, Baros takımını sırtlıyordu)

Bunun yanı sıra Galatasaray iyi oynarken gelen absürd Beşiktaş golleri ile iş bitti. Kısacası, Mustafa Hoca Fenerbahçe maçında tutmayan taktiği Galatasaray maçında da uygulayarak kumar oynadı ve kazandı.

İsteyen Denizli şansı diyebilir.

Gerçek şu ki; Beşiktaş "koyunun olmadığı yerde keçiye Abdurrahman Çelebi derler" sözünü hatırlatan bir şekilde, vasat futbol ve yürekten mücadele ile şampiyon oldu.

Tebrik etmek gerekir.

Galatasaray da bu maçı şanssızlığa bağlayacağına, bu kadar kaliteli bir kadronun nasıl bu hallere düştüğünü analiz etmelidir.

Hoca meselesini zaten malum, (Hikmet Karaman gelseydi Skibbe veya Bülent Korkmaz'ın yerine, Galatasaray şampiyondu bugün) üstüne üstlük sezonun büyük bölümünde devşirme stoperle oynamak, Baros'un alternatifsizliği (bu adamın kötü oynama hakkı yok mudur) takımın yeniçeri ocağına dönmesi gibi olaylar yaşanmasının hesabını futbol şubesi vermelidir.

Sakatların durumunun hesabını sağlık kuruluna destek olan başkan Adnan Polat vermelidir.

Özet mi istiyorsunuz konuyla ilgili?

Buyrun Galatasaray'ın Beşiktaş derbisindeki yedek kulübesi :

Aykut Erçetin, Murat Akça, Uğur Uçar, Volkan Yaman, Mehmet Güven, Aydın Yılmaz, Yaser Yıldız

Vatan için

2009-05-24T01:37:00.003+03:00

Orhan Veli ne demiş şiirinde ;
Neler yapmadık şu vatan için!
Kimimiz öldük;
Kimimiz nutuk söyledik

Sen bir stadyum dolusu İngiliz'e ayyıldızlı tişört giydireceksin Tugay Kerimoğlu..
Gerçek kıldıklarına onların hayalleri bile yetişemedi.

Hayat böyle, kimisi efsane olurken, kimisi " Tugay takımın el freni, topu sağdan alıp sola veriyor" diye konuşur durur..

Namuslu adamlar

2009-05-22T03:17:00.008+03:00

-16 adaylı kurultay sonuçlandı ve Masum Türker genel başkanlığa seçildi.

-Kurultayda seçilemeyeceğini anlayıp çekilmeye karar veren eski genel başkan Zeki Sezer, yandaşları tarafından ağzı kapatılmak suretiyle durduruldu.

-Kurucu genel başkan Rahşan Ecevit, desteklediği aday 20 oy alınca salonu terketti.

-Yerel seçimde başka partinin adayını desteklemekten dolayı "uyarı" almış olan 4 kişiden Eskişehir Milletvekili Tayfun İçli, kurultay sonucunu beğenmeyip partisinden istifa etti.

Yukarıdaki gelişmeler, hisseli harikalar kumpanyasında değil, Demokratik Sol Parti'de yaşandı bu hafta.

Dayanağı, ideolojisi bir evlilik cüzdanından ibaret olan partiden, söz konusu evliliğin bir tarafı vefat edince daha fazlasını beklemek safdillik olurdu zaten.

Bankadaki para da bitince güvercinler de özgürlüğüne kavuşacak.

Rahmetli Bülent Ecevit'i geçen hafta da Sarkozy ve Merkel'in Türkiye'yi Avrupa Birliği'ne tam üye olarak almayacaklarına yönelik açıklamaları sonrası anmıştım.

Neden mi?

Soğuk Savaş yıllarında , Rusya'nın etki alanına girmelerinden korkulan iki ülke; Türkiye ve Yunanistan'a üyelik teklif edildi, Avrupa Birliği genişleme süreci yeni başlıyordu.

Yunanistan bu öneriye balıklama atlarken, o dönemki Başbakanımız Bülent Ecevit,

"onlar ortak biz pazar" sloganı ile bu öneriyi reddetmişti.

Türk pasaportunun bugün Kenya pasaportuna göre bile daha az ülkeye vizesiz girebilmesini kendisine borçluyuz.

Tıpkı "Kıbrıs Barış Harekatı" sırasında birinci harekat sonrası durup tüm dünyanın takdirinin meyvesini toplamak varken, ikinci taaruzu gerçekleştirerek askeri olarak da çok yanlış bir noktaya hat çekmesini borçlu olmamız gibi.

Bunun sonuçlarını az çok hepimiz biliyoruz :

Kıbrıs Türklerinin dünyadan izole olması, Türkiye'nin amborgaya maruz kalması, KKTC'yi Libya'dan başka tanıyanın olmaması, Türkiye'nin AB yolunda Kıbrıs Rum Kesimi'nin onayına muhtaç olması..

Siyaset tarihinde bu kadar kısa süre görev alıp da Ecevit kadar çok problem yaratan bir lider ender bulunur. Yakın zamanda Apo'nun yakalanmasının aslında Türkiye için kötü bir olay olduğu da ortaya çıkarsa hiç şaşırmayacağım.

Ecevit'in ilkelere ve dürüstlüğe olan inancını vurgulayıp, başbakan olmak için Erbakanla koalisyon yapması ve 11 milletvekili transfer edip, karşılığında hepsine bakanlık vermesi gibi icraatlarını da unutmamak gerekir.

İmaj çok önemlidir ancak herşey değildir. Bülent Ecevit kültürlü, asil, naif bir karakter olabilir. Mütevazi de olabilir. Ne yazık ki bunlar, kötü bir yönetici olduğu gerçeğini değiştirmez.

Bir başka mütevazilik sembolü Ahmet Necdet Sezer'le Bülent Ecevit'in bir önceki ekonomik krizi ettikleri kavga ile tetiklemeleri, durumu açıklayan çok güzel bir ironidir.

Sezer, Çankaya'da oğlunun düğününde elektirik masraflarını cebinden ödemişti.
Ecevit de kendi çayını kendi demliyor, makam arabası olarak Renault kullanıyordu.

Bu ikilinin kavgacı tutumu yüzünden millete çıkan fatura ile Van gölü ışıklandırılır, her şehire Renault fabrikası açılırdı.

İyiliksever Sakıp Sabancı'nın Akbankı' nın o krizde bir gecede buharlaştırdığı para ile memlekette sorun yaşayan engelli vatandaş kalmayacak olması gibi çarpıcı örnekler bunlar.

Atatürk, kendisinden sonra gelen yöneticilere beceriksizlik vasiyet etmedi.

Mustafa Kemal, ülke fakirlikten kırılırken kültürel devrimi sağlamlaştırmak adına hergün balo düzenleyecek kadar, dış politikada 7 sene önce savaştığı Venizelos'la dost olup Balkanlarda Avrupa Birliği gibi bir oluşuma önayak olacak kadar (Balkan Paktı), ekonomiden anlamamasına rağmen İş Bankası gibi bir kurum yaratacak kadar vizyonerdi.

Haydi yaşarken çapına uyum sağlayacak yönetici yoktu, ama el insaf 90 sene geçti artık.

Türk toplumunun eğitimli kesiminin "Kıyılar CHP'ye oy veriyor, fosfor zekaya iyi gelir" gibi vecizelerin etkisinden sıyrılıp, nasıl bir lider istediğine karar vermesi lazım artık.

Beceriksiz ama "namuslu ve bizden biri" mi?

Yoksa "ama" sı olmayan vizyoner bir lider mi?

Bir casusun not defteri

2009-05-21T04:02:00.006+03:00

1- Kadıköy Stadı'na ilk kez "serdengeçti" pozisyonunda balık istifi gibi değil, medeni bir şekilde girdim, kale arkasından değil, cepheden maç izledim. Güzel stad, şık stad. Maraton alttaydım, sağ -sol beklerde veya açıklarda oynayıp da protesto edilen oyuncular adına üzüldüm, etkilenmemek mümkün değil. Şu maçta bile Mesut Özil'e sarmaya çalışan bir kitle vardı, Ümit Özat, Uğur Boral ne yapsın?

2- Sıkıcı geçmesinden korkuyordum, yanıldım. Maç güzeldi. Mircea Lucescu, İstanbul'a hakkında yapılan tüm yorumları boşa çıkartmak için geri dönmüş gibiydi

Defansif futbol oynatır demişlerdi, Werder Bremen'e karşı üstün, baskıcı bir oyun oynadı Shaktar Donetsk.

Kısa vadeli çözümlerin hocasıdır, sistem hocası değildir demişlerdi.

Gözümüzle gördük beş yılda yarattığı takımı: Rakibe boş alan bırakmayan, kapandığı zaman pozisyon vermeyen, ısrarla kanatlardan hücüm eden, diagonal paslarla sık sık kanat değiştiren bir takım. Sağlı sollu kroşelerle rakibi abandone edip, kendi gardını da hiç düşürmeyen bir boksör gibi.

Hakederek bir galibiyet aldılar, kutlu olsun.

3- Fatih Hoca için zor zamanlar. Önce tekne kazası (büyük geçmiş olsun) şimdi de "adamcağızın" UEFA Kupası' nı kazanması.

4- 2009 yılı delikanlı hooliganizm ödülü, bugün stadta bulunan bir kısım Fenerbahçe taraftarına gitti. Hadi "Bu sene zaten hiç sahada yoktular, biz alıştık sahada olmayan takıma tezahürat yapmaya " diye düşündünüz, sahada bulunmayan takımınıza tezahürat yaptınız uluslararası bir organizasyonda. Bunu anladık diyelim.

Olay çıkartmak için fırsat kollayıp, Galatasaray kaşkollu bir çocuğa 20 kişi üstüne çullanarak meydan dayağı atmak ne demek?

5- Kişisel bir istatistikle bugün bize ayrılan sürenin sonuna gelelim sevgili seyirciler.

Bu canlı izlediğim üçüncü Avrupa Kupası finali. Üçünü de desteklediğim takımlar kazandı. Umarım en kısa zamanda beşinci kupayı görür, yıldızımı takarım.

19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı

2009-05-20T00:42:00.007+03:00

Belki klişedir, ama çok severim bu Bursa nutkunu. Lisedeyken sınıfın kapısına asmıştım,Alman Lisesi gibi "birey" yetiştirdiğini iddia eden bir kurumda, metnin müdür tarafından telaş içerisinde kaldırılması on dakikayı bulmamıştı.

Başkomutanın bu millete ne kadar çarpıtılarak anlatıldığı, başka bir yazının konusu olacak..

" Türk genci, devrimlerin ve rejimin sahibi ve bekçisidir.
Bunlarin lüzumuna, doğruluğuna herkesten çok inanmıştır; rejimi ve devrimleri benimsemiştir. Bunları zayıf düşürecek en küçük veya en büyük bir kıpırtı ve bir hareket duydu mu, bu memleketin polisi vardır, jandarması vardır, ordusu vardır, adliyesi vardır demeyecektir.
Hemen müdahale edecektir.
Elle, taşla, sopa ve silahla, nesi varsa onunla kendi eserini koruyacaktır.
Polis gelecektir; asıl suçluları bırakıp, suçlu diye onu yakalayacaktır.
Genç, "Polis henüz devrim ve cumhuriyetin polisi degildir" diye düşünecek, fakat asla yalvarmayacaktır.
Mahkeme onu mahkum edecektir.
Yine düşünecek: "Demek adliyeyi de islah etmek, rejime göre düzenlemek lazım!"
Onu hapse atacaklar. Kanun yolundan itirazlarını yapmakla beraber; bana, başbakana, Meclis'e telgraflar yağdırıp haksız ve suçsuz olduğu için tahliyesine çalışılmasını , kayrılmasını istemeyecek.

Diyecek ki : "Ben inanç ve kanaatimin icabını yaptım. müdahale ve hareketimde haklıyım. Eğer buraya haksız gelmişsem, bu haksızlığı meydana getiren sebep ve amilleri düzeltmek de benim vazifemdir!"

İşte benim anladığım Türk genci ve Türk gençliği!"

Mustafa Kemal Atatürk, Bursa, 5 şubat 1933

27

2009-05-13T22:29:00.003+03:00

Fortis Türkiye Kupası Beşiktaş'ın tebrikler..

Fenerbahçe trübünlerinin pankartı güzeldi, Necip Fazıl'a selam olsun :

Ne hasta bekler sabahı

Ne taze ölüyü mezar

Ne de şeytan bir günahı

Kupayı beklediğim kadar

3 sene sonraki finalde yine Necip Fazıl Kısakürek'ten esinlenebilirler:

TAM OTUZ YIL

Tam otuz yıldır saatim işlemiş ben durmuşum;

Gökyüzünden habersiz, uçurtma uçurmuşum...

Yeter artık vurmayın Comandante'ye

2009-05-12T03:52:00.009+03:00

Doktor Ernesto Che Guevara.

20. yüzyılın en önemli figürlerinden biri..

Dava arkadaşı Fidel Castro ile Küba'da komünist devrimi gerçekleştirmiş ve dünya devrimcilerine ilham vermiş, nihayet Bolivya'da devrimlerini yaymaya çalışırken öldürülmüş bir dava adamı.

Fikirlerine katılmam. Ne amaçla olursa olsun silahlı mücadelede sivillerin ölümüne sebep olmuş birinin ilahlaştırılmasını da anlamam.

Yine de karizmasına ve idealistliğine saygı duyduğum Che'ye yapılan muamele karşısında isyan etmek geliyor insanın içinden.

"Hangi muameleden bahsediyorsun, ölmüş adama nasıl zulmedebilirler ki" mi diyorsunuz?

Bir bakalım o zaman 21. yüzyılda Che Guevara figürünün durumuna :

Sen ömrünü kapitalizme ve artı değer kavramına karşı mücadele ederek geçir, bu uğurda hayatını kaybet.

Ölümünden yıllar sonra komünizmi yenen kapitalist dünya, tutsun seni bir "pop-art" ikonu haline getirsin.

Çin'de 5 Dolar maaşla çalışan işçilerin 20 Sent'e malettiği, üstünde resmin olan tişört Batı ülkelerinde 20 dolara satılsın, artı değerin dibine vurulsun..

"Marka" haline gel, seni kullanarak incik-boncuktan kaleme, çantadan don atlete her türlü hediyelik eşya pazarlanıp satılsın.

Tarihte böyle bir zulüm çok az görülmüştür.

Timurlenk'in Ankara Savaşı'nda mağlup ettiği Yıldırım Bayezid'i kafes içerisinde şehir şehir dolaştırması kadar, Yavuz Sultan Selim'in Çaldıran meydanında yenildikten sonra kaçan Şah İsmail'in karısıyla beraber İstanbul'a dönmesi kadar ağır bir durum bu.

Ey kapitalist dünya!

Adamı öldürdünüz madem, bırakın da bari rahat uyusun.
Akbaba olmasın.

Anneler Günü kutlu olsun

2009-05-10T21:44:00.005+03:00

Tüm bu yapay "gün" furyasında (Babalar, Sevgililer, Kadınlar vs) anlamlı bulduğum, içime sinen kutlama "Anneler Günü" olmuştur.

Bir annenin çocuğuna duyduğu sevgi kadar hesapsız, içten, karşılık beklentisi olmayan, eşsiz bir duygu yoktur .

Tüm annelere en içten saygılarımla..

"The moment a child is born, the mother is also born. She never existed before. The woman existed, but the mother, never. A mother is something absolutely new."

Bhagwan Shree Rajneesh quotes (Indian Spiritual leader, 1931-1990)

Harry'e bunu yapmayacaktın Kaptan..

2009-05-10T02:44:00.006+03:00

Haydi "Lincoln disiplinsiz, takım da ondan rahatsız" dedin; önemli bir kesim destekledi.

Nonda'yı Fener maçında son dakikada oyuna soktun; "son çare bir denemeydi" diye düşünenler vardı.

Baros'u sık sık oyundan çıkardın ; "kart görme riski var, taktiksel değişiklik" gibi açıklamalara katılmasak da saygı duyduk.

Eh ama el insaf : Kewell'e bu yapılır mıydı Büyük Kaptan? ( Hocam demeyişim bilinçli bir seçimdir)

Ne yaptı bu adam sana? Tuttun en kritik maçın ortasında stopere koydun, elinden geleni yaptı.

Bir sonraki maç 90 dakika stoper oynattın, gık demedi.

Profesyonelliği ile karakteri ile futbol dünyasında sadece hayranlık ve saygı uyandırdı.

17'si üst düzey 25 yıl futbol oynamış adam, Harry Kewell gibi bir adamı 91. dakikada oyuna almanın, böylesi efsane olmuş nitelikte bir oyuncuya hakaret olduğunu bilmez mi?

Bal gibi de bilir..

Kaptanla şahsen tanışmış biri olarak asla kötü niyetli davrandığını düşünmüyorum.

Peki nasıl açıklayacağız bu saçma sapan davranışları?

Bülent Korkmaz psikolojik olarak dağılmış durumda.. Bunu yaptığı bütün basın toplantılarında da gözlemliyorum.

Maalesef ki Hamburg'daki malum olay sonrası dağıldı , o günden beri direksiyon hakimiyetini kaybetmiş, panikten bir frene bir gaza basan şöför gibi davranıyor.

Uzman değilim, ancak psikolojik olarak sıkıntı yaşayan insanların, nevrotik duruma geçmeleri için bazı kırılma noktaları, patlama yaratan davranışlar olduğunu bilirim.

Çıplak vatandaş filminde Başbakan konuşurken Şener Şen'in televizyonu camdan atması gibi..

Harry Kewell değişikliği, işte böyle bir kırılma noktasıydı..

Relax

2009-05-09T01:22:00.003+03:00

"İkisini de istemiyorum"

2009-05-06T15:58:00.004+03:00

Sir Alex Ferguson, finalde Barcelona'yı mı Chelsea'yi mi istersiniz sorusuna cevaben

Ben şahsen Barcelona'yı istiyorum. Üst üste iki sene aynı iki İngiliz takımının final oynaması ruhuna aykırı futbolun.

Şampiyonlar Ligi tüm sezonların finalidir. Barcelona ve Manchster United da bu finali oynamayı hakettiler.

İsrail'in tepkisinden bana ne?

2009-05-05T00:52:00.007+03:00

Napolyon "Dünya tek hükümet olsa, merkezi İstanbul olmalıdır" derken, dünyadaki gelişmeleri anlamak isteyenlerin, Osmanlı coğrafyasında yaşananları iyi analiz etmeleri gerektiğinin bilincindeydi.

200 sene sonra, yine aynı noktadayız. Dünyadaki çatışmaların çoğu ya Osmanlı coğrafyasında ya da o coğrafyanın çevresinde yaşanıyor.

O yüzden dünya meseleleri ile ilgili öngörü yapmaya çalışanlar için Türkiye'de yaşıyor olmak iyi bir firsat.

Biraz beyin jimnastiğine ne dersiniz? Öncelikle son zamanlarda ülkemizde yaşananlardan bir demet :

1- Tayyip Erdoğan, Davos zirvesinde İsrail'i ağır bir dille suçladı. (bkz one minutes vakası)

2- Amerikan Başkanı Barack Obama ilk resmi yurt dışı ülke ziyaretini Türkiye'ye gerçekleştirdi.

3- Yerel seçimlerdeki oy kaybı üzerine kabine revizyonuna gidilirken, Dış İşleri Bakanlığı'na Prof. Ahmet Davutoğlu getirildi. Cumhurbaşkanlığı seçiminde, " Meclis dışından birini Cumhurbaşkanı yapmak Meclis'e hakarettir" diyen Erdoğan, meclis dışından birini bakan yapıp, sözünü yutmayı göze alacak kadar güveniyor Ahmet Davutoğlu'na.

Kendisi ile ilgili Davos yorumunda yazdığımı buraya taşımam gerekir bu noktada :

"Başbakan' ın dış politikada en güvendiği isim, Prof. Ahmet Davutoğlu. "Stratejik Derinlik" kitabında, Cumhuriyet'in unuttuğu Osmanlı mirasına sahip çıkıp, merkez devlet olarak kültürel mirası paylaşan çevre ülkelere etki etmesi gerektiğini savunur. 7 senedir de Türk Dış politikasında bu anlayış hakim oldu. 1 Mart tezkeresi , İsrail konusunda her geçen gün Filistin lehine tavır koyan çıkışlar, bu durumun göstergesi. "

4- Türkiye ile Suriye askeri bir tatbikat gerçekleştirdiler. İsrail bu duruma tepki gösterdi.

Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ, Suriye-Türkiye ilişkilerine değinirken bir soru üzerine "'İsrail'in tepkisinden bana ne'" gibi hiç beklenmedik sertlikte bir cevap verdi.

Bundan üç gün önce İsrail basınında "'Türk ordusunu da mı kaybediyoruz?'" sorusu tartışılmıştı.

Bu parametreler ışığında, "İslamcı hükümet muhafazakar akademisyenin önderliğinde İsrail'den uzaklaşıyor" demek yetersiz bir yorum olarak kalıyor. Zira, İsrail'e mesafeli yaklaşım konusunda ülke içerisinde gerekli konsensüs sağlanmış görünüyor, Genelkurmay Başkanı'nın tepkisinden anlaşılacağı üzere.

Tüm bunların üzerine bir de Obama'nın ziyareti ve orda yaşananlar düşünülünce

" Amerika'nın İsrail'i uslandırma projesinin startı Türkiye'de mi verildi?" sorusu kurcalıyor kafamızı..

Bu sene şampiyon yok, dağılın

2009-05-04T04:52:00.005+03:00

Şair, mimar, menejer, hac organizatörü, teknik direktör ve dava adamı Bülent Uygun "Şampiyon biziz, birinci kim olur bilemem" dediği zaman, onun her sözünden sonra olduğu gibi uzun uzun düşündüm, kendisinin bilgeliğinden birşeyler kapmak istedim.

Bu düşünceler sonunda bu sezon "şampiyon" ünvanına hiçbir takımın layık olmadığına karar verdim.

Futbolun ilahi adaleti gariptir, birkaç istisna hariç sezon sonunda hakeden takım "şampiyon" olur.

Şampiyon takımların başlıca özellikleri nelerdir peki?

Zaman zaman da olsa üst düzey futbol oynayacak kaliteye sahip olmaları, galibiyet serisi yakalamaları, istekli olmaları, kazanmaları gereken büyük maçları almaları.

Evinde maç kazanması sürpriz sayılan, büyük maçları kaybeden Trabzon mudur bu sene bu şartları yerine getiren? Tabii ki değil, bu hucüm gücüyle ne bekliyorlardı ki zaten?

Derbilerde iyi performans gösteren Fenerbahçe mi, Avrupa maçlarında "şampiyon" gibi oynayan, Beşiktaş ve Trabzon'u kendi evinde sahadan silen Galatasaray mı ?

Değil!

Bu iki takım da kalite olarak şampiyonluk mücadelesi vermeleri gerekirken, ligi öksüz bıraktılar. Teknik adamlarının yetersizliği birçok maçta ikisini de dağılmış bir görüntüye mahkum etti. Fiziksel ve mental açıdan sezonun büyük bölümünde süründüler.

Böylesi bir istikrarsızlıkla şampiyon olunamaz. Ancak küme düşmenin puan barajının yükselmesine sponsor olunur.

Yoksa ligin ilk 6 sırasındaki hiçbir takımı yenememiş, nasıl bir hücum organizasyonuna sahip olduğunu halen anlayamadığım Beşiktaş mı? Bugün yine takke düştü.

Peki fizik gücüyle ayakta kalan, öte yandan zaman zaman yaptıkları sporu karıştırıp futboldan güreşe dönen Sivasspor mu?

İstikrarlı performans açısından sezonun en takdir edilmesi gereken takımı olmalarına karşın, bu futbol anlayışına "şampiyon" demek benim içimden gelmiyor.

Bir paragraf da bugünkü Beşiktaş- Fenerbahçe maçına ayıralım.

Herşey aslına rücu eder. Nasıl ki Bülent Korkmaz'ın Galatasaray'ı Kayseri Erciyesspor görüntüsünden öteye gidemediyse; Aragones'in Fenerbahçe'si de aynen beklenendiği gibi oldu.

Sisteminden taviz vermeyen, konsantre olmakta sıkıntı çekmeyip rakiple başabaş mücadele edebileceği maçlarda avantajlı olan, fakat rakibin kapandığı "önemsiz" maçlarda kilidi açmak için B planı olmayan bir orta sıra takımı. Aragones'in kariyerine bakarken "Avrupa şampiyonu" apoletinden dolayı gözü kamaşıp, gerisini göremeyenler için sürpriz olmuştur belki bu sonuç, bilinmez.

Galatasaraylıların Fenerbahçe maçlarında yaşadığı bir kabus vardır.
Fenerbahçe'nin bütün sezon yatan oyuncusu Galatasaray'a karşı patlama yapar, maçı alır.

Bu kabusu artık Beşiktaşlılar görüyor. Son iki sene Kezman yıkmıştı hayalleri, bu sezon da bayrağı Güiza devraldı.

Gözümüz yollarda kaldı

2009-04-30T00:59:00.001+03:00

Hoşgeldin.

Çok özlemiştik.

Ah bir de ömrün kelebek kadar olmasa, kalıcı olsan..

Mutluluğun resmini çekebilir misin Abidin?

2009-04-28T17:05:00.005+03:00

1 sene boyunca iş için Bitlis'e defalarca gittim geldim.

Dağların arasına sıkışmış, yaşlı ve yorgun bir şehir Bitlis. Türküdeki gibi beş minaresi ile ünlü ancak yolunuz düşer de dört minare görürseniz şaşırmayın, bir tanesi kayıp.

Şehrin çorba ve keçi etinden oluşan bir sofrası vardı, börek yemek büyük bir değişiklik sayılıyordu.

Şehir merkezinde bile asfalt ve trafik ışığı yoktu, işsizlikten dolayı kahvehaneler ve çayhanelerle doluydu şehir, nüfusu da genelde çocuklar ve yaşlılardan oluşuyordu.

Yılın 5 ayını hava şartlarından dolayı dünyadan izole geçirmenin de bunda muhakkak etkisi vardır.

Tüm bu şartlara karşın, o şehirde bir huzur ve dinginlik vardı. Hayat yavaş ilerliyordu ve kimse bundan şikayetçi değildi. İnsanlar mutluydu, olumluydu, hayatın zorluklarına tevekkül ile yaklaşıyorlardı.

Azıcık yemeğini veya tek göz evindeki en rahat yerini misafir ettiği kişi ile paylaşmak hususunda tereddüt eden bir kişiye bile rastlamadım Bitlis'te. Hiç tanımadıkları insanları da misafir etmeye gönüllülerdi.

Aynı insanların akrabalarının büyük şehirlerde, hatta Mecliste ne kadar mutsuz, huzursuz ve nefret dolu olduğunu görünce aklıma ister istemez "Fight Club" filmi ve Brad Pitt'in canlandırdığı Tyler Durden'ın " sahip olduklarınız en nihayet size sahip olurlar" sözü geliyor.

Şu kriz günlerinde 2 sene sonra eskiyecek bir cep telefonu veya araba almak için verilen "amansız" mücadele esnasında, arada es verip düşünmek iyi geliyor insana, tavsiye ederim.

Bir hikaye ile bağlayalım konuyu :

Adamın birisi, bir gün, durup dururken kör olmuş. Çaresiz bir şekilde doktor doktor dolaşmaya başlamış. Ancak gittiği tüm doktorlar adamın neden kör olduğunu “Gözlerinde bir hastalık yok ama görmüyorsun, biz senin durumundan bir şey anlayamadık” diyerek çözememiş, adamı tedavi edememişler..

Doktorlardan umudunu kesen adam, derdine çare aramak için dünyayı dolaşmaya başlamış..

Gittiği bir dergahta kör adama; “ bak efendi, sen bu derdinden kurtulmak istersen, hayatta hiçbir derdi olmayan bir adam bulacaksın, onun üzerindeki gömleği gözlerini süreceksin, böylece gözlerin tekrar görmeye başlayacak” denmiş.

Bu söz üzerine adam yine yollara düşüp koca dünyada dertsiz birini aramış durmuş..

Günün birinde, bir dağda bir çoban olduğunu ve onunda hiçbir derdinin olmadığını öğrenmiş.

Ve hemen söylenen o dağa doğru yol almış. Denildiği gibi dağda çobanı bulmuş, derdini anlatmış ve demiş ki: "Eey çoban; duydum ki senin bu dünyada hiçbir derdin yokmuş, doğru mu?"

Çoban mahçup bir sesle ‘yoktur’ diyerek yanıtlamış adamı. ‘Allah’a şükür benim hiçbir derdim yoktur.’

Kör adam sevincinden ne yapacağını şaşırmış, onca zamandır beklediği an gelmiş çatmış, gözlerinin görmesine artık çok az bir zaman kalmış..

Kör adam konuşmasına devam etmiş: "Çobanım, canım çobanım, gömleğini hele bir çıkar da, çıkar da gömleğini gözlerime süreyim, gözlerime süreyim ki ben de görebileyim.."

Çoban cevap vermiş :" İyi ama benim gömleğim yok ki! "

Çoban dertsiz olmasına dersizmiş ama, üstüne giyecek bir gömleği de yokmuş…

Kurallara uymak gerekir

2009-04-27T15:09:00.004+03:00

Arda'nın Belediye maçınının sonrasında soyunma odasına gitmeye hakkı vardı.

Militer bir toplumuz, eğitim sistemimiz de militer.

Türkiye gibi Almanya gibi militer anlayışın hakim olduğu yerlerde, sıradışı bir olay yaşandığı zaman, öncelikle kurallara uyulup uyulmadığı sorgulanır, kural dışı davrandığı iddia edilen kişi ise taşlanır.

Kuralın doğru olup olmadığı, hatta doğru yorumlanıp yorumlanmadığı ise sorgulanmaz.

O yüzden her olay fanatikçe, gri ihtimali düşülmeden siyah veya beyaz olarak değerlendirilir.

İşin ironiği, ülkemizde anti- militer cephede bulunan aydınlarımız bile siyaseti militer ve analitik olmayan bir zihniyetle yorumlarlar. Ergenekon soruşturmasında bol bol şahit oluyoruz bu zihniyete.

Neyse konuyu fazla dağıtmadan Arda'nın İstanbul Büyükşehir Belediyespor maçı sonrası yaşadığı ve sonucunda ceza aldığı olayla ilgili yapılan ufak bir araştırmanın sonucunu sizinle paylaşayım:

Ich kann aus der UEFA Praxis nur so viel sagen, dass eine Spielsperre nicht mit einer Funktionssperre für Trainer verwechselt werden darf. Diese beiden Sperren unterscheiden sich markant in ihrem Anwendungsbereich. Die Funktionssperre ist umfangreicher und beinhaltet neben dem Verbot des Zutritts zur technischen Zone auch den Ausschluss vom Bereich der Umkleidekabinen etc. Dagegen bezieht sich die Spielsperre für den Spieler auf das Spielfeld und dessen unmittelbaren Bereich (d.h. technische Zone). Ein gesperrter Spieler kann sich deshalb meines Erachtens durchaus im Bereich der Umkleidekabinen befinden, sogar in der Pause, weil dieser Bereich nicht in unmittelbarer Nähe zum Spielfeld liegt.

UEFA yetkilisinin beyanı var yukarıdaki paragrafta. Tercümesi de şu :

Oyunculara verilen “müsabakadan men” cezaları, antrenörlere verilen “hak mahrumiyeti” cezaları ile karıştırılmamalıdır. Bu iki cezanın uygulama alanları belirgin şekilde farklılık gösterir. Hak mahrumiyeti cezasının kapsamı daha geniş olup; teknik alana girme yasağının dışında soyunma odalarının bulunduğu alanlara girme yasağını da içerir. Buna karşın müsabakadan men cezası sadece oyun sahasına ve oyun sahasıyla doğrudan ilişkili alanlara (yani teknik alana) ilişkindir. Bu nedenle, müsabakadan men cezası almış bir oyuncu, devre arasında bile soyunma odalarının bulunduğu alanlara girebilir; çünkü bu alanlar oyun sahasıyla doğrudan ilişkili değildir.

Bu açıklamaya dayanak olan FIFA Disiplin talimatnamesinin 19. maddesinin birinci bendi :

Article 19 Match suspension

1. A suspension from a match is a ban on taking part in a future match or
competition and on attending it in the area immediately surrounding the field of play

Tercümesi;

Men cezası, gelecekte oynanacak müsabakada sahada veya sahayla doğrudan ilişkili bir alanda yer alamama cezasıdır.

Demek ki neymiş?

Olaylara sebep olan, Arda'nın soyunma odasına güvenlikçiler tarafından sokulmama eylemi işgüzarca bir "yassah hemşerim" zihniyetinin ürünü imiş.

Etkili ve yetkililere duyurulur.

Köyün delisinden Arda'nın cezası

2009-04-24T12:38:00.005+03:00

Buraya şimdiye kadar hiçbir alıntı yazı koymadım, ancak Arda'nın aldığı cezası ile ilgili ne düşünüyorsam, Bilgin Gökberk fazlasıyla yazmış.

Liseden abimdir diye övmüyorum, hemfikir olmadığım çok konu vardır Bilgin Gökberk ile, böyle kayırmacılıklara karşı durduğumu da bilen bilir.

Ortalamanın altındaki zekaların düzenine boyun eğmeyi, kurallara uygun yaşamak zanneden bir toplumuz maalesef

Buyrun efendim yazı aşağıda :

Allah müstahakınızı versin, bedduam demokratik olsun
24 Nisan Cuma 2009

Metin Oktay’ın spor yazarlığı yaptığı o dünler...
İstanbul’da bir maça geliyor.
Kapıdaki görevli “kart” soruyor.
Gösteriyor.
“Bu İzmir kartı, burada geçmez, İstanbul kartı yok mu?”
O sırada yanından onun bunun osu busu, şunun bunun şusu busu filan geçen geçene...
Elini kolunu sallayan içeri giriyor.
Kral’ın kafası takılıyor.
“Var”diyor.
Ve bir kafa atıyor görevliye.
“Bu da İstanbul kartı”
Ve...
Yumuşak, yufka yürekli, sporcu ruhlu o adamı bile bu hale getirmişler.
Yuh!
Ve...
Aslan onlar aslan!
Danimarka’dan ithal ettik onları.
Ve...
Gurur duyuyoruz onlarla.
***
Şu Arda olayı...
Tam Aziz Nesin’lik.
Tam!
Onu soyunma odasına sokmayanı, raporuna yazanı, cezayı verecek olanı alkışlıyoruz.
Onlar da birer aslan.
Onlar da ithal.
Herhalde.
Ve...
Bu olayı köşelerde ekranlarda buzzz gibi yorumlayanlar...
Evliya torunları, Allah’ın hatasız kulları, etik oğlu etik, zemzemle yıkanmış pürüpak köşeciler...
Onlar da aslan.
Onlar da ithal.
Herhalde.
Onlarla da gurur duyuyoruz.
Ve...
Allah hepsinin müstahakını versin.
Bildiğim en demokratik ve Milliyet’e en uygun beddua bu.
Ve...
Dünyanın en eksantrik bu şehrinde, dünya kurallarına uyarak yaşamak istemenin bedeli, her gün bu tip bir gerzekliğe isyan etmek herhalde.
Aşık olduğumuz bu şahane şehir, hanzoya, düzensizliğe, iş bitiriciliğe peşkeş çekilmiş.
Sonradan görmenin 3-5 kuruşuna teslim olmuş.
Farkındayız.
Yol geçen hanı!
Biliyoruz.
Kimler nerelere giriyor.
Görüyoruz.
Ne hanzolar ne hırtlar ne ne itler uğursuzlar...
Arda kendi soyunma odasına giremiyor.
Bu berbat bir durum.
Üstelik kapıdaki haklı.
Görüntü böyle.
Bu da en berbatı.
Ve...
Şu Arda’yı soyunma odasına almayan o adamın rüyasına, o koridorlara almaması gerekirken aldıkları bir gece birer birer girerler inşallah.
Ve karabasan olur basarlar onu.
Ben de rüyasında basarım onu inşallah.
Ve...
Kurallar bence de uygulansın.
Herkese ama...
Ve...
Yemişim böyle uygulamayı.

POLAT, CANAYDIN’IN YERİNE OTURMAYACAĞINI BİLSE HEP CEZA ALIR

TFF Polat’a “abuk sabuk konuşma” demiş ceza vermiş.
Şerefe giremiyor.
Cezanın çekiliş şekli de abuk sabuk.
Yöneticileriyle, arkadaşlarıyla, dostlarıyla ha ha, hi hi locada
izliyor maçı Polat.
Misafirlerini ağırlıyor.
Kameralar sık sık onu gösteriyor.
Nasıl keyifli ve mutlu ve huzurlu.
Ve...
Allah aşkına neresi ceza bunun?
Ve...
TFF ”kimsenin gözünün yaşına bakmayacağız” demiş.
O gördükleri sevinç gözyaşları.
Şerefin sıkıcı ortamından kurtulmanın sevincinin yaşları.
Karıştırmasın TFF.
Saraçoğlu’nda Fener Başkanı da cezasını bir locada kah kah kih kih çekti.
İnönü’de Beşiktaş Başkanı da...
Beşiktaşlı, Bursa’ya gidemezken, Demirören polislerle, devlet korumasında rakip seyirciye ayrılan tribünde maç seyretti Bursa’da.
Üstelik cezalıydı.
Kahraman oldu.
Ve...
Polat’a ve diğerlerine sorun, nerede maç izlemeyi tercih ederler?
Koyu renk elbiseli, tatsız tuzsuz asık suratlı gergin adamlarla protokolde mi?
Arkadaşlarıyla, eşi dostuyla yiyerek içerek, eğlenerek bir locada mı?
Üstelik...
Cezalı bile olsalar, maç sonrası kameralara konuşuyorlar, dedikleri gazetelerde yayınlanıyor.
Caydırıcı bir tarafı da yok.
Polat, Canaydın’ın gelip o yokken yerine oturmayacağindan emin olsa, sık sık ceza almak bile ister.
Ali Sami Yen’in şerefi, kümesi bozar.
Üste çıkar.
Ohh!
Taraftar arasında prim de yapıyor bu işler.
“Büyük Başkan” filan...
“Kulübünün haklarını yedirmedi aslan Başkan” falan...
Arkadaşımın anneannesi maçı seyrederken “hani cezalıydı Polat” demiş.
Yorumun kralı da anneanneninki...
Anneanne bile sıradışı kalıyor, bizimkilerin yanında.
Ha ha!
***
Saraçoğlu’nda bir yönetici bir yöneticiye şerefte, bakanın, valinin, emniyet müdürünün yanında “seni evden aldırırım” dedi.
Aynı bakanın, emniyet müdürünün, valinin yanında, bir başkan bir yöneticiye ”esas ben seni aldırırım” dedi
Bir yönetici Ali Sami Yen’de bir yöneticinin anasına küfür etti.
Duyuldu.
Döndü.
Hakeme etmiş.
Miş.
İnönü’de bir başkan, MHK başkanına şerefte, herkesin içinde analı babalı küfür yolladı.
Hem de PFDK başkanı vasıtasıyla.
Saraçoğlu’nda, akredite olmayanın girememesi gereken bir bölgede, bir Fenerli taraftar, Beşiktaşlı bir futbolcuyu dövdü.
Bunlar hemen aklıma gelenler.
Daha tonla var.
***
Arda’nın alınmadığı o bölgeye, Göksel Gümüşdağ’ın halaoğlu gelse girer, çevirmezler.
Alırlar.
Kraldan çok kralcıdır onlar.
Gümüşdağ “alma” dese bile alırlar.
Emre Belözoğlu gelse, cezalı olsa bile girer mesela.
Kapıdakinin kayınçosu da girer.
Belediyenin bilmem ne müdürü de...
Gelen herkesi isterlerse, bir yolunu bulup sokarlar içeriye.
Arda’yı almak istememişler.
Özü bu hikayenin.
Gerisi hikaye.
Ve...
Arda locada başkanıyla seyretti o maçı.
Pazar sahada kavga etmiş, pazartesi sevgilisiye Kıbrıs’a kafasını dağıtmaya göndermişti kulübü.
Dönünce, antrenmanda başkanı ona sarılmış, espriler yapmış, güldürmüştü.
Unutmuştu soyunma odasına inerken belki cezalı olduğunu.
Hatta futbolcu olduğunu...
Bu da aklıma gelmedi değil.
***
Ve...
Tam sırası galiba...
Eski eşimin babası Hasan Kazankaya.
Tanıyanlar bilir, eşi benzeri olmayan biriydi.
Allah rahmet eylesin.
Yine eşi benzeri olmayan bir gece kulübü açmıştı.
Kapıya “içeri sap map alma, tanımadığın kimseyi hiç alma” demiş.
Erol Simavi mi gelmiş ne, bir gece tek başına.
Almamış kapıdaki.
Üstelik Hasan Abi’nin yakın dostlarından Erol Bey ve bir imparator o dünlerde.
-Niye almadın oğlum manyak mısın, burayı o gelsin diye açıyoruz sen onu almıyorsun?
-“Sap alma” dediniz.
-Ulan Erol Simavi o.
-Tanımıyorum ki.
O sırada 5-10 sap girmiş içeriye.
Hasan Abi iyice delirmiş.
-Bu herifler kim?
-Kayınçomun arkadaşları, köyden geldiler, bir girip çıkacaklar.
-Bunlar sap değil mi, çift mi, homo mu bunlar, niye alıyorsun?
-Tanıyorum, iyi çocuklardır.
Bir de şu...
Bodrum’da iki sap ve Yunanlı bir homoseksüel çift, sabaha karşı bir yere gittik.
“Saplar giremez ama siz arkadaşınızla girin Bilgin Bey, o ikisini alamayız özür dileriz” dedi kapıdaki.
“Sap olan biziz, onlar çift, esas onları al sen” demiştim.
Ne gülmüştük.
Ve...
Bir kere tutuldum ya herife.
Onları soktuk.
Biz girmedik.
İki sap başka bir yere gittik.

Böl ve yönet

2009-04-22T15:19:00.004+03:00

ultrAslan, gelecek sezon eski açıkta yer alacağını açıkladı.

Başka bir deyişle, 10 seneyi aşkın bir süre önce başlamış olan bir savaşı kaybetti.

Neydi bu savaş?

Endüstriyel futbolun gereği olan kombine sisteminin getirdiği yeni tip taraftara karşı verilen, stadın kalbi olan "kapalı" tribünü kaptırmama savaşı idi.

ultrAslan'ın bu son kararı normal karşılandı, yeni stada geçişin bir hazırlığı olarak nitelendirildi.

Oysa 10 senedir yaşananları, "kombineli rezalet" ve "işte gerçek kapalı burda" tezahüratlarını, Faruk Süren aleyhine yapılanları hatırlayanlar, Juventus maçında saçından sürüklenen kadınları gözlerinin önüne getirenler bu kararın gerçek bir yenilgi olduğunun farkındalar.

Aslında kapalı tribünün numaralıdan devşirme, maçı çekirdek eşliğinde takip eden, ilk fırsatta kendi futbolcusuna söven bir taraftar grubunun hakimiyetinde olmasını o tribüne yıllarını vermiş büyük bir çoğunluk istemiyordu.

Peki ne oldu da bu noktaya gelindi?

Çok alışılmış bir siyasi hata yapıldı. Aynı fikiri savunanlar, aralarında güç savaşı yaşamaya başladı.

ultrAslan kurulduktan sonra, bir entrika dehası olan Özhan Canaydın, polisle ortak bir "böl ve yönet" politikası gerçekleştirdi. Legal bir dernek olan ultrAslan'ın yöneticileri haksız yere göz altına alındı. Kaybedecek şeyleri olan insanlar ailevi sorunlar yaşadı, işlerini kaybetme tehlikesi yaşadılar ve çekildiler.

Bu noktada, tribün hakimiyeti uğruna daha çok şeyi kaybetmeyi göze alan "tayfa" dediğimiz kesim hakimiyeti ele aldı.
Gerçi organize olmalarından ve gerektiğinde sertliğe başvurma potansiyeli taşımalarından dolayı her zaman hakimiyet onlardaydı, ancak hem takıma ateşli destek verilmesini savunan hem de eğitimli ve tecrübeli bir "akil adamlar topluluğu" vardı, ortak hareket ettikleri.

ultrAslan'ın kurucu dinamiklerinde, üç sac ayağı vardı: Akil adamlar, tayfa ve tribündeki arkadaş grupları. Canaydın işte bu yapıyı, sistematik olarak yürüttüğü "böl ve yönet " politikası ile yıktı.

Daha sonra, "Tayfa" üst üste hatalar yapmaya başladı. Özetlemek gerekirse bu hatalar şunlardı :

1) 90 dakika aynı besteleri bağırmak yerine, Avrupai bir tribün anlayışı getirmek isteyen, taraftarın sahaya daha çok etki etmesi için kafa yoran gruplar, tehdit olarak algılanıp tasfiye edildi. Tıpkı bandonun zamanında tasfiye edildiği gibi. Şimdi, hakem takımı sahada doğradığı zaman bile "lalalay saldır Galatasaray" diye bağırılıyor.

2) Siyasal görüşlerini tribünde göstermekten çekinmediler.

3) Üç paralık insanların gazına gelinip, Hagi'ye dil uzattılar.

Bu hatalar , takımına her şartta destek vermek isteyen kitleleri, arkadaş gruplarını ultrAslan'dan soğuttu. Alpaslan Abi'nin vefatı da ultrAslan'ın sac ayaklarını bir arada tutmaya çalışan son köprüyü ortadan kaldırmış oldu ( Bu yazımı okusa kızar, herşeyin iyi olacağına ikna etmeye çalışırdı beni, artık bunu yapacak kimse yok)

Meydan, endüstriyel futbolun istediği futbolcu bir haftasonu eğlencesi olarak gören, kendini müşteri olarak tanımlayan kitleye kaldı.

Bu durumun tehlikesi ne midir? Her zaman haklı olan müşteri, önüne konan gösteriyi beğenmezse, domates atmayı kendinde hak görür.

Sonuç olarak, Fenerbahçe'den sonra Galatasaray tribünleri de endüstriyel futbola yenilmiştir.

Geçmiş olsun..

Haftanın Sözü

2009-04-21T00:45:00.002+03:00

In this world there are only two tragedies. One is not getting what one wants, and the other is getting it.

Oscar Wilde

Ajan provakatör

2009-04-17T04:27:00.009+03:00

Hakan Ünsal, nam- ı diğer Küçük Hakan..

Şu an Galatasaray'ın içerisindeki en büyük nifak tohumlarını Hakan Ünsal ekti, takım içerisindeki uyumu, başta Lincoln yabancılar aleyhine sürdürdüğü sistematik bir propaganda ile bozdu.

Tüm sorunların suçlusu tabii ki o değil, ancak provakasyonu en açık şekilde yapan kişi olarak, Galatasaray taraftarlarının en tiksindiği kişi konumunda sağlam bir yeri var.

Galatasaray zor duruma düştüğü zaman, gizleyemediği sevinci suratında parıldıyor.

Tıpkı kötü niyetini ve hayata paradan ibaret, şovenist bir gözlükle baktığını gizleyemediği gibi.

Florya çevresinde gezmesine müsaade eden herkes suçludur.

Bülent Korkmaz takımın başındaki üçüncü antremanında kendisini yanı başında oturtarak kariyerine çok büyük bir eksi ile başladı, bundan sonra toparlaması da zor görünüyor.

Blackburn'de yedek beklerken Galatasaray'a geri alındığında,

"Fatih Hoca için geldim" açıklamasını yaptığı an, aynı uçakla kendisini geri gönderecek basirette bir yönetim anlayışı hakim olsa idi keşke Galatasaray'da..Bugün Florya'da çok farklı bir ortamdan, çok büyük hedeflerden bahsediyor olurduk.

Sen adam öldürmeyi iyi bilirsin-volume 2

2009-04-15T18:17:00.000+03:00

Galatasaraylı futbolcu Sabri Sarıoğlu, Fenerbahçe maçındaki olaylarda mağdur olanın kendisi olduğunu ifade ederek, ''Emre Belözoğlu bana saha içinde küfür etti, 'Seni öldürürüm' dedi. Mağdur olan benim'' dedi.
Sabri, Galatasaray TV'de yer alan röportajında, Galatasaray-Fenerbahçe maçının sonunda ve içinde yaşanan olaylarla ilgili ''günah keçisi'' ilan edildiğini savunarak, kendisine küfür eden Emre Belözoğlu'nun, ayrıca saha içinde kendisini tehdit ettiğini söyledi.
Geçtiğimiz hafta sonunda önemli bir dünya derbisinin yaşandığını kaydeden Sabri, şöyle konuştu:''Sonuç olarak Fenerbahçe bizim ezeli rakibimiz ve ebedi dostumuz. Her zaman biz futbolun sahada yaşanmasını, sahada bitmesini istiyoruz. Son dakikalarda gerginlikler yaşandı. Bu hiçbirimize yakışmadı. Ama maçtan sonra bir de baktım ki neredeyse günah keçisi ben oldum. Lugano 'kıvılcımı biz yaktık' demesine rağmen, hala günah keçisi olarak bazı insanların beni göstermesine bir anlam veremiyorum.''
Sabri, Emre Belözoğlu ile yaşadığı münakaşa ile ilgili olarak da, şunları anlattı:''Milli takımdan hepimiz arkadaşız. Hiçbir zaman birbirimize karşı terbiyesizliğimiz olmadı. Maç içinde de bunu herkes gördü. Bazı yorumcular mantıklı yorumlar yapmıyorlar. Emre Belözoğlu'yla omuz omuza mücadeleye girdik. Bu mücadelede o düştü kaydı ve reklam panolarına vurdu. Ben gidip onu kaldırmak istedim. Ama o beni geri itip küfür etmeye başladı. Ben şaşırdım ve 'neden bana küfür ediyorsun. Özür dilemeye geldim' dedim. Emre ise bana o dakikadan sonra oyun içinde tehditler savurdu. Ben hiçbir şekilde karşılık vermedim. Benim küfür ettiğimi iddia edenler tamamen yalan söylüyorlar. Benim sadece tek söylediğim kelime 'küfür etme, adam gibi dur' lafıdır. Futbolcu yere düştüğü zaman biri gelip onu yerden kaldırıyorsa o hareketi kasıtlı yapmamıştır.''
-''TEK HATAM YAN HAKEME TEPKİ GÖSTERMEM''-
Sabri, maç içinde yaptığı tek hatanın, yan hakeme abartılı tepki göstermesi olduğunu ifade etti.
Sabri, şöyle konuştu:''Ama hiçbir zaman hakaret etmedim. Öyle bir şey olsa zaten beni kartla cezalandırırdı. Ben devre arasında sahaya çıkarken orada hakemler bekliyorlardı. Gittim özür diledim. O da 'Tamam kardeşim biraz daha dikkatli ol' dedi. İkinci yarı ben hakemlerin yanına bile uğramadım. Örneğin Hakan Balta'nın düşürüldüğü pozisyonda bence bariz penaltı varken, biz gidip buna bile itiraz etmedik'' diye konuştu.
Tecrübeli futbolcu, maç içinde Emre Belözoğlu ile yaşadığı olayları ise şöyle anlattı:''Maç içinde bir faul pozisyonu oldu. Hakem faulü verdi. Ben görev yerime doğru dönüyordum. Arkamdan küfür ettiğini duydum. Döndüm 'Neden küfür ediyorsun ?' derken o tehditlerle üzerime geldi. Ben de kendimi kaybettim, boğazını tuttum. Yaptığım şey doğru değildi ama bir futbolcuya bu kadar ağır şekilde galiz küfür edilirse çileden çıkar. Ben de dayanamıyorum, ben de insanım, ben de futbolcuyum. Belki yapmamam gerekirdi ama kendimi tutamadım.
Ben bu konuda yorumcuları da anlamıyorum. Tamam tepkimi biraz fazla verdim, doğrusu dayanamadım. Yaptığım doğru bir şey değil kabul ediyorum ve özür dilerim kamuoyundan. Ama insan bir yorum yaparken biraz da düşünür. Bir anda ben neden geri döndüm. Bunu biraz düşünmeleri lazım. Televizyonda Emre'nin ağzı okunuyor. Bana küfür ettiği, beni tehdit ettiği açıkça belli oluyor

Son gözaltı

2009-04-14T15:48:00.007+03:00

Ergenekon, devlet içerisinde yapılanan illegal bir örgütlenmeyi bahane ederek AKP hükümetini, ondan önemlisi Fethullah Gülen cemaatini rahatsız etmiş tüm unsurları sindirme operasyonu olarak istikrarla devam ediyor.

Cemaate açıkça muhalefet etmiş herkes alındı, şimdi sıra onların eğitim kurumlarına rakip sayılacak "Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği" "Baba Beni Okula Gönder" gibi oluşumlara geldi.

Şöyle bir düşündüm, galiba bir tek Hakan Şükür'ü milli takımdan uzaklaştırarak cemaati üzmüş Ersun Yanal kaldı gözaltına alınmayan.

Kendisine tavsiyem Katar, Azerbaycan vs ayırt etmeden gelecek ilk teklifte kapağı yurt dışına atmasıdır.

İkili delilik

2009-04-14T01:04:00.004+03:00

Benim çocukluğumda Fenerbahçe acıların takımı idi. Şampiyonluk rekabeti genelde Galatasaray ve Beşiktaş arasında geçer, gerilim de sınırlı olurdu.

Beşiktaş'ın sahneden çekilip, Fenerbahçe'nin güçlenmesi ile Galatasaray- Fenerbahçe rekabeti, tarihi boyutunun yanında güncel çekişmelerin de tetiklemesiyle zıvanadan çıkma noktasına geldi.

Dün oynanan karşılaşma, iki takımın simbiyotik yapısının bir trajedi olarak sahneye konmuş hali gibiydi. Beraberliğin iki takıma da hiçbir faydası olmamasına rağmen nelere şahit olduk bir bakalım :

Fenerbahçe'nin maçın başından sonuna kadar vakit geçirmeye çalışması, Galatasaray'ın ikinci yarı oyundan düşmesine karşın risk almaması, son dakikada Nonda'nın oyuna girmesi skandalı, üçüncü oyuncu değişikliğinin kullanılmaması.

Demek ki her iki takım için de birbirinin gerisine düşmek, şampiyonluğu kaçırmaktan daha ağır bir durum olarak görülüyor. Hocaların bu korkak yaklaşımının başka bir açıklaması olamaz.

Son dakikada yaşanan kavga ise, neden Ali Sami Yen harici hiçbir maçta kırmızı kart görmediğine anlam veremediğim Lugano'nun psikopatlığı bir yana, hem böyle kötü bir maçı, hem de iki takım için geçen berbat bir sezonu özetler nitelikteydi. Tabiri caizse sıvanmış oldu.

Peki nedir takımları bu hale düşüren faktörler? Ben iki ana faktör üzerinde duruyorum :

1- Euro 2008 faktörü

Türk mucizesi, 2-0dan dönen, 119'da gol yenip 120'de gol atılan harika maçlar derken çok keyifli bir futbol yazı geçirdik.

Öte yandan, bu kadar gerilimin, Amerikalı kondüsyonerlerin yüklemelerinin acısı sonradan çıktı. Euro 2008 kadrosunda olup da futbolunda bu sezon ilerleme göstermiş hiçbir oyuncu yok. Sakatlık yaşamamış oyuncu da yok.

Bu durumdan en çok milli takım etkilendi, büyük ihtimalle gidemeyeceğiz Dünya Kupası'na.

Diğer kurbanlar da milli takıma en çok oyuncu veren Galatasaray ve Fenerbahçe oldu.

2- Hoca faktörü

Galatasaray, son yılların en kaliteli kadrosunu kurmuştu.

Fenerbahçe'nin de kadrosu yanlış takviyeler nedeniyle harcanan para oranında güçlenmese de ligde bu durumda olmayı gerektirecek zayıflıkta değil.

Luis Aragones, Türkiye'ye, Türkiye Ligi'nin yapısına uyum sağlamadı, sağlamak niyetinde de değildi zaten. Her hali ile son bir emeklilik ikramiyesi peşinde koştuğunu hissetiriyor.

Michael Skibbe, Galatasaray'ın kondüsyon olarak yerlerde sürünmesinin başlıca sorumlusudur. ( Bu durumun bir diğer sorumlusunun kimsenin toz konduramadığı Cevat Hoca olduğunu atlamayalım)

Alman hocanın bu kadar çok yıldızın ve yıldız adayının olduğu bir takımı yönetecek karizmada olmadığını, vasat bir araştırma ile tespit etmek de mümkündü. Biz yine de kendisine çok güzel performans gösterilen Avrupa maçları ve toplanan takım puanları için teşekkür edelim.

Son olarak büyük kaptan Bülent Korkmaz..

Takımın hocası olmak yerine takım içerisindeki etkili grubun abisi olmayı tercih ettiğini, Lincoln meselesini defalarca yazdık, bunlara tekrar girmeyelim. Sadece şunu ekleyelim :

Galatasaray camiası, oynattığı "temkinli" futbol yüzünden Lucescu gibi bir futbol üstadını benimseyemedi.

Bülent Kormaz'ın oyunculuk kariyerinin sağladığı kredi, Lucescu'nun acemi ve yaratıcı olmayan bir kopyası görüntüsüyle görevde kalmasına yetmeyecektir.

Bugün benim doğum günüm

2009-04-11T13:55:00.005+03:00

Madem ki blog denen icadın sözlük anlamı günlüktür, not düşelim doğumgünümüzü buraya da.

Oscar Wilde, "Yaşlı herşeye inanır, orta yaşlı herşeyden şüphelenir, genç ise herşeyi bilir" demiş.

Şüphecilik had safhaya çıkmaya başladığına göre bünyede, galiba gençlik bitiyor, orta yaşlar başlıyor.

Unutmadan..

Doğumgünüm için de bir dileğim var Cimbombom..

Terör

2009-04-08T05:41:00.005+03:00

Festival kapsamında gösterilen Alman yapımı "Baader Meinhof Komplex" filmine gittim.

Tamamen gerçek bir hikaye anlatıldığı için spoiler kaygısı taşımadan biraz konusundan bahsedebilirim sizlere.

Baader-Meinhof Grubu (Andreas Baader ve Ulrike Meinhof örgütün liderleridir) veya Rote Armee Fraktion ( Kızıl Ordu Fraksiyonu) radikal sol görüşlü bir örgüttür.
RAF, II. Dünya Savaşı sonrasında Batı Almanya'nın en etkin sol örgütüydü ve kendini şehir gerillası olarak tanımlıyordu.

Filmde örgütün kuruluşu, yükselişi, Filistin kurtuluş Örgütü ile ilişkileri, eylemleri ve tasfiyesi anlatılıyor. Çok sürükleyici ve gerçek hikayeye bağlı bir anlatım tarzı var.

Söz konusu örgüt en çok, arta kalan son dördü aynı gece olmak üzere elebaşlarının tümünün cezaevinde ölmesi ile tanınır. Filmde bu ölümlerin intihar mi infaz mi olduğu konusundaki tartışmalara girilmiyor.

Masum insanların canını alan kişilerin kahramanlaştırılmaması da dikkat çekiyor.

Sağ görüşlü katilleri lanetleyip, sol görüşlü katillerin arkasından 30 yıldır ağıtlar yakan Türk entelijansiyasına selam olsun..

Netice olarak filmi çok beğendim.

Kazanan filmi izlememiş olmakla beraber, son yıllarda bu kalitede bir Holywood filmi görmediğim için, yabancı film Oscar ödülünü nasıl alamadığına hayret ettim.

Filmden sonra arkadaşlarla terörist eylemlerin nafile bir çaba olup olmadığı hususunu tartıştık.

Bence kesinlikle nafile değildir, mücadele ettiği devletleri hata yapmaları için tahrik eder terör örgütleri.

Devletler de bu oyuna gelirler genelde, teröristle terör kullanarak mücadele ederler.

Bu mücadele kapsamında kendi vatandaşlarına baskı uygulayarak saygınlık kaybederler.

Bundan başka da bir sürü değişik stratejik hata yaparlar.

Örnek mi arıyorsunuz?

İsrail' in FKÖ ile mücadele etmek amacıyla HAMAS gibi bir Frankestein yaratması.

George W. Bush'un terörle mücadele etme adına yaptığı salaklıklar.

Velhasılkelam terörizm olmasa idi, Barack Hüseyin Obama ülkemizi geleceği parlak (parlak dediysem en fazla Dış İşleri Bakanı olurdu 10 sene sonra) bir senatör olarak ziyaret ediyordu.

Şimdi ise tüm tabuları yıkarak Başkan oldu.

Sistem de bunu Amerika'nın dünyadaki mahvolmuş imajını düzeltmek adına kabullendi.

Dertlerine yansın Neo-Conlar..

Lutfen alıcınızın ayarı ile oynamayın

2009-04-07T01:10:00.005+03:00

Bazı hedefleri başarmaya çalışırken yaşanan süreç ona ulaşma anından daha zevklidir.

Karşı cinsten beğendiğiniz birini kovalarken yaşanılan mücadele süreci bu durumun bir örnegidir bazen, iş hayatında bir hedefe ulaşmak için gösterilen çaba da.

Uğrunda uykuların kaçtığı, fedakarlıkların yapıldığı hedef kimi zaman nankördür, kimi zaman göz açıp kapayana kadar geçer, kimi zaman ise kurulan hayal varılan noktadan daha tatlı olduğu için, hayal kırıklığı ile sonuçlanır.

Galatasaray- Fenerbahçe maçlarının olduğu haftada da bu kural işler. Maç doksan dakikadır, o dakikalar su gibi akıp geçer.

Maçı beklemekle geçen süre ise arızalı taraftarlarda sonsuzluk hissi uyandırır, gece ve gündüz rüyalarında sadece maç yaşanır.

Bu hissiyatı Galatasaraylı veya Fenerli olmayanlar, bir de futbolla alakaları Nike reklamlarından ibaret olanlar anlayamaz. Onlardan ricam şu:

Çevrenizdeki futbol aşıklarına bu hafta hoşgörülü yaklaşın, başka herhangi bir konuda konsantrasyon beklentisi içerisinde olmayın onlardan. Alıcılarınızın ayarı ile de oynamayın.

Kaybedenin havlu atacağı, bu sefer ilginç şekilde beraberlik halinde iki tarafın da nakavt olacağı büyük maçın haftası, tüm Galatasaray ve Fenerlilere kutlu olsun.

Tadını çıkarmaya bakın, gelecek hafta çok daha renksiz olacak.

Haftanın Sözü

2009-04-07T01:06:00.002+03:00

Suspicion always haunts the guilty mind.

William Shakespeare

Canavar

2009-04-01T15:56:00.006+03:00

Nietzsche " Her kim canavarlarla savaşırsa, kendisi de canavarlaşmamaya dikkat etmelidir" derken insanoğlunun en büyük çelişkilerinden birine dikkat çekiyordu.

Martin Luther King'ın "Bir kölenin en çok istediği şey, zannedildiği gibi özgür olmak değil, bir köle sahibi olmaktır" tespiti de bu ruh haline örnektir.

Bu sözler, Akdeniz Üniversitesi eski rektörü Prof. Dr. Mustafa Akaydın'ın Chp'den Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı seçilmesi üzerine aklıma geldi.

Bilindiği gibi Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, rektörlük seçiminde en çok oyu almasına rağmen Akaydın'ı atamamıştı rektörlüğe.

Hangi Abdullah Gül?

Millet iradesine rağmen, çeşitli manevralarla Cumhurbaşkanı seçilmesine engel olunmasına veryansın eden Abdullah Gül.

Tıpkı şiir okuduğu için cezaevinde yatan Tayyip Erdoğan'ın, güç eline geçince gazetecilerin, yazarların cezaevine gönderilmesini desteklediği gibi.

1982 Anayası'nın abuk imtiyazlarına tepki olarak göreve millet tarafından getirilenler, o imtiyazları büyük bir keyifle kullanmaya başladıkları zaman, düşüşün başladığını farketmişti onları tarihin kürsüsünden seyredenler.

Şimdi güç sarhoşluğundan miyop olanların bu kaçınılmaz düşüşün başladığını görebilmeleri için somut veriler de var elde.

Titreyip kendilerine gelebilecekler mi acaba?

Ortadoğu'yu fethetmeye heveslenirken, bozkırlara çekilmek

2009-03-30T05:08:00.009+03:00

Tarihin tekerrürden ibaret olduğundan ve bu seçimlerin de tarihe bakarak okunabileceğinden aybaşında bahsetmiştik.

Tahmin ettiğim gibi, seçmen ekonomik krize ve yolsuzluklara tepkisini gösterdi.

AKP'nın yıpranma süreci için düğmeye basılmış oldu.

Demokrasinin gelişmesi adına mesaj verme geleneği de değişmedi :

4 seçimdir AKP'ye karşı yapılan antidemokratik uygulamalara tepki gösteren seçmen, Ergenekon soruşturması bahanesiyle AKP karşıtı muhalefetin ezilmeye çalışılmasının farkında olduğunu ve bundan hoşlanmadığını gösterdi bu seçimde..

İstanbul veya Ankara düşseydi bu sonuçlar çok daha çarpıcı olacak, Sokullu Mehmet Paşa'nın Kıbrıs'ın fethi sonrası söylediği meşhur sözde olduğu gibi "AKP'nın kolu kesildi" diyebilecektik.

Şu anki sonuç için de "Sakalı kesildi, daha gür çıkıcak" demek mümkün değil.

Partileri tek tek değerlendirecek olursak..

AKP

İktidar sarhoşluğunun ve kibirin faturasını ödedi. Türkiye'nın tartışmasız lideri olarak Ortadoğu'yu fethetmeye heveslenirken, asıl oy kökeni olan bozkırlara çekilmek durumunda kaldı. Tüm kıyı şeridini ve Güneydoğu'yu kaybetti.

İstanbul ve Ankara galibiyetleri de, o bozkırların büyük şehirler çevresinde kümelenmiş varoşlarındaki temsilinden kaynaklanıyor.

İstanbul'un merkezinden silindiler. Merkezde kazanabildikleri yerler ,mensup oldukları siyasi anlayışın oy depoları : Üsküdar, Fatih, Zeytinburnu.

Tayyip Erdoğan efsanesinin doğduğu yer olan Beyoğlu'nda bile kılpayı kazandılar.

Düşüşün süreceğini tahmin ediyorum.

CHP

Ulaşabildiği maksimum oyu aldı. 2007 seçimlerinde %2,5 potansiyeli olan Dsp ile birlikte %21 oy almışlardı, şimdi ise tek başlarına %23'deler.

Tepki oylarının tümünü topladı, Anadolu'da AKP'den alışık olduğumuz %70 gibi oy oranlarına, Beyaz Türklerin yaşadığı bölgelerde ulaştı. Kıyıları geri aldı, AKP'yi Anadolu'nun iç kesimine doğru bir nebze olsun sıkıştırdı.

MHP

Bu ülkede ekonomik sıkıntılara ilk tepki, ülkenin omurgası ve merkez sağın kalesi Ege'den gelir. Ege'de sağladıkları oy artışı çarpıcı. Karizmatik ve merkezi kucaklayacak bir liderlik anlayışı ile ciddi iktidar alternatifi olurlar.

DTP

Güneydoğu seçmeni, Müslüman kimliğine saldırı var diye sahip çıktıkları AKP onların Kürt kimliklerine saldırınca, sert bir tepki gösterdi. Genel seçimler olsaydı dün, 26 bağımsız milletvekili çıkaracaktı DTP. Devletin Güneydoğu'da AKP tarafından temsil edilme projesi de suya düştü.

Yeni liderleri benimsendi. Büyük şehirlerde AKP'nın oy aldığı varoşların potansiyeline ortaklar. SP seçmeni, büyükşehir belediye başkanlığında oylar bölünmesin düşüncesiyle AKP adaylarını emaneten destekledi, ilçelerde ve İl Genel Meclisi'nde varlar. İbreleri yukarıyı gösteriyor.

Sonuç

Büyük şehirlerdeki geleneksel ANAP seçmeni CHP'ye, Ege ve İç Anadolu'daki DYP seçmeni MHP'ye sığındı. Bir kısmı da halen AKP'de emanet tutuyorlar oylarını.

Bu kitlelere hitap edecek, ayrıca CHP ve MHP'den farklı olarak Doğu ve Güneydoğu'da var olabilecek bir sağ parti ihtiyacı, bu seçimlerin sonucuyla birlikte çok net ortaya çıktı.

Trajikomik olan, bunun farkında olan tek kişinin Mesut Yılmaz olması, onun da Rize dışında etkinliği yok..

Aman-sız bir maç diliyorum

2009-03-28T19:58:00.003+02:00

Aman hocam..

Bu nasıl bir ilk 11?

Türkiye Cumhuriyeti uyruklu bütün oyuncuları oynatma hakkın varken devşirme stoper yaratıp, sol kanatı da zayıflatmak da neyin nesi?

Bu kadar ofansif, dirençsiz bir orta saha ile İspanya karşısına çıkılır mı?

Araba devrildikten sonra yol gösteren çok olur, maçtan evel çekincelerimi yazmak istedim..

Bumerang cehennemi

2009-03-26T20:01:00.007+02:00

Ortadoğu'da uçak veya helikopter kazasında "derin" biri öldüğü zaman, o "kaza" büyük ihtimalle suikasttır.

Muhsin Yazıcıoğlu'nun da ne kadar "derin" olduğunu bilen bilir.

Gerçeği en iyi ihtimal 15 sene sonra öğreniriz, Allah rahmet eylesin..

Şimdilik şu kadar söyleyeyim, kısa zaman içerisinde bölge de karışacak ülke de..

Mesela, İsrail- Filistin barışı, İran'ın iyice güçlenmesine bağlı desem, nasıl ince dengelerin üzerindeki bir bölgede yaşadığımız konusunda fikir verir mi?

Kibir en sevdiğim günahtır

2009-03-24T00:12:00.003+02:00

ntvmsnbc ve Ajanslar
Güncelleme: 16:53 TSİ 23 Mart. 2009 Pazartesi

Erdoğan: İşi bilmeyen fabrikasını kapatıyor
"Kriz teğet geçecek" sözünü yineleyen Başbakan Erdoğan yeni bir tespitte daha bulundu: Şu kadar tekstil fabrikası kapanmış. Anlattıkları gibi bir şey yok ortada. İşini bilmeyen başarısız varsa, kapanmış da olabilir.

BOLU - Başbakan Tayyip Erdoğan, krizle ilgili tespitlerine bir yenisini daha ekledi.
Başbakan Tayyip Erdoğan, küresel kriz nedeniyle Türkiye'de iş yerlerinin kapatıldığı ile ilgili sözlerin abartılı olduğunu, "iş bilmeyen, başarısızların" işyerlerini kapatmış olabileceğini söyledi.
Erdoğan, partisinin Bolu'da düzenlediği mitingde yaptığı konuşmada, muhalefetin Türkiye'de kapanan iş yerleriyle ilgili sözlerine atıfta bulunarak, "Kalkıp efendim 'şu kadar tekstil fabrikası kapanmış, şu olmuş bu olmuş' diyorlar. Abarttıkları gibi bir şey yok ortada. Yani işini bilmeyen başarısız varsa olabilir; kapatmış da olabilir" dedi.

Haftanın Sözü

2009-03-23T03:14:00.002+02:00

If you pick up a starving dog and make him prosperous, he will not bite you. This is the principal difference between a dog and a man.

Mark Twain

Lincoln Belözoğlu

2009-03-22T01:26:00.006+02:00

Galatasaray, bir hafta içerisinde sezonun en büyük motivasyonu olan Kadıköy'de UEFA hayalini ve oyun kurucusunu kaybetti.

Bu sezonu 8 gol 22 asistle sürdüren (geldiğinden beri kaç maç oynamış kardeşim, ruhsuz Brezilyalı) bu sezonki tüm Avrupa ve derbi galibiyetlerine doğrudan etki eden Cassio Lincoln, taraftara da hedef gösterildi.

Biliyorsunuz, beklemediğim birşey değildi bu durum..

Şunu ekleyeceğim sadece, medya destekli linç kampanyasının bana düşündürdüğü bir senaryo var.

Emre Belözoğlu, Fenerbahçe'den yılda 3,5 Milyon Euro kazanıyor.

Lincoln'den 1 Milyon Euro daha fazla..

Şayet, bir şekilde Galatasaray'a aynı ücretle transfer olsaydı,neler yaşardık?

Kariyerinde alışılmış olduğu üzere maçların yarısında oynamayıp, kalan yarısında da skora katkı göstermekten ziyade kavga çıkartmakla meşgul olsa idi, şu an takımda durumu ne olurdu?

Tıpkı Lincoln gibi takım içerisinde tepki görüp dışlanacak mıydı? Yoksa takımın abisi olarak çeşitli konularda görüş mü beyan edecekti?

Benim cevabım net, siz ne dersiniz?

Başkan Erdoğan

2009-03-18T00:52:00.004+02:00

Türkiye'de oy verme kriteri her zaman lider odaklı olmuştur, tamam.

Recep Tayyip Erdoğan popülarite açısından siyaseten rakipsiz, evet.

Davos çıkışı sonrası oluşan sempatiyi oya çevirmekte ustalık gösteriyor, ona da peki..

Yine de tüm bunlar, yerel seçimler öncesi yaşanan, Tayyip Erdoğan odaklı "Tek Adam" şovunu açıklamaya yetmiyor.

Melih Gökçek hariç, ağzını açıp konuşabilen belediye başkan adayı kalmadı AKP'de.

Kadir Topbaş en son muavin koltuğunda görüntülendi, daha sonra kendisinden haber alınamadı.

CHP adayı Kemal Kılıçdaroğlu, polemikleri direkt Tayyip Erdoğan'la yapmak durumunda..

Mitinglerde bakanlar, ellerinde mikrofon, "Dik duruşlu lider" diye çığırtkanlık yapıyor Başbakan için..

Tüm bunlar, sıradan bir yerel seçim propagandasından fazla. Başkanlık sistemi planının yürürlüğe konulduğunu gösteriyor.

Kimine göre üç, kimine göre beş sene sonra Abdullah Gül'ün görev süresi bitiyor ve cumhurbaşkanını halk seçecek..

Seçilmiş bir cumhurbaşkanının bu günkü yetkileriyle kısıtlanabilmesi, eşyanın tabiatına aykırı..

Tahminim odur ki Tayyip Erdoğan'ın gönlünde yatan aslan, Türkiye'nin seçilmiş padişahı olmak.

Kokusu da yakında çıkar..

Belki yarın, belki yarından yakın..

Göze batmayacaksın

2009-03-16T01:13:00.008+02:00

Askere gidenlere verilen öğüttür: "Ne fazla öne çık, ne de çok geride kal, göze batma"

Militer bir toplum olduğumuz için hayatın her sahfasında bu anlayışla yaşarız, göze batanları da alaşağı etmek için elimizden geleni yaparız.

"İmtiyazsız, sınıfsız, kaynaşmış" bir kitleyiz. Her türlü yaratıcılığı köreltme üzere kurulu eğitim sistemi ve hayat anlayışımızın son kurbanı da Cassio Lincoln oldu. Başına buyruk davranan, yetenekli, iyi para kazanan herkese uygulanan linç anlayışı, Brezilyalı'ya da fazlasıyla reva görülüyor iki senedir.

Bülent Korkmaz göreve geldiğinde, büyük kaptanın medya tarafından körüklenen

"Galatasaray uğruna ter akıtan, çilekeş ( sanki asgari ücretle yaşıyorlar) yerlilere karşı şımarık yabancılar" kavgasının tarafı olmasından endişe etmiştim. Bu çekişmenin baş provakatörü, bölücübaşı Hakan Ünsal'ı hocamız Florya'da yanına oturttuğunda endişem daha da artmıştı. Çok geçmeden de Lincoln ile yaşanan kriz gündeme geldi.

Bülent Korkmaz, göreve geldiğinden beri Galatasaray'da maç seçme, yeteri kadar mücadele etmeme gibi hastalıklar düzeldi.
Futbol şansı da yanında.

Bugünkü maçta Trabzon'un golü geliyorum derken, taraftarın 61. dakika fıkrasının takımlarını soğutması üzerine geri düşecek olan Galatasaray'ın öne geçmesi buna bir örnektir.

Bu tür bir öne geçiş Hamburg'da da olmuştu.

Bülent Korkmaz'a tavsiyem şu :

Futbol anlayışı olarak örnek aldığı Lucescu'nun Türkiye macerasını gözden geçirmesi gerekiyor.

İşler iyi giderken bir çuval inciri berbat etmemek adına..

Geldiği ilk sezon Lucescu Jardel'in sene sonunda çil yavrusu gibi dağılacak olan yerli oyuncular tarafından dışlanmasına önlem almadı. Sonuç olarak, Galatasaray tarihinin en iyi kadrosunu şampiyon yapamadı. Üst üste alınacak beşinci şampiyonluk, aynen bugunkü gibi medya provakasyonuna ve aşağılık kompleksine kurban gitti.

Ondan sonra Lucescu, ligdeki ve Avrupa'daki tüm başarılarını ise Lincoln'den çok daha fazla ehlikeyif olan Sergen'i verimli bir şekilde oynatmayı başararak elde etti.

Lincoln olmadan Kadıköy'e varamaz Galatasaray..

Bu güne kadar gördüğümüz Lincoln tablosu bize gösteriyor ki Korkmaz'ın Trabzon maçındaki tutumundan sonra bu oyuncudan verim almak çok zor artık.

Zümrütü anka kuşunun Hamburg maçında Lincoln için planladığı bir sihir yoksa şayet..